Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Posts

Weer beginnen plannen maken(?) (1)

4 jaar woon ik intussen al in Molenbeek en zeker de voorbije 2 jaar lijken achteraf gezien voorbij te zijn gevlogen... (zie ook een van de vorige berichten, waarbij het vorige concert van Danny Brown al bijna 2 jaar geleden was, terwijl het veel minder leek). Maar het heeft me toch wel enkele jaren gekost om stilletjes aan mentaal weer wat boven water te komen en weer aan "toekomstprojecten" te denken. Daar onze scheiding ook gepaard ging met een financiële regeling i.v.m. ons huis, verscheen er op een goede dag wel een aardige som geld op m'n rekening, maar eentje waar je op de Brusselse vastgoedmarkt al bij al niet ver mee komt... M'n hoofd stond er toen ook nog niet naar dus met dat kapitaal gebeurde relatief weinig, tenzij investeren in de befaamde 1-jarige staatsbon, die effectief een mooi bedrag opleverde, maar dat geld ging bijna volledig op aan taksen en verzekeringsfacturen... Daarnaast, had of heeft het eigenlijk ook wel zin om nog met toekomstplannen rond ...

Ver teruggeworpen in de tijd

Pas een documentaire gezien over de Britse ska-/popgroep Madness en toch ook hun maten van The Specials (en in mindere mate The Selecter). Enfin, er was eind jaren '70 een hele ska-/reggearage in het Verenigd Koninkrijk. Had er lang mee gewacht om deze opname te bekijken maar toch wel goed dat ik het uiteindelijk toch deed, want had het tijdens het kijken best naar m'n zin. De periode dat die groep een hele resem hits na elkaar uitbracht (eind jaren '70 en begin jaren '80), komt ook min of meer overeen met mijn muzikaal ontwaken, want uiteraard werden ze vaak gespeeld op tal van zenders. Later, tegen het einde van dat decennium kon ik dan ook nog eens een cassette kopiëren waar 2 van hun eerste albums op stonden, die ik daarna vaak heb beluisterd. Maar met de jaren verdween die interesse gaandeweg in die mate dat het al enkele decennia geleden is dat ik nog 2 of 3 nummers van hen na elkaar hoorde. Dus er was al de muziek in die documentaire die me in een nostalgische bu...

Danny Brown (bis)

Vrijdag stond er amper een kleine tien dagen na het vorige alweer een ander concert op het programma: Danny Brown in de Botanique. Een kleine 2 jaar geleden had ik al eens een concert van hem bijgewoond, op dezelfde plek. Intussen heeft hij een nieuw album uit en dus toert hij, waarbij hij gelukkig ook Brussel weer aandeed. Bijna had ik het concert gemist, niet omdat ik geen ticket had, maar domweg omdat ik ervan overtuigd was dat het concert op zondagavond zou plaatsvinden. Gelukkig waarschuwt men de ticketkopers tegenwoordig via mail van het ophanden zijnde evenement en heb ik die ook half verstrooid geopend. Vrijdag stond er niets anders op het programma dus uiteindelijk was het geen probleem. Voor dat concert kan ik eigenlijk haast de vorige tekst kopiëren en plakken: een concert van ongeveer een uur, met nummers die in hoog tempo na elkaar volgden. In tegenstelling tot Vorst Nationaal was hier geen ruimte om het allemaal vanop een afstand gade te slaan, want in de zaa...

Sándor Márai - Gloed

Wel, dit boek uitlezen heeft uiteindelijk geen jaar geduurd, zoals eerder ingeschat maar hoogstens enkele weken. Erg moeilijk is dat ook niet als het werk maar een 160-tal bladzijden telt natuurlijk. Maar toch, bij mij kan het sinds enkele jaren lang duren eer ik zoveel gelezen krijg... Maar ditmaal heb ik toch getracht, wat ook lukte, wat minder bezig te zijn met sociale media en wat meer met lezen, door systematisch toch minstens 2 of 4 of meer pagina's te lezen, met als resultaat dat het een tweetal weken geleden ook effectief uitgelezen was. Na de lectuur ervan maakte ik me de bedenking dat het wel degelijk de juiste beslissing was om het in Brazilië na zo'n 25-tal bladzijden gewoon opzij te leggen en het op een ander, gunstiger moment verder te lezen. Dus ben er deze winter opnieuw in beginnen lezen, rustigjes, wat misschien ook wel overeenstemde met de stijl en het verhaal van het boek. Een soort van driehoeksverhouding tussen 2 mannen en een vrouw in het Oostenrijk-Hon...

