Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Na de verkiezingen van intussen een (10-tal dagen) 3-tal weken geleden. In Vlaanderen werd nog maar eens de mythe ontkracht dat het een gastvrije regio zou zijn; het toonde integendeel aan voor een groot deel egocentrisch, bang, navelstaarderig en hardvochtig te stemmen. Commentatoren en wetstraatwatchers waren in hun nopjes en prezen Bart De Wever de hemel in omdat hij hoogstpersoonlijk het Vlaams Belang zou hebben belet om de bepalende factor te worden in de regeringsvormingen. Dat het VB over het ganse gewest duchtig vooruit ging qua stemmenaantal leek even een bijzaak. Terwijl N-VA haast gewoon een Vlaams Bedang light is, dus of je daar zo vrolijk over moet worden? In Wallonië vond blijkbaar ook een aardverschuiving plaats, althans zo voelen de Franstaligen het toch aan. Benieuwd wat het daar gaat worden qua beleid, want MR en Les Engagés zijn al volop bezig met gesprekken en het vormen van een gewest- en een gemeenschapsregering. De dag zelf was ik nog vrij opgetogen over de resul...

(met dank aan generaal Buck Turgidson (George C. Scott) in Dr. Strangelove)  een hele tijd gelezen stelde een bekende webwinkel me voor om de pianoconcerten van Sergej Rachmaninov te kopen. Weet niet goed van waar dat kwam maar ik kon toen nog aan de verleiding weerstaan, vooral omdat ongeveer tegelijkertijd mijn aandacht getrokken werd door de pianoconcerten van een andere Sergej, Prokofjev meer bepaald. Over Rachmaninov wist ik dat zijn pianowerken berucht zijn wegens hun moeilijkheidsgraad, maar daarover kan ik helemaal niet oordelen. Van Prokofjev is daarentegen een in mijn oren modern klinkend componist, een stuk meer althans dan SR, of zo beeldde ik het me toch in. Dus kocht ik eerder een verzameling van SP's 5 pianoconcerten en werd na ontvangst ervan ook helemaal niet teleurgesteld. Vooral het 2de en 3de klinken gewaagd en vol branie, exhuberant, wild haast; Prokofjev gebruikt de piano er bijna als percussie-instrument; heb naar beide met verbazing en bewondering zitten ...

a) Boodschappen doen op dinsdag Was in Turnhout vaste kost. Op dinsdagavond is het daar in de supermarkten niet druk, waarschijnlijk omdat de meesten op andere momenten hun boodschappen gaan doen. Dus dat was onze uitverkoren avond, omdat je zo niet al te veel tijd verliest aan kassa of aan de fijnkostafdeling bijvoorbeeld. Daarbij was het ook m'n gewoonte om wekelijks naar een andere winkel te 'hoppen': een week naar de Carrefour, de week erop naar de Delhaize en de derde week naar de Colruyt/Bio Planet, omdat ze in elk van die winkels wel een product hadden dat in de andere 2 ontbrak. Sinds ik hier woon, had ik dat niet bewust meer gedaan. Door al die superettes of kruideniers tussen woon- en werkplaats of in de buurt van m'n appartement kweekte ik de gewoonte om er regelmatig binnen te springen voor wat kleinere aankopen zodat ik weer een paar dagen verder kan. Pas om de zoveel weken ga ik nog eens voor een half uur of langer naar een traditioneel grootwarenhuis, waa...

