Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

een kadertje met foto van zo'n 30 jaar geleden met toenmalige studiegenoten.  Leah had dat al verschillende malen vanop de luidspreker op de grond laten vallen, waardoor het glas beschadigd was geraakt. Vanavond gemerkt dat het autootje dat er vlakbij stond op de grond lag en dat de kader gewoon verdwenen is. Een hele tijd vruchteloos naar gezocht dus ben nu zelfs aan het twijfelen of ik het zelf na de vorige val hoogstens 2 weken geleden, ergens opgeborgen heb en helemaal vergeten ben waar of dat de katten er toch mee aan de gang zijn gegaan en ergens hebben achtergelaten op een lastig bereikbare plek. 👺😬😕 Vreemd en ik vind het wel jammer als die foto definitief verloren zou zijn gegaan. 😧😟

  Ons "gezinnetje" maakt het nog steeds redelijk goed. Leah en Henriette komen doorgaans vrij goed overeen (al is de foto hierboven wat bedrieglijk; ze liggen niet echt vreedzaam bij elkaar, er hangt spanning in de lucht en een paar seconden later was het idyllisch tafereeltje alweer voorbij, want Henriette liet zich weer gelden). Henriette is de voorbije maanden wel wat aanhankelijker geworden, lijkt het me of is het omdat ik wat meer aandacht aan haar besteed en ze dat fijn vindt? Of zijn het de donkere en ook hoofdzakelijk grijze dagen die ook op haar gemoed een invloed hebben? Ze lijkt me ook wat dikkiger geworden te zijn; mogelijk is dat voor een stuk door haar wintervacht. 's Nachts lossen ze elkaar ook regelmatig af naast me op bed. De ene nacht Leah, de andere Henriette. Leah, onze pocketkat of "antennetje" (ze draaft vaak monter met haar staart in de lucht voorbij) blijft dan weer haar stille, maar toch regelmatig aanwezige zelf en begint nu plots om et...

Heb er lang over getwijfeld of ik het wel zou doen, maar uiteindelijk toch maar beslist om dit jaar alsnog een reis(je) te maken, meer bepaald een citytrip naar Turijn. Zal in totaal 6 dagen weg zijn. De grootste hinderpaal voor een reis dit jaar waren Leah en Henriette; ik wilde ze echt niet alleen laten, maar evenmin stond de gedachte me aan ze achter te laten in een kattenhotel, op een plek die ze niet kennen, met mensen (en andere katten?) die ze evenmin kennen. Uiteindelijk eens wat opzoekingen gedaan op het net en het bleek al bij al relatief eenvoudig om mensen te vinden die bereid waren huisdieren eten te komen geven, ermee te gaan wandelen tot zelfs te komen logeren in je woonst. Dat laatste stond me wel aan, ook al zou er dan een onbekende enkele dagen in m'n appartement komen zitten. En dus hakte ik de knoop maar door en begon met vanalles te organiseren. Het vinden van een 'oppas' verliep dus snel en al de eerste persoon die ik contacteerde, was bereid enkele da...

Henriette is voor het eerst ziek geweest. Iets verkeerd gegeten of zoiets, dus iets wat ik haar op een of andere manier moet gegeven hebben... 😕😩 Maandagavond leek ze al niet helemaal in vorm, want ze drong iets minder aan om eten te krijgen. En daarnaast was haar stoelgang ook een stuk minder vast, dus minder "worstig" en vloeibaarder, nog net geen diarree. Maar veel aandacht besteedde ik er eigenlijk nog niet aan, ook niet toen ze 's nachts moest overgeven. Ik ging ervan uit dat het daarmee wel over zou zijn. Ze bleef ook een groot stuk van de avond bij mij in bed liggen, zoals intussen opnieuw gebruikelijk is. Gisterenavond dan had ze opnieuw (veel) minder eetlust en was ze ook een stuk minder energiek, bleef meestal rusting in een stoel of zetel liggen. Maar ze had toch nog een beetje gegeten. Helaas is dat er allemaal vrij snel weer uitgekomen met een indrukwekkende kwak braaksel, wel nog relatief vast. Maar de rest van de avond moest ze nog enkele keren braken en ...