Hoge toppen scheren

...qua wereldvreemdheid (en dat ditmaal in negatieve zin bedoeld), je moet het Jan Jambon niet leren... Dat dacht ik zelf ook al toen ik een fragment zag van een interview met hem, waarin hij doodleuk verklaarde dat vrouwen zich maar dienden aan te passen aan de "nieuwe" (pensioen)realiteit en dus meer gewerkte dagen moeten hebben om ooit een volledig pensioen te kunnen ontvangen. De wijzigingen zijn wel erg drastisch en hebben bovendien terugwerkende kracht... De man is qua controversiële of voor het nageslacht gewaarde verklaringen ook lang niet aan zijn proefstuk toe. Wie interesse heeft, kan dit VRT-artikel raadplegen, dat een bloemlezing vormt en dat al enkele jaren oud is, dus de meest recente "Jambonnekes" staan er niet eens bij. Maar het is toch iets te makkelijk om alleen op Jan Jambon te schieten. Dit is namelijk door alle partijen van deze regering afgesproken, dus inclusief cd&v, Vooruit en Les Engagés, waarbij wie het goedkeurde toch terdege wist w...

De (weekend)krant

In de krant van vrijdag stond een groot artikel over ADHD en hoe het kan zijn om samen te leven met iemand die ADHD heeft. Als je dergelijke artikels leest (was niet het eerste over personen met gelijkaardige kenmerken of "autisten"), vraag je je soms wel af of je het zelf niet hebt. Ben nooit gediagnosticeerd geweest (ook nooit voor naar een gespecialiseerde arts gegaan; toen ik jong was, "bestond" dat praktisch niet of was het fenomeen nog relatief onbekend). Best mogelijk dat ik gewoon nergens aan lijd, gewoon aan sociale onaangepastheid. Mensen die met mij hebben moeten samenleven, hebben het in alle geval vaak niet makkelijk gehad en een paar draadjes zullen zeker niet goed (half)los zitten... Allee, als afsluiter voor dit thema dan maar een song van Viagra Boys, vernoemd naar een van die stoornissen (een nogal ingetogen liveversie 😊). Dan in de weekendkrant een groot artikel over het hoe en waarom van de neergang van de partij Groen, haast de enige waar ik i...

Ontmoeting - gesprek

Heb hier al eerder geschreven over een aantal huurders die dermate ontevreden waren dat ze uiteindelijk het huurderssyndicaat Wuune hebben gecontacteerd om te zien welke actie tegen de eigenaar kon worden ondernomen of hoe het tot een dialoog tussen beide kon komen. Wel, daags na het concert van Viagra Boys een dag verlof genomen; voor een stuk om eventueel te kunnen bekomen van de avond tevoren, wat uiteindelijk helemaal niet nodig bleek, maar wat uitslapen was toch maar mooi meegenomen. Het was echter toch vooral omdat ik in de namiddag deel zou uitmaken van een delegatie van huurders die een afspraak hadden op het kantoor van onze verhuurder, een van de grootste institutionele verhuurders van ons land... Dat om "eens goed van ons oren te maken" en te zien of de standpunten van eigenaar en huurders over bepaalde zaken niet wat dichter bij elkaar konden komen. Zo zie je maar; aanvankelijk was het gewoon m'n bedoeling wat morele steun te verlenen door interesse te tonen ...

Viagra Boys (Vorst Nationaal)

Vorige dinsdag mogelijk voor het eerst sinds juni 2013 nog eens een concert bijgewoond in deze Brusselse concerttempel. Ben er niet bepaald fan van, want te groot naar mijn zin maar ditmaal viel het uiteindelijk nog wel best mee😊 Had er onlangs nog de passage gemist van David Byrne 😞 Op het programma de Zweedse (punk)rockgroep Viagra Boys. Deze groep leerde ik enkele jaren geleden kennen; weet niet meer hoe, ofwel een nummer op de radio gehoord ofwel spontaan, uit nieuwsgierigheid een van hun cd's gekocht (de intussen voorlaatste) nadat ik de naam al wel ergens had horen vallen of gelezen. Een jaar geleden stonden ze nog in de AB en had toen gepolst bij m'n oudste zoon of hij interesse had om daar naartoe te gaan. Toen hij uiteindelijk (negatief) antwoordde, was het te laat en waren alle tickets de deur uit... Dus nu een herkansing. De groep neemt zichzelf niet helemaal serieus, wat de groepsnaam ook al voor een stuk aangeeft, maar niettemin gaan hun nummers vaak toch over s...