twee weken geleden met onze beide zonen, R. en S. en ook mijn zus, wier initiatief het was, en haar man. De kinderen kwamen naar m'n werk, waar ik ze een heel bescheiden rondleiding gaf en waarna we te voet richting m'n appartement vertrokken, daarbij ook passerend aan de plek waar 2 Zweedse supporters in oktober zijn doodgeschoten door, wellicht, een religieus fanaticus. Maar aan m'n appartement zijn we nooit aangekomen. Eerst waren we nog iets gaan drinken in wat m'n stamcafé is geworden: Midpoint, dat rond 16 à 17 doorgaans nog niet vol zit, integendeel de meeste tafeltjes zijn dan nog vrij. Toen we daar al even zaten, belde m'n zus me op om te zeggen dat ze aan m'n appartement stond maar dat ze niet binnen kon; logisch, want ik was er niet... Daar het ongeveer 5 minuten te voet is van het café waar we zaten, kwamen ze maar naar ginder en dat zonder verloren te lopen! Ik profiteerde van hun aankomst om zelf naar m'n appartement te snellen om de beide katt...

In het weekend van 24 tot 26 mei stond het Brussels Jazz Weekend geprogrammeerd. Dit werd gespreid over 3 pleinen voor concerten in de openlucht en ook in tal van cafés e.d. voor eerder clubervaringen. De dagen ervoor had ik via Bruzz de brochure ontvangen en dat hielp wel om eens te zien of er iets bij was dat me uit m'n appartement zou kunnen krijgen. Het hielp me wel om m'n keuze te bepalen, die uiteindelijk op Don Kapot viel op vrijdagavond, een blijkbaar in Brussel gevestigde groep waarvan "the catchy melodies and an infectious groove the common thread [are] in this demolition hammer for genre boundaries. This punishing and innovative trio brings a spirited mix of modern jazz and Krautrock with pleasantly deranged samples". Echt spek naar m'n bek, afgaan op de beschrijving (maar ik heb al wel vaker laten leiden door dergelijke wervende teksten, wat toch meer dan eens op een teleurstelling uitliep). Maar aangezien het hele gebeuren vlakbij zou plaatsvinden (d...

De secretaris-generaal blijft onvermoeibaar alarmkreten slaan in verband met meer bepaald de klimaatverandering en de gruwel in Gaza . Het lijkt van ver wel op roepen in het ijle maar hopelijk heeft het uiteindelijk toch effect. Ik vind het wel bewonderenswaardig dat hij dit blijft doen, wars van vermoedelijk grote druk uitgeoefend door machtigen of lobby's allerhande. Maar waarschijnlijk beschouwt hij dit gewoon als zijn plicht. Voor mij is hij in elk geval een grote meneer.

Vandaag zaten er in m'n brievenbus onder meer 3 witte enveloppes. De laatste jaren doorgaans geen goed nieuws, want vaak gaat het dan om facturen. Ditmaal niet: 3x verkiezingspost: Open VLD Brussel, Vooruit Brussel en Vlaams Beang(stigend) Ze zullen dat kunnen aftrekken van hun beroepskosten vermoed ik of het wordt betaald door de royale partijsubsidies? En sowieso zijn de Nederlandstaligen met hoogstens 100.000 in het Gewest, dus de partijen zullen het wel niet zo erg voelen. Wat zondag betreft, vrees ik overigens dat vele Franstaligen bij gebrek aan een gelijkaardig Franstalig alternatief uit woede en frustratie, of gewoon omdat ze racist zijn, wel eens op het VB zouden kunnen stemmen, wat wel eens zou kunnen leiden tot een blokkering van de instellingen in dit Gewest. Voorheen kwamen die hier amper aan de bak als Nederlandstalige partij die zelfs binnen de Nederlandstalige groep proportioneel veel kleiner bleef dan in Vlaanderen. Maar als m'n vrees uitkomt, zou dat wel eens ...

