Tegendraads geluid uit voor mij onverwachte hoek

Voor een keer kon ik me (deels) vinden in de column van rechtse rakker Marc Elchardus in De Morgen, waarin hij zijn mening gaf over hoe diegenen worden bekeken die niet volledig meegaan in het opbod pro escalatie in Oekraïne, tegen Rusland welteverstaan.
En dat in een krant die haast consequent het hele conflict door een Oekraïense bril bekijkt..

Hij gaf af op de manier waarop we geacht worden de officiële Westerse blik op de oorlog in Oekraïne klakkeloos over te nemen en hoe je als watje of naïeveling (indien niet erger) wordt weggezet wanneer je niet mee pleit voor escalatie of daar bedenkingen bij hebt.
En klakkeloos geloven wat in de media komt of wat onze politieke leiders verkondigen, neen, dat stadium ben ik wat dit betreft al van in het begin gepasseerd (om nog maar te zwijgen van de "informatie" die ons vanuit de andere kant komt aanwaaien; daar kun je ook niets mee aanvangen. Zal ongetwijfeld een argument zijn van De Morgen om zo goed als nooit vanuit Rusland te berichten).

Enigszins ironisch was hoe verder in de krant een interview stond met 3 experts die wel pleiten voor een harde houding t.o.v. Rusland/Poetin. Ze zijn ongetwijfeld veel verstandiger en stukken beter ingelicht over wat op het spel staat dan ik, maar altijd maar weer die terugkerende riedel dat de Russen na Oekraïne nog wel andere landen in Oost- en Centraal-Europa zullen aanpakken en, waarom niet, in één beweging West-Europa ook.
Voor een stuk oorlogsstokers in mijn ogen, maar voor vele anderen wellicht realisten.

Het is ook op dat thema dat m'n vriendschap met RD momenteel minstens "on hold" is gezet, mogelijk definitief voorbij is.
Ik volg hem niet in zijn persoonlijke kruistocht tegen Poetin.
Elk kritisch geluid t.o.v. alle militaire, financiële of morele steun aan Oekraïne kon op zijn banbliksems rekenen.

En neen, het is niet zo dat door daar het mijne over te denken, dat je automatisch een supporter bent van Poetin of Rusland. Ik ben intussen ook wel al enige tijd tot het besef gekomen dat hij een meedogenloos autocraat is en zijn regime verwerpelijk.
Tekenen daarvan waren overigens ook al overduidelijk tijdens de 2 Tsjetsjeense oorlogen, om dat dan sinds enkele jaren plots zo erg te vinden...
Dat deze oorlog onbeschrijfelijk lijden teweeg heeft gebracht, is overduidelijk en dat dit grotendeels (of haast uitsluitend?) te wijten is aan hoe Rusland tekeer gaat, kan evenmin worden ontkent.

Het moet volgens mij als gewone West-Europese burger wel mogelijk zijn om ergens een 3de standpunt in te nemen en waarbij je zelfs Oekraïne kunt steunen of ermee sympathiseren maar toch niet noodzakelijk klakkeloos, daarbij alles slikkend van onze politieke leiders die op veel andere vlakken verstek laten gaan, zoals nu al te vaak het geval is. 
En dat er binnen enkele jaren Russische soldaten door West-Europese hoofdsteden zouden marcheren is als toekomstbeeld al helemaal belachelijk, zelfs indien de NAVO zou verbrokkelen of zou ophouden te bestaan.