Droefenis alom

...door de situatie in het Midden-Oosten. Als inwoner van Europa voel ik wel trots bij en ontroering door het standpunt en de toespraak van de Spaanse premier, Pedro Sánchez. De tot nu toe haast enige Europese politiek toppoliticus die zich zo openlijk en duidelijk uitsprak tegen de Amerikaans-Israëlische aanval. Alweer Spanje dat in dit continent een pioniersrol speelt en een werkelijk progressief standpunt inneemt (zie ook hun recente migratiebeleid). Israël van zijn kant mag dan weer ongestraft dreigen om Beirouth en Zuid-Libanon een "Gaza-behandeling" te zullen geven en dat ook nog effectief te doen zonder dat er iets concreet tegen wordt gedaan vanuit bijvoorbeeld Europa. Waarschijnlijk zijn velen hier maar al te blij dat er mogelijk definitief komaf wordt gemaakt met Hezbollah. Anderzijds hebben diegenen die links bekritiseren omdat het grotendeels zweeg over de repressie door het Iraans regime en de vele duizenden die hoogstwaarschijnlijk (nog maar eens gedood werden) ...

In 't Spinnekopke

Tijdens onze 6-jarige stint in Brussel in de tweede helft van de jaren '90 hebben we dit restaurant minstens 1x (mogelijk 2x) bezocht. Toen we in de Van Arteveldestraat woonden, lag het letterlijk om de hoek. Het is een soort van instituut, al zijn het intussen wellicht niet meer dezelfde eigenaars. Maar daarvan zijn er intussen al een hele hoop geweest, want wie de foto goed bekijkt, kan zien dat het sinds het midden van de 18de eeuw bestaat, al ruim 250 jaar. Het interieur is ook wel rustiek te noemen (nog steeds dus). Een geschikte plek voor wie een typisch Belgisch/Brussels/Brabants gerecht wil eten. Enkele (oud-)collega's hadden het plan opgevat om na een hele poos toch nog eens bijeen te komen, het liefst rond een middagmaal. In 't Spinnekopke was een van de mogelijkheden die geopperd werden en uiteindelijk viel de keuze er dan ook op. En dus spraken we af op het middaguur, dezelfde dag als de giallo-marathon waarover hieronder sprake. Drukke dag dus. Het werd een fi...

2 gialli (?) + Mississipi Burning (en onder meer Sambre ook nog)

Dit weekend een aardig aantal uren doorgebracht in Cinematek. Eerst vrijdag voor een giallo-avond, met 2 vertoningen. De giallo was een Italiaans fenomeen, vernoemd naar de misdaadromans die er in dat land verschenen en blijkbaar steevast een gele kaft hadden, een beetje naar analogie met de Série Noire in Frankrijk. Vanaf de jaren '60 werd de giallo dan een subgenre van de Italiaanse film (als zoiets bestaat): een misdaadfilm die gaandeweg evolueerde naar films met naakt, horrorelementen en scripts met soms wel vreemde bokkesprongen. Er zijn blijkbaar een aantal klassiekers in het genre en een van de bekende regisseurs die films van dat genre maakte, ken ik wel van naam: Dario Argento. Maar dat was het zowat. Tot vrijdagavond dus toen het weer "B tot Z"-films avond in Cinematek was, waar ik uit nieuwsgierigheid een dubbelticket voor kocht (voor de prijs van 1). - La dama rossa uccide sette volte - Emilio Miraglia (1972), en - Sette note in nero - Lucio Fulci (1977) Grote...