Hier de twee recentste boeken die ik de voorbije maanden gelezen heb  Jammer genoeg kom ik er naast de dagelijkse krant en het wekelijkse Bruzz amper nog toe om iets anders te lezen, onder meer doordat sommige sociale media ook heel wat tijd opslorpen. Het eerste boek is een thriller van een Spaanse auteur die KP me leende. Het speelt zich af in Spaans-Baskenland, waar ik vorig jaar op vakantie geweest was, zodoende. De hoofdstad, Vitoria-Gasteiz, wordt na zoveel jaar opnieuw geteisterd door een reeks van mysterieuze moorden. Toen draaide er uiteindelijk iemand voor vele jaren de gevangenis in, de tweelingbroer van een gevoerd politie-inspecteur. En hoe zit het nu dan met die moorden, want de toenmalige dader zit nog steeds in de gevangenis, al is zijn vrijlating nakend? Vorig jaar had ik een halve dag door die stad gedoold dus herkende wel een aantal plaatsen die erin vermeld of beschreven worden. Vermoedelijk moet het voor de inwoners nog wel leuker zijn. Maar het boek kon me toc...

Vanmorgen begon de radiojournalist die vandaag het overzicht presenteerde van de (Nederlandstalige; ik herinner me nog dat in de jaren '80 ook de Franstalige nog aan bod kwamen...) hoofdartikels zijn stuk met de mededeling: "De verkiezingen die eraan komen, blijven begeesteren."... *Frons* en *vraagtekens* rond m'n hoofd Geen idee in welke realiteit hij leeft, maar alvast niet in de mijne 😁 Maar mogelijk was het ironie/sarcasme (al viel dat dan zeker niet uit de toon van z'n stem af te leiden, die perfect egaal bleef). Of heb ik een compleet verkeerd beeld omdat ik geen sociaal leven heb, is ook mogelijk 😀 In alle geval, wat mij betreft, staat het enthousiasme op een bijzonder laag pitje en ik ben vastbesloten om niet naar verkiezingsdebatten e.d. te kijken. Komt mogelijk ook omdat voor de federale en gewestverkiezingen m'n keuze intussen min of meer vast staat: federaal: Groen (al zal ik niet op Petra De Sutter kunnen stemmen, vermoed ik, want die komt op i...

Geen tentoonstelling dit keer zoals vorig jaar  maar een documentairereeks op televisie die aan enkele van de cartoonisten/tekenaars die in de tentoonstelling aan bod kwamen, telkens een aflevering van 50 minuten weidt. De anderhalve maand geleden uitgezonden reeks is een ode aan hun (teken)talent, moed, doorzettingsvermogen tegen een patriarchale maatschappij die hen  onderdrukt in hun dagelijks leven en ook hun werk, tevens omdat ze vrouwen zijn, in enkele gevallen ook tegen de machthebbers. Meer bepaald gaat het hier om Victoria Lomasko (Rusland - gevlucht in 2022), Rachita Taneja (India - "Sanitary Panels" op Instagram), Mar Maremoto (Mexico) en Doaa El-Adl (Egypte).

Iets voor de middag de deur uitgegaan om naar de bakker te gaan. Aan een populair café langs het kanaal stonden blijkbaar een paar wagens van m'n werk om voor weet ik welke reden. Omdat het op de weg naar de bakker was, er toch eens langs gewandeld en daar een collega gezien en dus een praatje geslagen. Blijkt dat ze daar al bijna een uur stonden, want een van de 3 wagens die er stonden, was in panne gevallen. Daarnaast stond er nog een depannagewagen, maar er was blijkbaar een probleem om de defecte erop te krijgen (geblokkeerde versnellingsbak of zoiets) en helemaal achteraan stond nog een (signalisatie?)wagen, wellicht om het achteropkomende verkeer erop te wijzen dat ervoor iets aan de hand was.  Het praatje met SH was best aangenaam en z'n bezorgdheid deed wel wat deugd, ook al ging ik er liever niet te diep op in. Hij probeert me al een tijdje "in actie" te krijgen op het amoureuze vlak, maar ik hou toch nog maar liever de boot weer wat af, zeker gezien een rece...

