Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Voor de meeste mensen een doodgewone dag (alhoewel, dit jaar misschien iets minder nu het carnaval is) maar voor enkelingen net is minder banaal. Voor ons beide had hij toch een speciale betekenis, haast 3 decennia lang, en die is blijkbaar na die ruim 4 jaar toch nog niet helemaal verloren gegaan, getuige daarvan het berichtje dat ze me eerder vandaag stuurde. Waarvoor dank 😊

Heel opvallend dus deze reis: het aantal elektrische en bijna uitsluitend Chinese wagens dat er intussen in Bahia rijdt. En van al die merken steekt BYD er qua aantallen bovenuit. Blijkbaar heeft dat merk dan ook een grote fabriek in de regio en zijn er nog grootsere plannen. Als ik het me goed herinner is het de bedoeling om er een hele industriële pool neer te poten met hoofdzakelijk (of uitsluitend) Chinezen die er werken. In alle geval, in het straatbeeld beginnen de Aziaten (of mensen met een Aziatische fysiek) bij momenten wel op te vallen. Ook het genoegen gehad een mis van vriend Luiz te mogen bijwonen. Dat was lang niet de eerste keer, maar het was ditmaal voor een volkser publiek dan wat ik met hem "gewoon" was en ondanks het feit dat die een stuk langer dan een uur duurde, stoorde dat niet. Net als in het dagelijkse leven was het een mengeling van ernst en scherts, af en toe improviserend en mensen uit het publiek rechtstreeks aansprekend. Voelde me bevoorrecht erb...

Een redelijk hectische vakantie is het uiteindelijk geworden, met elke dag wel een uitstap (ook regelmatig helemaal niet toeristisch) of boodschap die gedaan diende te worden of een of meerdere (korte) autorit(ten). Nu, door de wat plotse wijze waarop alles diende geregeld en de omstandigheden, kon dat misschien ook worden verwacht. L. kon ook niet zomaar zijn agenda omgooien om de hele tijd met mij bezig te zijn en dat hoefde ook niet. Was wel best (mentaal) vermoeiend ook om maar heel weinig momenten voor jezelf te hebben. Haast altijd is er wel iemand in de buurt (of meestal een heleboel mensen) en ergens ben je ook een beetje een attractie. Merkwaardig rustpunt tijdens deze reis was Papai, de hond van L. 3 jaar geleden had ik hem als puppy leren kennen en toen was hij de hele tijd erg druk en sprong hij voortdurend tegen mensen aan. Dat zat er nog steeds wel in, maar toch merkbaar minder en daardoor was hij aangenamer gezelschap, zodat ik het ook leuker vond tijd voor hem vrij te m...

Uit een gesprek of bericht enkele weken voor afreis kon worden afgeleid dat de kans reëel was dat ik achter het stuur van een auto zou moeten kruipen ginder in Bahia (dat vermoeden bleek ter plaatste inderdaad ook te kloppen...) Dus hier uit voorzorg me maar tijdig naar de gemeente gerept om een nieuw internationaal rijbewijs aan te vragen. Dit ging gepaard met extra kosten en een bezoek aan het politiecommissariaat om het verlies van het vorige te melden... Maar een dikke week later had ik het wel in handen; een kleine geruststelling, ook als achteraf zou blijken dat het niet nodig was geweest (quod non). Nieuw paspoort was nog niet nodig, pas binnen enkele jaren als ik dat haal. De vlucht zelf was ook een kleine belevenis door enkele medepassagiers die voor het nodige vertier zorgden. Ik had vooraf een zitje op de allerlaatste rij uitgekozen, erop hopend dat er niemand meteen naast mij zou komen zitten. En die gok bleek ook uit te komen, maar... Op de vlucht zat ook een groep Polen (...

deze zomer(vakantie). De vorige week (tot en met maandag deze week) had ik verlof genomen, de enige wat langere periode in deze zomermaanden; anders waren het gewoon wat losse dagen hier en daar. Het was fijn in Brussel toeven tijdens die week en het leek erop dat het wel de stilte voor de storm was, die vanaf vandaag weer losbarst met het schooljaar dat voor Franstalige kinderen begint en de daaraan verbonden drukte. Binnen een week is het dan ook nog de beurt aan de Nederlandstaligen en wordt het overal weer gewoon business as stressy usual. Maar vorige week was het dus nog opvallend kalm in het deel van de hoofdstad waar ik meestal vertoef. In die mate dat je haast vrij kunt ademhalen en je letterlijk ontdaan voelt van de gebruikelijke drukte en stress in Brussel of ook op het werk, al ben ik daar nog wel een uurtje of twee snel nog naartoe gemoeten om snel iets te regelen dat ik vergeten was voordat m'n verlof begon. Ook weer fijn aan deze zomer: een aantal activiteiten die ik ...