Het kan verkeren

februari 28, 2026

Dat recent 3 vrouwmensen zich uitgerekend tot mij wendden voor wat emotionele steun of begrip, terwijl ik daar zowat de minst geschikte persoon uit hun entourage voor moet zijn, zou ik denken. Lijk totaal niet over de juiste eigenschappen te beschikken, wat in het verleden in m'n persoonlijk leven ook al overduidelijk gebleken is. 2 van de 3 liggen dan nog bovendien sinds kort jammer genoeg met elkaar overhoop terwijl ze/we vroeger goed overeen kwamen (met zelfs een WhatsApp-groepje voor ons 3-en), dus het is nog meer oppassen geblazen. En toch. Mogelijk heb ik op dat vlak toch enige vorderingen gemaakt en evolueerde ik een beetje in gunstige zin. Het gevoel van verkramping en lichte paniek is in alle geval nog steeds (onderliggend) aanwezig en een onbedoelde verbale uitschuiver ligt ook nog voortdurend op de loer. Maar bon, misschien is er toch enige beterschap.

The Rolling Stones - Emotional Rescue

februari 26, 2026

Het was al vele jaren geleden dat ik een album van The Rolling Stones had gekocht maar laatst toch nog maar eens eentje gekocht, namelijk het inmiddels door haast iedereen vergeten "Emotional Rescue", dat in 1980 uitkwam, volgens Wikipedia blijkbaar uitgerekend op mijn verjaardag. Er staan eigenlijk geen echt goede nummers op de plaat; ze waren toen al over hun artistieke hoogtepunt heen, met nog een laatste echte opflakkering op "Some Girls" de plaat ervoor. En Tattoo You, de opvolger mag er wat mij betreft ook zeker nog altijd zijn, met enkele songs die klassiekers zouden worden ("Start me up", "Waiting for a friend") maar ook enkele andere goede of minstens aanstekelijke nummers. Maar "Emotional Rescue" dus, een mindere plaat met niettemin 2 hitsingles erop. Een ervan was ook de reden van de aankoop, want "She's so cold" wilde ik al lang eens opnieuw horen; moest al zowat 20 of 30 jaar geleden zijn en het ligt goed in h...

Woensdag 25 februari

februari 26, 2026

Gisteren wegens omstandigheden en een verkeerde inschatting/beslissing in de late namiddag te voet van Ossegem naar m'n appartement gewandeld, zo'n 2 metrohaltes verderop. Maar het was mooi weer, dus helemaal ongewenst was het zeker niet, integendeel, het leunde eerder tegen genieten aan, ook door de gezellige drukte in de Molenbeekse straten en meer bepaald de Gentsesteenweg. De Mediterrane sfeer deed me wat wegdromen naar lang vervlogen tijden: toen ik als jong gastje een paar vakanties doorbracht in Brazilië, waar ook lichte anarchie heerste in het straatbeeld, inclusief sommige typische geuren. Niet dat het helemaal hetzelfde was, maar het was evenmin de eerste keer dat die gedachte bij me opkwam; mogelijk is het een van de redenen waarom ik toch nog redelijk graag in Laag-Molenbeek woon, in de buurt van die drukke verkeersader: het voert me soms terug naar toen en daar. De ramadan zal er ook wel iets mee te maken hebben gehad, want velen waren bezig met inkopen voor het av...

Olympische Winterspelen

februari 18, 2026

Ze liggen alweer bijna achter ons. Wat mij betreft toch het meest gesupporterd voor Finse en Zweedse atleten/ploegen. Die hebben met wisselend succes gepresteerd. In het ijshockey (mannen) zijn beide landen al tot in de kwartfinale geraakt, mits heel wat moeite. Deze worden vandaag gespeeld. Zweden moet tegen mogelijk absoluut topfavoriet de VS, nadat ze nog een extra match dienden te spelen, dus dat ziet er niet zo goed uit. De wedstrijd begint pas na 21u dus best mogelijk dat ik die niet helemaal uitzit (als die al ergens wordt uitgezonden, maar die kans schat ik toch als reëel in), zeker niet als Zweden een serieuze achterstand oploopt, zoals bij de vrouwen het geval was, waarin het een hele tijd 0-1 bleef, maar er dan ineens 2 of 3 op korte tijd binnen gingen... Finland treft Zwitserland; geen idee hoe daar de krachtsverhoudinngen liggen, maar Finland heeft in ijshockey toch een mooi palmares denk ik. Bij de vrouwen verloor Zweden eergisteren met duideijke cijfers de halve finale v...