Aandachtige lezers met een goed geheugen (zo zijn er maar weinig want het aantal lezers hier is qua kwantiteit geheel verwaarloosbaar 😁) herinneren zich mogelijk nog dat hier een maand geleden te lezen stond dat ik mogelijk een primeur had meegemaakt omdat ik dacht voor het eerst een jazzconcert te hebben bijgewoond. Dat bleek achteraf na wat diep nadenken totaal niet te kloppen. Toen kondigde ik een andere primeur aan en dat was gisterenavond en wel juist ditmaal: m'n allereerste hiphopconcerten (of is het rap? 👹)! Plaats en uur van het gebeuren: de Oranjerie van de Botanique, met een voorprogramma dat om 20u15 zou beginnen: de in Nederland wonende Keenan Mundane (nooit van gehoord; foto hierboven). De moeite hoe hij helemaal alleen, met opgenomen bandjes/samples/geluid die hij zelf afspeelde of programmeerde nummers bracht en enthousiast rapte. Na een 45-tal minuten was zijn geslaagde set voorbij. Na de gebruikelijke pauze van 15 à 20 minuten was het dan de beurt aan Danny Brow...

Zaterdag besloten om na het Hannonhuis en het Hôtel Van Eetvelde het 3de deel van m'n Art Nouveau Pass te verzilveren, waarmee alle mogelijkheden uitgeput zouden zijn. Ditmaal was het de beurt aan de Wolfers-collectie die sinds enkele jaren deel uitmaakt van de permanente tentoonstelling in het Koninklijk Museum voor Kunst en Geschiedenis. Bij het verlaten van de metro in Merode stootten de bezoekers meteen op een wat kitscherig ogende maar wel relatief grote middeleeuwe markt bij de ingang van het Jubelpark. Ben er maar snel langs gewandeld zonder er veel acht op te slaan; de tentjes begonnen ook maar pas open te gaan, maar het zou me verbazen dat er iets te zien was dat me echt interesseerde. Het aanvankelijk in edelsmeedkunst gespecialiseerde huis Wolfers werd midden de 19de eeuw in Brussel opgericht en de zonen van de stichter zetten zijn werk voort. Creatief genie was Philippe Wolfers, een van 3 broers; hij ontwierp de meeste decoratieve objecten die te bezichtigen zijn met de...

Deze week de laatste aflevering van deze reeks bekeken. Door onvoldoende alertheid 😏 dacht ik dat deze niet was opgenomen, maar dat bleek achteraf toch het geval dus de laatste aflevering heb ik nog op tv kunnen bekijken. De overige 7 via VRT Max 😬, op een computerscherm dus. Niet m'n favoriete bezigheid... Hij gaat over hoe Purdue Pharma een nieuwe pijnstiller op de markt brengt, OxyContin, op basis van opioïden en zo geleidelijk het leven van honderdduizenden mensen indien niet volledig kapot maakt het op z'n minst helemaal overhoop gooit, met voor velen uiteindelijk de dood tot gevolg, omdat ze er volledig aan verslaafd geraakt zijn en in talloze gevallen overschakelen op andere drugs, vaak heroïne. De makers concentreren zich vooral op het (juridisch) gevecht dat sommige ambtenaren leveren om het middel van de markt te halen en de fabrikant voor het gerecht te brengen. Purdue Pharma was erin geslaagd heel wat mensen voor hun zaak te winnen (of in sommige gevallen "gu...

Woensdag had ik als Brussels ambtenaar een (extra) dag verlof wegens het Irisfeest dat het weekend ervoor gevierd werd. En zo kon ik ervan profiteren om op een voor al de rest gewone werkdag naar garage Kegels te gaan om de Saab op te halen. Ze waren ermee akkoord gegaan om het probleem (rechtermistlampje vooraan dat stuk bleek) te vervangen en ergens in hun planning te wrikken. Dit betekende wel dat ik die dag ook weer vroeg uit de veren zou moeten om 's ochtends een trein richting de hoofdstad van de Kempen te nemen. Kwam ook goed uit omdat het voor de Franstaligen deze week nog paasvakantie is, met als nevengevolg gevoelig minder druk verkeer in de hoofdstad. Daarnaast had ik hen nog twee andere euvels gesignaleerd en eentje ervan, een kapot slot links achteraan hebben ze meteen ook maar grotendeels opgelost. Waarvoor dank! 😊 De lichtjes in het dashboard zullen voor een volgende keer zijn, dat zou te tijdrovend zijn geweest voor een ongeplande herstelling. Tot slot hebben ze zo...