... of katten ook last hebben van winterblues of iets dergelijks? ik heb toch de indruk dat ze het over een hele dag genomen allemaal wat rustiger aandoen, alsof ze wat gelatener zijn. Per dag hebben ze wel nog een paar keer "het zot", en dan vooral Henriette, maar voor de rest doen ze het eigenlijk (erg) kalm aan, alsof ze half aan een winterslaap bezig zijn of hun energie opsparen. Misschien door het weinige zonlicht? In mijn appartement (gelegen op de 1ste verdieping en in de schaduw van andere gebouwen) komt al relatief weinig rechtstreeks zonlicht binnen, zeker in de winter wanneer de zon lager blijft hangen, maar als het daar bovenop nog wekenlang bewolkt is en er amper zon te zien is, wordt dit nog versterkt. Mij lijkt het toch dat hun "humeur" daar ook wat onder "lijdt".

...de traditionele week tussen kerst en Nieuwjaar waarin we "gedwongen" met verlof zijn. Dus morgen weer naar het werk ("aan het werk" klopt niet helemaal aangezien ik deze week toch verschillende dagen in de weer geweest ben voor het werk). Het was een vrij fijne week. Was er zoals gewoonlijk wat bang voor, want heb doorgaans een lichte hekel aan de eindejaarsperiode met zijn gedwongen sfeertje, maar daar heb ik me voor een groot stuk van kunnen afsluiten. Wat me veel plezier deed, was deze dagen doorbrengen met m'n katten, Leah en Henriette en ik heb de indruk dat ze het ook fijn vonden dat ik er overdag meer was.  En zelf vond ik het ook gewoon fijn om er te zijn bij/voor hen en hen in m'n buurt te hebben. Hier een foto van Leah, die zich echt wel veel meer als een grote katachtige voortbeweegt dan Henriette, haast vorstelijk. Deze laatste heeft meer iets "berigs", ook qua aanzicht, is ook veel knuffeliger en knuffelbaarder. Leah toont haar affe...

Vandaag voor mijn doen wat uitgeslapen en bij het opstaan ook de tijd genomen om Henriette en Leah wat meer aandacht te besteden, iets wat in de week op dat moment veel minder gebeurt. Ze zaten toen ik uit bed kwam uitzonderlijk allebei op bed dus hebben heb ik ze allebei maar wat geaaid. Vooral Leah vindt dat fijn in bed, al gebeurt dat doorgaans 's avonds vóór het slapengaan. Dan rolt ze ook maar wat graag rond, net zoals op weekdagen als ik m'n pyjama probeer op te plooien. Zij vindt het dan fijn om dat te beletten door erop te komen rondstappen, liggen en soms wat kronkelen...

Fijn om te zien hoe Leah soms ook enthousiast kan spelen en door het appartement hollen en dat met een banaal "speeltje", zoals het afsluitlintje op de foto. Ze is veel minder energiek dan Henriette en nog altijd vaak schuw/bang maar soms zijn er dus tekenen dat ze het hier toch naar haar zin heeft en dat doet wel plezier. Misschien kan ik met haar wel aan shows gaan meedoen, want ondanks enkele lichamelijke "gebreken" (haar kleine gestalte, haar lichtjes beschadigd rechteroog) kan ze wel, als ze er zin in heeft en de gelegenheid zich ertoe leent, mooi en statig draven. Daarnaast heeft ze ook een aparte manier van springen, wat een jury misschien ook wel kan vertederen of zelfs overtuigen😊 en een wat houterige manier van stappen, een beetje zoals in oude stop-motionfilms Weet niet of er een categorie voor "scharminkels" (wat hier liefkozend bedoeld is) bestaat.

en geïnstalleerd, iets wat de katten vrij snel door hadden.  Ze leken er opgetogen mee en drinken er intussen weer volop van.

  Ik recycleer deze foto even: het tweede pompje heeft intussen ook de geest gegeven. Een maand na het eerste (dat het toch 2 maanden uithield). Goei marchandise! Henriette was gisterenavond aan de haal gegaan met de "bokaal"/recipiënt minus het pompje (dat ik eruit had gehaald) en dat door het halve appartement geduwd. Had toen niet door wat er aan de hand was en heb haar onder haar voeten gegeven, want was net gaan slapen. Vanmorgen begon ze opnieuw en toen pas besefte ik dat ze me misschien iets wilde vertellen. En ja hoor, hun andere (gewone) drinkbakje was helemaal leeg, dus ze hadden eenvoudigweg geen drinken meer. Mogelijk heeft Henriette de hele voorbije nacht dus grote dorst gehad...