Het idee om elkaar nog eens terug te zien was al een paar maanden aan het rijpen en de week na het bezoek aan de tentoonstelling "Big in Japan" was het dan zover: PC, P-R T en ikzelf zagen elkaar medio juli na verschillende jaren nog eens met z'n 3'en terug. De vierde man was er (helaas??) niet meer bij en dat zal vermoedelijk ook niet meer gebeuren; het ziet ernaar uit dat hij definitief de banden verbroken heeft met ten minste 2 van ons, en mogelijk zelfs de 3de. Tja, jammer misschien/wellicht maar het is niet anders en bij de pakken blijven zitten, zal ook niet helpen. Dus we spraken met elkaar af; van de drie mogelijke steden viel de keuze uiteindelijk op Doornik. Tijdens hun jeugd min of meer de thuisstad van de twee anderen en ik was er nog nooit geweest (althans niet in het centrum). Bovendien woont PC er sinds eind vorig of begin dit jaar. Dus die lag een beetje voor de hand.  Hoewel ze er niet woonden tijdens hun jeugd, deden ze hun humaniora er wel in het pl...

Blijkbaar volgt een van m'n collega's al enkele jaren toneellessen, want onlangs kreeg ik samen met nog enkele anderen een uitnodiging om een voorstelling van haar klas bij te wonen. Dit jaar zouden ze het absurde stuk "Rhinocéros" spelen van de Roemeens-Franse auteur Eugène Ionesco. Had dat nog nooit gezien (mogelijk wel al eens ooit gelezen, zo niet was het zijn andere bekende theaterwerk, "La cantatrice chauve" maar ik herinner me er zo goed als niets meer van, tenzij dat de dialogen soms gewoon nergens op lijken te slaan), dus dat leek me wel wat.  Ze speelden het stuk 2 avonden na elkaar; we spraken af om er op zaterdagavond naartoe te gaan. Zodoende spraken Giovanni (zelf kunstenaar en niet alleen in zijn dromen) en ik af in de Brasserie de l'Union in Sint-Gillis. Hij woont in die gemeente en de zaal bevond zich daar ook, niet ver van de plek van afspraak, waar we eerst nog iets gingen drinken. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, is d...

gisteren werd de 16de DePaddock-quiz georganiseerd, een gebeuren waarbij ons quizploegje dat  speciaal voor die gelegenheid eens per jaar bijeenkomt, bijna elke keer aanwezig is geweest, niet noodzakelijk steeds in dezelfde samenstelling, dat dan weer niet. Zo ontbrak ik vorig jaar bijvoorbeeld; geen zin an en het kwam gewoon ook minder goed uit, want op een zondagnamiddag i.p.v. de gebruikelijke zaterdagavond. De quiz draait rond autosport, met heel soms de occasionele motorsportvraag, al is er in dat geval toch bijna steeds een link met een of andere autosporttak. Zoals bijna alle voorgaande jaren was er eenvoudigweg geen voorbereiding die naam waardig geweest en dus lagen de verwachtingen laag. Had de anderen al laten weten dat indien ze voor een klassement gingen, ze beter iemand anders zouden meenemen. Maar dat was blijkbaar niet aan de orde. Gisteren in extremis nog beslist om met de motorfiets naar Zolder te rijden; de quiz vindt namelijk al jaren plaats in het perscentrum v...

Een eerste quiz vond plaats in -alweer- Schepdaal, het Vlaamse middelpunt inzake deze activiteit zou je haast denken... We schrijven november 2024 en onze ploeg bestond uit 5 of 6 deelnemers; weet het al niet goed meer. M'n collega had vriendelijk gevraagd of ik geen zin had mee te doen met zijn ploegje en die avond was er niets gepland dus dat ging wel; hij verdient zo'n gunst wel. Ben al vergeten hoeveel ploegen er in totaal waren; zowat rond de 30 denk ik, mogelijk nog meer en wij zijn ergens in de middenmoot geëindigd. Maar ben er persoonlijk wel zeker van dat we veel hoger hadden kunnen geklasseerd worden, misschien zelfs de top 3, als er niet iets was misgelopen met een van de vragen waar de meeste punten op stonden. Wij hebben er daarop welgeteld 0 gehaald 😠😟😖 Dat zat zo: een van de speciale rondes was met cijfers en die liet ik dan maar aan de anderen over, me eerder concentrerend op het zoeken naar de antwoorden op de gewone vragen. Op een bepaald moment kondigt men...

Voor een keer kon ik me (deels) vinden in de column van rechtse rakker Marc Elchardus in De Morgen, waarin hij zijn mening gaf over hoe diegenen worden bekeken die niet volledig meegaan in het opbod pro escalatie in Oekraïne, tegen Rusland welteverstaan. En dat in een krant die haast consequent het hele conflict door een Oekraïense bril bekijkt.. Hij gaf af op de manier waarop we geacht worden de officiële Westerse blik op de oorlog in Oekraïne klakkeloos over te nemen en hoe je als watje of naïeveling (indien niet erger) wordt weggezet wanneer je niet mee pleit voor escalatie of daar bedenkingen bij hebt. En klakkeloos geloven wat in de media komt of wat onze politieke leiders verkondigen, neen, dat stadium ben ik wat dit betreft al van in het begin gepasseerd (om nog maar te zwijgen van de "informatie" die ons vanuit de andere kant komt aanwaaien; daar kun je ook niets mee aanvangen. Zal ongetwijfeld een argument zijn van De Morgen om zo goed als nooit vanuit Rusland te ber...