Dus zondag had ik geen excuus meer om er niet met de motor op uit te trekken. Het was voorzover ik me kon herinneren haast 3 maanden geleden dat La Piccola nog eens buiten gekomen was, dus het werd wel tijd, indien het al niet te laat was voor wat de batterij betrof... Maar ze startte probleemloos 😊 In de week naarstig opzoekingswerk verricht en blijkbaar gaat het park al van 8u 's ochtends open; het kasteel zelf vanaf 10u. Dus ook zondag weer vroeg opgestaan, onder meer omdat het makkelijk anderhalf uur duurt eer ik klaar ben met alles bijeenzoeken en aantrekken en dan nog een grote kop koffie uiteraard. Ergens na 8'en vertrokken en relatief vroeg ter plekke aangekomen. Het park was inderdaad open en een hele tijd was ik er de enige bezoeker; bovendien begon de lucht wat op te klaren. Momenteel staan er verschillende sculpturen in tentoongesteld, wat het lanterfanten nog wat meer veraangenaamde. Pas vanaf halfweg of zo kwam ik de eerste andere bezoekers tegen, een gezin van 4...

De oorspronkelijke bedoeling was om zaterdag een (relatief korte) motorrit te doen naar een gekende toeristische plek in Henegouwen. Maar doordat de Saab niet door de technische keuring raakte, kon er wat dat betreft wel eens roet in het eten worden gegooid.  En zo geschiedde ook. Tot zaterdagochtend, vlak na het heel vroege opstaan was het de bedoeling er met de motor op uit te trekken maar toen ik voor beide dagen de weerverwachtingen hoorde, dacht ik ineens dat ik ook kon omwisselen, want voor zaterdag bestond er nog een (grote) kans op regen. Dus kon ik net zo goed die dag de auto wegbrengen; bovendien zou er dan nog iemand bij de dealer aanwezig zijn, dit i.t.t. zondag. Dus met de auto naar Turnhout en met de trein terug, dat was de bedoeling. Alleen was er vorig weekend geen treinverkeer tussen Turnhout en Lier en legde de NMBS er een busdienst in. Daardoor duurde een traject waar de trein zo'n 25 à 30 minuten over doet nu 1u45 minuten... Maar het bood me tegelijk wel de gele...

Woensdag 1 mei, Dag van de Arbeid. Naar aanleiding van zijn uitkomen ervan in België, precies 21 jaar geleden blijkbaar, stond deze film om 9 uur geprogrammeerd, dus de kijkers moesten wel erg gemotiveerd zijn om de voorstelling bij te wonen. Gelukkig was het in Cinema Palace, dus vlakbij voor mij. Destijds waren we hem ook gaan bekijken in de bioscoop maar sindsdien had ik hem niet meer op het grote scherm gezien en de dvd was ook al lang niet meer afgespeeld. De stomp in je maag die je toen voelde, is er nog steeds. Een heel rauwe, brute, krachtige film die naast alle dood en geweld toch ook ergens een ode aan het leven is. Gelukkig is er ook wat humor in verwerkt en blijven de bijnamen van de mannelijke personages toch ook goed gevonden. Iets wat in Brazilië een veel voorkomend fenomeen is; denk maar aan al die beroemde voetballers die met hun roepnaam bekend zijn (Pelé om er maar 1 te noemen bijvoorbeeld). Wat de zit voor mij persoonlijk ook verlichtte, waren sommige uitdrukkingen ...

