Minister van Asiel en Migratie, en Maatschappelijke Integratie, belast met Grootstedenbeleid

Dat is de officiële titel van mevrouw Anneleen Van Bossuyt, N-VA-excellentie in onze huidige federale regering (de vorige was 'maar' staatssecretaris dus ze staat net iets hoger in de pikorde).

Dat ze de eerste bevoegdheid in het lijstje erg ernstig neemt, was al lang duidelijk. Hoe het met beide andere zit en hoe ze dat wil doen rijmen met het eerste al veel minder. En nu ze nog verder wil snijden in het budget voor de opvang van asielzoekers in Brussel, zogezegd omdat haar beleid werkt en er minder aanvragen zijn, kan legitiem de vraag worden gesteld of 'maatschappelijke integratie, belast met Grootstedenbeleid" enkel bedoeld is ter opvulling van haar visitekaartje.

Het bijzonder harde migratiebeleid kan uiteraard op volle steun rekenen van haar (uiterst?) rechtse partijhiërarchie en electoraat en mogelijk besteedt ze wel degelijk enige aandacht en een klein beetje centen aan haar andere bevoegdheden, maar dan komt dat toch niet ten goede van Brussel (hopelijk wel nog van diegenen voor wie het bedoeld is), waar blijkbaar een regelrechte verrottingsstrategie moet worden gevoerd. Electoraal kan het haar wellicht niets schelen: in Brussel (op gewestelijk niveau, mogelijk iets minder bij de gemeenten) stelt de N-VA zo goed als niets voor dus daar hoeft ze het niet voor te laten. Hoogstens levert zo'n "kordaat" beleid de partij enkele stemmen op...

Intussen proberen vele gemeenten de problemen qua migratie naar Brussel doorschuiven en komen de meeste asielzoekers hier ook effectief terecht, maar zijn velen van hen genoodzaakt op straat te slapen met alle risico's van dien, waar de Brusselse bevolking haast dagelijks mee wordt geconfronteerd. Maar dat lijkt voor haar geen zorg te zijn, integendeel. En dus wil ze de middelen/steun nog verder beperken, waardoor het voor velen nog "onhoudbaarder" wordt?

Het heeft er toch alle schijn van dat ze haar beleid uitsluitend vanuit een N-VA-optiek voert: afschrikkng, repressie t.o.v. migranten en sukkelaars en qua grootstedenbeleid en maatschappelijke integratie zo weinig mogelijk middelen aan Brussel toekennen, uitgerekend daar waar de noden het hoogst zijn.

En ze gaat er nog prat op ook.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Honey Wilder (en toch ook Kay Parker)

Afbeelding
Terloops is het hier al gegaan over Brigitte Lahaie, de (nog in leven zijnde) Franse legende (althans in bepaalde middens toch) die vanaf de tweede helft van de jaren '70 furore maakte in de filmwereld en talloze mannen het hoofd op hol bracht. Enkele jaren geleden ontdekte ik dan al argeloos surfend een Amerikaanse tijdgenote van haar die me haast meteen kon bekoren: Honey Wilder (rechts op de foto). En dit om verschillende redenen. Niet alleen viel ze fysiek in de smaak, onder meer omdat het nog een "natuurlijke" schoonheid was en geen opgevulde bimbo met enkel haar op haar hoofd, maar ook doordat ze ook echt kon acteren en bovendien een leuk accent had (Texaans zoals ik later vernam).  De eerste keer dat ik haar aan het werk zag en hoorde was in de film " Private Teacher ", waarin ze een van de vrouwelijke rollen speelt als bekommerde tante van een tienerjongen. Daarin wordt ze kundig bijgestaan door nog een andere actrice die eveneens daadwerkelijk kon acter...
Meer lezen

Flamenco

Afbeelding
Vrijdag nog eens een avondje uit gehad, met deels de nadruk op "-je". Enkele weken geleden via Instagram een bericht gezien over een optreden in de Elsense zaal "Espace Lumen", mij volledig onbekend, vlakbij het Flageyplein gelegen. Maar het volstond om m'n nieuwsgierigheid te wekken (wat niet zo moeilijk is) en ik had ook wel eens zin om nog eens naar een dergelijk optreden te gaan. Ook weer iets wat ik deels aan KP te danken heb. In Espace Lumen worden blijkbaar wel vaker optredens georganiseerd, waaronder flamenco-evenementen (mogelijk door hetzelfde gezelschap). Op vrijdagavond na 18 uur vertrokken en net te laat ter plekke geraakt, mede door het drukke verkeer, waardoor de tram op sommige stukken amper vooruit kwam. Dat ik misschien ook net iets te laat vertrokken ben, is lasterpraat. Op een vrijdagavond rond 19u in de buurt van de Baljuw- en Lesbroussartstraat passeren doet je wel beseffen dat het daar een levendige buurt is met veel horeca, dingen die je ...
Meer lezen

(met wat vertraging) Weerzien

Afbeelding
Het overlijden van een geliefde tante had een positief neveneffect, namelijk een weerzien met 2 van haar kinderen, neven waar we in onze jonge jaren veel aan hadden; vaak kwamen we bij elkaar over de vloer om te spelen of gewoon op bezoek te gaan (wij bij hen, zij bij ons). Vanaf dat we adolescenten waren, verwaterde dat een beetje en eens volwassen jammer genoeg haast helemaal. Ieder had een eigen leven, sommigen een gezin enz.; zo gaat dat bij velen. Maar het deed wel goed te vernemen dat zij ons toch ook zozeer waardeerden als wij hen. Zodoende hadden we elkaar al praktisch 10 jaar zo goed als niet meer gezien en zeker S., de jongste neef, was nog veel langer geleden. Maar nadat beide broers de familie hadden laten weten dat hun mama na toch wel een zwaar leven was overleden, hervatten we toch wat het contact. Vermoedelijk kwam het initiatief van m'n zus, maar uiteindelijk werd beslist dat we elkaar eind mei eens zouden terugzien bij haar in Spa. Bedoeling was om een wandeling t...
Meer lezen