Henriette maakt het goed 😊  Leah daarentegen doet vreemd en blaast als vanouds naar Henriette, alsof er een nieuwe kat in 'huis' is. Het lijkt wel of ze ze niet herkent; mogelijk hangt er een vreemde geur rond Henriette? Of misschien vond ze het gisteren op haar eentje (ok, samen met mij) zo fijn, dat de terugkeer van haar 'zusje' een enorme tegenvaller was? Dus momenteel is de (relatieve) harmonie tussen hen weer (helemaal) zoek... 😔😐 Vreemd toch; Henriette en ik begrijpen het niet goed.

ze is weer thuis, wat beduusd maar voor de rest lijkt ze wel redelijk ok. De hele terugweg te voet afgelegd, voor een stuk ook omdat ik te ongeduldig was om nog enkele seconden langer te wachten totdat er een tram in zicht kwam... Maar ze heeft zich voorbeeldig gedragen; meer dan enkele miauwtjes heb ik niet gehoord. In tegenstelling tot vanmorgen heb ik ditmaal wel de Leopold II-laan vermeden met al haar drukte en een parallelle, veel rustiger straat genomen. Zo heeft ze eens een stukje Brussel van nabij ervaren en nu is het tijd om wat te rusten. Bij de dierenarts heeft ze nog wel wat overgegeven maar niets dramatisch. Blijkbaar behoeft ze in principe geen extra nazorg, dus ik probeer gewoon een oogje in het zeil te houden en morgen de meeste tijd hier bij hen door te brengen. Volgend bezoek aan de dierenarts is in principe volgend jaar, gewoon voor de jaarlijkse inenting. Als ik van plan ben om te gaan reizen en ze in een pension achter te laten, moeten ze wel tijdig (enkele weken v...

vandaag wordt haar fysieke integriteit onherroepelijk aangetast. Heb haar net weggebracht naar de dierenarts voor haar sterilisatie. Keek hier al een paar weken tegenop; haar 's morgens geen eten mogen geven, haar een harnasje aandoen, ze in de daartoe gekochte draagtas stoppen en dan op weg naar Jette, allemaal stappen die voor haar lastig zouden zijn. Uiteindelijk verliep alles redelijk vlot, ook ondanks de regen vanmorgen (hoewel het ergste achter de rug was toen wij onze neus buiten staken). Had eerst overwogen om met de fiets te gaan, maar gezien de overvloedige regen dan toch maar geopteerd voor het openbaar vervoer en uiteindelijk werd het i.p.v. stappen naar Ribeaucourt (of eventueel Graaf van Vlaanderen) om daar de metro te nemen tot Simonis en vervolgens voor enkele haltes tram 19, gewoon het hele traject naar Simonis te voet afgelegd (het is toch maar 1 metrohalte tussen beide stations en zo bespaarde ik haar (en mezelf) toch al de stress van de metro). Tijdens het traje...

Heniette en Leah waren 's ochtends weer aan het ravotten, zoals zo vaak en alleen de radio speelde met voorts gewoon het gebruikelijke tumult als ze zo bezig zijn. Ik was in de WC om een van de kattenbakken wat proper te maken en ineens merk ik dat zowel de TV als de DVD-speler op staan... Geen idee hoe ze dat geflikt hebben; de afstandsbedieningen lagen nog op hun gebruikelijke plaats dus daarmee kon het niet gebeurd zijn. Mogelijk heeft een van hen een of andere knop op de DVD-speler hard genoeg aangeraakt of ingedrukt zodat die ineens op 'on' stond en heeft dat als gevolg gehad dat de TV ook aan sprong? Op websites allerhande lees je wel eens dat zeker blauwe Russen intelligente katten zijn (en over Karthuizers schrijven sommigen dat ook), maar dat staat bij haast elk kattenras wel vermeld dus wat is zo'n bewering dan waard? Zelf had ik daar nog niet zo bijster veel van gemerkt eigenlijk, maar nu hebben ze het bewijs natuurlijk wel geleverd. Mij was het nog niet gelu...

bah, net een afspraak gemaakt voor haar sterilisatie. Het dutske. krijg het er zelf al benauwd van en 't is nog wel een poosje. Had haar dit weekend al eens een harnasje aangedaan om te trachten haar eraan te doen wennen voor wanneer ik haar (per fiets of met het openbaar vervoer) moet wegbrengen in de daartoe gekochte tas/rugzak. Ze was er helemaal van slag door en het was een zielig zicht. Dat belooft... Ook dat ze nuchter moet zijn, zal lastig worden.