Niet meer gewoon om om 5u30 op te staan, maar het was nodig, want de Saab 9000 moest naar de jaarlijkse technische controle en daarvoor verkoos ik dit zo vroeg mogelijk te doen, wat neerkwam op een afspraak om 7u15. Net als vorig jaar oogstte hij (of zij?) heel wat bijval bij de (wat oudere) keurders, maar los daarvan werd de wagen ook opnieuw afgekeurd. Toen wegens een defect remlicht, nu wegens een defect mistlampje rechts vooraan. Zal dus opnieuw een rit naar Turnhout worden om hem daar achter te laten. Ik kan er immers niet bij om eraan te werken en eventueel zelf te proberen het lampje te vervangen; daarvoor moet hij op de brug, vermoed ik. Maar de complimentjes en gesprekken waren wel fijn; zo'n auto's zien ze vermoedelijk niet meer elke dag passeren. En nu krijgen ze daar alweer het genoegen om hem een tweede keer in twee weken (of zo) te bewonderen...

Midden vorig jaar 2 art nouveau passen gekocht; een basisversie voor mij en eentje met een extra bezoek aan het Hotel Solvay. Die 2de was een geschenk voor KP. Tot heel recent was de mijne nog niet gebruikt maar een paar weken geleden bezocht ik dan het Hannonhuis en kwam hij dus eindelijk van pas.  Een tijdje geleden waren KP en ik dan overeengekomen om samen het Hotel Van Eetvelde te bezoeken,  ontworpen door Victor Horta en in 1901 voltooid. Sinds vorig jaar is het opengesteld voor het publiek en kan het dus worden bezocht. Afpraak op een maandagochtend in het Centraal Station, wat betekende dat ik niet kon uitslapen, ondanks de dag verlof. Zou een constante worden in de loop van de daaropvolgende dagen... Daar bus 63 genomen tot aan het Ambiorixsquare. Toevallig staat daar ook het Saint-Cyrhuis met zijn buitenissige gevel. Aangezien we geen haast hadden, gingen we daar ook eens naar kijken; bovendien was het mooi weer, wat mooi meegenomen was. Daarna trokken we dus naar h...

Sinds ik hier woon, intussen toch al een dikke 2 jaar, en daarvoor evenmin, was ik nog nooit naar Wiels geweest, het niet zo heel ver gelegen centrum voor hedendaagse kunst.  Dus daar diende vroeg of laat toch eens verandering in te komen en zaterdag was het zover. Relatief vroeg opgestaan om iets na 10'en aan de ingang te staan en te merken dat het pas om 11u zou openen (zal me leren de openingsuren niet vooraf te raadplegen...). In plaats van dan maar onverrichterzake weer naar m'n appartement te gaan en eventueel later op de dag terug te keren, dan maar beslist om wat in Vorst rond te wandelen. Gewoon kuieren lijkt me eenvoudigweg de beste manier om een plek echt beter te leren kennen: op het gemak wat lukraak stappen en tegelijk rondkijken. Zo belandde ik op de Guillaume Van Haelenlaan in Vorst, langs dewelke het redelijk aangenaam lijkt om te wonen. Maar intussen wellicht onbetaalbaar voor een modale beurs. Daarna kwam ik uit aan het park van Vorst, dat wat wegheeft van ee...

