Nog wat losse herinneringen en gedachten

Heel opvallend dus deze reis: het aantal elektrische en bijna uitsluitend Chinese wagens dat er intussen in Bahia rijdt.
En van al die merken steekt BYD er qua aantallen bovenuit. Blijkbaar heeft dat merk dan ook een grote fabriek in de regio en zijn er nog grootsere plannen. Als ik het me goed herinner is het de bedoeling om er een hele industriële pool neer te poten met hoofdzakelijk (of uitsluitend) Chinezen die er werken. In alle geval, in het straatbeeld beginnen de Aziaten (of mensen met een Aziatische fysiek) bij momenten wel op te vallen.

Ook het genoegen gehad een mis van vriend Luiz te mogen bijwonen. Dat was lang niet de eerste keer, maar het was ditmaal voor een volkser publiek dan wat ik met hem "gewoon" was en ondanks het feit dat die een stuk langer dan een uur duurde, stoorde dat niet. Net als in het dagelijkse leven was het een mengeling van ernst en scherts, af en toe improviserend en mensen uit het publiek rechtstreeks aansprekend.
Voelde me bevoorrecht erbij geweest te mogen zijn (was onder meer de chauffeur van dienst).
En nadien ging het in groep richting een plekje aan het water om er de namiddag al etend, drinkend (hoofdzakelijk vruchtensappen in mijn geval) en pratend door te brengen.

Net als de vorige reis heb ik ervan trachten te profiteren om vooral vruchtensappen (of vitamina's) te drinken. Ben al geen grote bierdrinker en Braziliaans pilsbier biedt wat mij betreft geen meerwaarde, terwijl hun vruchtensappen dat in mijn ogen wel doen. Zoveel soorten, die bovendien hier (haast) niet te krijgen zijn en al helemaal niet vers.

Vriend Marcos leefde af en toe zichtbaar op en zeker bij het zien hoe zijn dochter en zoon (van een verschillende mama) het goed met elkaar leken te kunnen vinden. Blijkbaar hadden ze elkaar voor m'n komst niet (vaak?) ontmoet en vormde m'n komst een gelegenheid voor wat uitstappen of activiteiten met z'n allen (o.a. karaoke, *gruw*), zodat sommigen van hen hun gedachten wat konden verzetten en ze niet voortdurend aan het recente onheil moesten denken dat hen overkomen was.

De karaokemomenten...: tot m'n verbazing stonden er op de website die ze gebruikten om liedjes uit te selecteren ook Nederlandstalige liedjes, zoals bijvoorbeeld van Jan De Wilde😮. Dus heb daar wat uit geput voor inspiratie, want toen ze me vroegen om wat Nederlandstalige liedjes stond ik aanvankelijk met m'n mond vol tanden; ken amper titels van liedjes. En heb ze ook wel wat versteld doen staan met m'n kennis van Braziliaanse nummers/zangers die niet altijd evident waren voor een buitenlander of zelfs Braziliaan.

Een bijzonder aangenaam moment bleek uiteindelijk de verjaardag van een vriend van Luiz, Manoel. Luiz wilde hem die avond eens bezoeken om hem te feliciteren, maar verwachtte dat hij er niet zou zijn. Tegen zijn verwachting in, was hij wel thuis en was al vrij goed aangeschoten toen hij de deur kwam opendoen.
In het begin was het daar de zoete inval, met allerlei vrienden en familie/gezinsleden die ook langskwamen en enkele huisdieren die er ook rondliepen.
De taart die men voor hem had klaargemaakt, nam hij met plezier in ontvangst, maar i.p.v. onderaan, via het kartonnetje, nam hij ze gewoon met beide langs de room beklede zijkanten vast, wat voor enige hilariteit zorgde.
Het gebruik van alcoholhoudende dranken daalde wel geleidelijk naarmate de avond vorderde.
Ook hier weer eten, drinken, praten en lachen (en af en toe afzijdig blijven) met lieve mensen.

Uiteindelijk vrij veel zelf met een auto moeten rijden, maar dat viel uiteindelijk al bij al nog redelijk mee, al heb ik Luiz wel een tweetal keer erg nerveus gekregen.