Onverwachte "gasten"

februari 17, 2026

Deze ochtend toen ik de krant rond zowat 6u45 uit de bus wilde halen: in de voor iedereen toegankelijke hal lagen 3 (jonge?) mannen te slapen, vermoedelijk de kou buiten ontvluchtend. Wat verbouwereerd ging ik opnieuw naar boven met de krant in de hand. Zowat 3 kwartier later was het tijd om te vertrekken en nam dan maar wat koeken mee (Olé, zebrakoek e.d.) en een appel om eventueel daar bij hen te leggen mochten ze er nog steeds liggen. Dat bleek het geval, dus heb het daar dan maar op de grond achtergelaten (de koeken zaten nog in verpakking). Toen ik deze avond rond 19u terugkwam, waren zij en de koekjes + appel verdwenen. Zouden ze er morgen terug zijn? Aanvulling: deze ochtend dus alvast niet. Vorige winter al iets gelijkaardigs meegemaakt, maar toen was het maar 1 persoon. Een tiental dagen geleden nog een andere onverwachte ontmoeting gehad, maar in een lichtjes andere sfeer. Toen ik iets naar m'n keldertje wilde brengen op de -1, dat zich achter een vergrendelde deur bevind...

16 februari (bis)

februari 17, 2026

Vorig bericht hier nog net voor het slapengaan gepost. Dan de halve erop volgende nacht gedroomd van haar en haar huis, dat volgens m'n droom (en in het echt ook deels) half heringericht is en er uiteraard stukken beter uitziet. Weet niet meer wat ik daar precies kwam doen, een beetje vakantie misschien? Hij kwam er gelukkig wel niet in voor, al was zijn aanwezigheid wel voelbaar. Af en toe kwamen M. en S. wel in beeld, zij stralend...😖 In alle geval, het deed bij het opstaan toch wel vreemd en vormde een kleine domper op m'n relatief goede gemoed van een avond eerder. Heb het blijkbaar nog lang niet helemaal verwerkt.

16 februari

februari 16, 2026

Voor de meeste mensen een doodgewone dag (alhoewel, dit jaar misschien iets minder nu het carnaval is) maar voor enkelingen net is minder banaal. Voor ons beide had hij toch een speciale betekenis, haast 3 decennia lang, en die is blijkbaar na die ruim 4 jaar toch nog niet helemaal verloren gegaan, getuige daarvan het berichtje dat ze me eerder vandaag stuurde. Waarvoor dank 😊

Films (2026/01)

februari 16, 2026

Coriolanus - Ralph Fiennes (2011) Een soort van stijloefening of zoiets, maar wat mij betreft niet bijster geslaagd. Een van de weinige films met Ralph Fiennes in (die hem ook regisseerde) die me niet echt aanspraken. Het idee was om de originele tekst van het toneelstuk van Shakespeare te gebruiken in een moderne setting. De personages spreken dus een taal die erg veraf staat van hedendaags Engels en archaïsch overkomt, dat in een hedendaagse omgeving. Coriolanus is een gevierd Romeins veldheer die als politicus echter ongeschikt blijkt omdat hij niet kan veinzen of huichelen om het volk tevreden te stellen. Door zijn houding wordt hij uiteindelijk verbannen en sluit zich aan bij de Volsci, die hij voorheen meermaals succesvol bestreed, om zo wraak te kunnen nemen op Rome. Op die manier komt hij oog in oog te staan met zijn dominante moeder, zijn vrouw en zoon, die een wanhopige poging doen om hem tot inkeer te brengen. Fiennes' acteerprestatie is minder indrukwekkend dan bij ande...

Joepie! (ahum)

februari 16, 2026

We hebben er nu in Brussel dus ook één: een nieuwe regering. Zeker niet mijn droomkeuze maar het feit dat er na ruim 600 dagen toch nog een uit de bus kwam, is op zich al positief nieuws. Maar eigenlijk niet iets om te vieren; eerder om ingetogen verheugd mee te zijn. De voorbije anderhalf jaar hebben velen aan den lijve ondervonden wat het gebrek aan een regering met zich meebracht: mensen die noodgedwongen hun job verloren, werking van (middenveld)organisaties die onmogelijk werd wegens te weinig of gewoonweg geen subsidies meer, wat vaak de zwaksten trof (en dat zijn er in Brussel nogal wat), geen nieuwe beslissingen qua investeringen enz. Als inwoner (en ambtenaar) van het Brussels Gewest kun je haast niet anders dan een bescheiden vreugdedansje maken, ook al zal het voor velen een zware rit worden, want er is haast geen geld. De aanwervingsstop die al ruim 2 jaar ingesteld was en die het veel gewestelijke openbare besturen lastig maakte, blijft blijkbaar behouden. Als Brussel...