De laatste vrijdag van de maand (april) en dus was het in Cinematek weer tijd voor 2 films voor de prijs van 1 in het kader van het "B tot Z-films"-gebeuren. In april was dit gewijd aan haaien en dus een avondvullend programma gewijd aan die dieren en de angst die ze kunnen inboezemen. Een ervan had ik al gezien, de andere helemaal niet en had er ook nog nooit over gehoord. Lang twijfelde ik of ik wel zou gaan en welke van beide ik dan zou zien; uiteindelijk werd het allebei... a) Mako: the Jaws of Death - William Grefé (1976) Sonny Stein kan dankzij een amulet dat hij kreeg van een Filipijnse medicijnman met haaien praten, een haaienfluisteraar als het ware en tracht hen op die manier te beschermen. Wanneer enkele booswichten snode plannen hebben met Mathilda en Sammy, twee van de haaien waarover hij waakt, wreekt hij zich, met natuurlijk vreselijke gevolgen. Deze film was voor een groot stuk tijdverspilling wat mij betreft. Wat ook opviel: de gedode haaien waren ook echte d...

Aangezien deze film al ettelijke weken in de zalen liep, werd het hoog tijd om hem te gaan bekijken, want lang zou dit wellicht niet meer duren. Om allerlei redenen was het er nog niet van gekomen om hem te gaan zien terwijl het thema toch aansluit bij een onderwerp dat me boeit (WOII) en de hoofdactrice in een andere film schitterde die ik onlangs had gezien : Anatomie d'une chute. Maar twee dagen na de tentoonstelling over het surrealisme besloot ik toch maar te gaan; opnieuw in Cinema Palace waar dergelijke films blijkbaar soms relatief lang geprogrammeerd blijven. Deze was een kanshebber voor een Oscar en heeft er vermoedelijk ook daadwerkelijk een of meerdere gewonnen (te tam om het op te zoeken). Deze gaat over Rudolf Höss, de kampcommandant van het concentratiekamp Auschwitz (en daarbij horend het vernietigingskamp Birkenau), en diens gezin. Ze wonen vlak naast het kamp, er enkel van gescheiden door een muur. Sandra Hüller speelt de rol van zijn echtgenote, Hedwig. Ze doen h...

Een tweetal weken geleden liet KP me weten dat ze een paar dagen later naar Brussel moest komen voor haar werk maar dat dit wellicht geen hele dag zou duren en dat we elkaar in de loop van de namiddag zouden kunnen zien en eventueel iets samen doen; zij wilde de tentoonstelling over het surrealisme in Bozar wel eens bezoeken. Dat was een goede gelegenheid om elkaar nog eens op "neutraal" terrein te treffen dus voor mij was dat goed. Een halve dag thuiswerken en een halve dag verlof genomen. We zagen elkaar aan het Klein Kasteeltje, waarna we eerst iets gingen eten in een Marokkaans eethuis waar ik onlangs voor het eerst geweest was en me wel beviel; bovendien lag het vlakbij dus dat was praktisch. Na het lekkere eten en een muntthee vertrokken we dan naar Bozar, waar momenteel 3 verschillende tentoonstellingen lopen, waaronder een gewijd aan het Belgisch surrealisme (vooral in literatuur/schrijven en schilderkunst). Er zijn heel veel werken te zien, maar ook gewone "jour...

Enkele weken geleden voor het eerst sinds lang nog eens een concertticket gekocht; weet niet meer wanneer het de laatste keer was dat dit gebeurd was, mogelijk dateert dat nog van voor COVID (het concert van BCUC van oktober 2022 was gratis en "Stop Making Sense" was geen echt concert). Of misschien was het toen de oudste zoon en ik naar Jazz Middelheim waren gegaan in augustus '21 om daar Iggy Pop aan het werk te zien en te horen. Ah, en ook nog Les Négresses Vertes in november vorig jaar 😊. En Lucretia Dalt, zowat een jaar geleden. Al bij al best heel wat dus... Plaats van het gebeuren ditmaal: de Club van de Ancienne Belgique, die op een 10-tal minuten te voet van m'n appartement ligt, dus best praktisch. Voor zo'n relatief kleinschalig concert en voor dergelijke muziek is deze veel kleinere zaal een betere keuze dan de grote, waar die avond nog een andere act op het podium stond (weet niet wie).  Het was een primeur voor mij in die zin dat het m'n eerste ...