Het was al lang geleden dat Henriette bij mij geslapen had, iets wat ze de eerste weken wel systematisch deed maar intussen "afgeleerd" had. Maar tijdens de nacht van donderdag op vrijdag had ze er blijkbaar weer zin in. Alleen is ze intussen wel een stuk gegroeid en ditmaal koos ze ook voor "mijn" kant van het bed, zodat het toch iets lastiger slapen was.  In het midden van de nacht waren we dan allebei wakker en hebben we toch van elkaars aanwezigheid geprofiteerd voor wat geaai en liefkozende woordjes of likjes/gespin. Wat heeft ze toch een zachte vacht. En daarna is het toch nog gelukt om nog een paar uur te slapen i.p.v. de hele tijd wakker te blijven liggen. Leah is op die ene keer na niet meer bij mij komen slapen en verkiest daarvoor wellicht de living.

terwijl ik meer als werk genoeg heb, zit ik de helft van m'n tijd te verdoen door vertederd naar foto's van m'n katten te kijken... Overigens ben ik nog steeds opgetogen over hun namen.

...het lijkt erop dat ze recent nog een kaap(je) gerond heeft in haar aanpassing aan Henriette en mij. Zondag was een rustige dag en in de late namiddag kwam ze in de zetel naast en op mijn benen liggen, waarna ik haar toch zeker 20 minuten heb zitten aaien. Dat vond ze zichtbaar fijn en met haar frêle lijfje  kronkelde ze meermaals van plezier. Mogelijk ziet ze mij sindsdien als een nog sympathiekere peer dan voorheen. Misschien heb ik daardoor eindelijk haar vertrouwen gewonnen? Ik heb namelijk de indruk dat ze een stuk aanhankelijker geworden is, al schrikt ze nog steeds heel makkelijk. En de voorbije nacht is ze dan voor het eerst een tijdje naast me komen slapen. Langs de andere kant lag dan Henriette, dus een tijd lagen beide katten elk langs een kant bij me in bed. Was denk ik voor het eerst. Wat de katten betreft, zou het wel eens kunnen dat ze m'n sociaal isolement vergroten, want sinds ze er zijn, rep ik me doorgaans na het werk snel naar m'n appartement en ik voel no...

Maandagavond merkte ik dat het drinkfonteintje voor de katten niet meer werkte; dat amper 2 maanden na aankoop. Gezucht. Mail geschreven naar de keten waar het was gekocht, maar die verwezen me vandaag door naar de winkel, want blijkbaar worden die door zelfstandigen uitgebaat. Dus na het werk eerst "thuis" wat rondgehangen en uiteindelijk beslist om na een azijnbadje waarin ik de pomp had gedompeld toch maar naar de winkel te gaan waar ik het toestel vandaan had gehaald. Het personeel was vriendelijk en behulpzaam maar ze konden helaas niet veel meer doen. De garantie van 2 jaar kon ik niet inroepen want hoogstwaarschijnlijk zit het pompje geblokkeerd door kalkaanslag en dat is geen defect aan het apparaatje zelf ("niet te doen hé hoeveel kalk er in het water in Molenbeek zit. Zoveel klachten dat we daarover krijgen en als ik m'n haar was, zit het er ook vol mee."). Dus maar een nieuw pompje gekocht en daar met de goede raad vertrokken om die pompjes toch maar ...

...sprong Leah voor het eerst op m'n bed toen ik er nog in lag (weliswaar op het punt om op te staan). Henriette was er deze morgen uiteraard ook al enkele keren geweest, zoals elke ochtend. Maar Leah had dat tot nu toe nog nooit gedaan en vertoonde zich doorgaans pas nadat ik opgestaan was. Benieuwd of dat een gewoonte van haar gaat worden. Ze liet zich met merkbaar plezier wat aaien. Maar misschien had ze ook gewoon honger.