Sándor Márai - Gloed

februari 08, 2026

Trouwe lezers met een relatief goed geheugen herinneren zich misschien dat dit boek hier eerder al kort werd vermeld, want het vergezelde me immers op m'n laatste reis naar Brazilië. Echter, veel had ik er daar niet in gelezen, want haalde daar meer plezier uit "Gabriela" van Jorge Amado en daarnaast "Het koninkrijk van deze wereld" van de Cubaan Alejo Carpentier, die daar en toen ook gewoon toepasselijker waren en bovendien leek de thematiek van dit boek me gepaster voor wanneer ik terug zou zijn in Europa en in de winter. Het kwam immers op mij niet bepaald over als een opbeurend boek en meer beladen met zwaarmoedigheid dan de andere twee, iets waar ik toen minder behoefte aan had. Maar deze week heb ik het opnieuw ter hand genomen, nadat beide andere (eindelijk) uitgelezen waren. Het is een dun werk en als ik erin slaag om consequent elke avond een paar bladzijden te lezen, zou het me moeten lukken om het binnen een jaar uit te lezen... Tot nu toe is me dat ...

Annemie Struyf - Eddy Grant

februari 06, 2026

In de liefhebber (Klara - op zaterdagochtend van 10 to 12, gepresenteerd door Katelijne Boon) was vorig weekend Annemie Struyf te gast. Zo leer je de persoon achter de mediafiguur een beetje beter kennen. Heb het nooit speciaal voor haar gehad en het soort programma's dat ze maakt en de wijze waarop, met haar "akelige" stem daar nog bovenop, zorgde ervoor dat ik nooit veel interesse gehad heb. Dus dat radioprogramma was eigenlijk wel op z'n plaats. Niet dat ik plots een fan ben geworden, maar iets meer waardering mag misschien wel. Wat helemaal op het einde opviel: ze koos ervoor ook een van haar favoriete popnummers, "Gimme hope Jo'anna" van Eddy Grant, te laten horen, een nummer dat wie jong was in de jaren '80 ongetwijfeld kent. Een van de redenen: de namen van twee van haar dochters komen erin voor. Wat ze blijkbaar niet wist en wat daar dus live ontsluierd werd: dat was eigenlijk een protestsong tegen de Apartheid, waarbij Jo'anna staat voor...

Complimentjes en 'vertrouwenspersoon' (wat ergens ook een compliment is)

februari 05, 2026

Het begon donderdag toen een vrouwelijke collega voor wie ik wel een boontje had me een compliment gaf met het parfum dat ik die dag had gebruikt. Dat deed dus wel plezier. Het ging om een parfum die ik vorig jaar had gekocht en die ik daarvoor getest had en wel goed vond ruiken, maar als ik hem dan op mezelf gebruikte er eigenlijk zelf weinig van merkte. Dus donderdag dan maar eens besloten om net een of twee "spritsen" meer te gebruiken en blijkbaar had dat een gunstig resultaat. Het ging om een parfum van m'n favoriete Spaanse huismerk: Loewe 7 Cobalt , En de dag erop, vrijdag dus, vlogen de complimenten me eveneens om de oren. Maar niet voor m'n parfum. Zoals trouwe lezers weten, ben ik onlangs naar de oogarts gegaan en daaruit volgde logischerwijs wat later een bezoek aan een optieker, want m'n zich was weer wat achteruit gegaan. Twee brillenzaken eigenlijk, want eerst bezocht ik er eentje in de Dansaertstraat , waar er verschillende zijn. Uit nieuwsgierighe...

Andermaal een primeur

januari 22, 2026

Voor het eerst in m'n leven Mypension geraadpleegd. Op 1 juli 2038 ga ik, volgens de huidige voorwaarden, met pensioen kunnen gaan. Wat een prachtig vooruitzicht! Het balkje van m'n loopbaan tot pensioendatum is al voor zeker 2/3 gevuld; een fijne gedachte.