Zo goed als voorbij
deze zomer(vakantie).
De vorige week (tot en met maandag deze week) had ik verlof genomen, de enige wat langere periode in deze zomermaanden; anders waren het gewoon wat losse dagen hier en daar.
Het was fijn in Brussel toeven tijdens die week en het leek erop dat het wel de stilte voor de storm was, die vanaf vandaag weer losbarst met het schooljaar dat voor Franstalige kinderen begint en de daaraan verbonden drukte. Binnen een week is het dan ook nog de beurt aan de Nederlandstaligen en wordt het overal weer gewoon business as stressy usual.
Maar vorige week was het dus nog opvallend kalm in het deel van de hoofdstad waar ik meestal vertoef. In die mate dat je haast vrij kunt ademhalen en je letterlijk ontdaan voelt van de gebruikelijke drukte en stress in Brussel of ook op het werk, al ben ik daar nog wel een uurtje of twee snel nog naartoe gemoeten om snel iets te regelen dat ik vergeten was voordat m'n verlof begon.
Ook weer fijn aan deze zomer: een aantal activiteiten die ik heb kunnen doen en, vooral misschien, een aantal mensen die ik al dan niet toevallig tegen het lijf liep of kon spreken: R., S., KP, Fati en Cuneyt van m'n stamcafé, PS die niet alleen onderofficier is op m'n werk maar ook een friet- en oliebollenkraam uitbaat dat dus ook op de Zuidfoor stond, PC en P-RT.
En zo ook twee weken geleden collega Nicolas, die zich met een ploeg van m'n werk in de Schoolstraat bevond toen ik van de bakker kwam. Blijkbaar waren ze aan het wachten tot een manspersoon die duidelijk onder invloed op de dakgoot of zo van een huis aan het rondwandelen was en nu in een politiecombi zat, genoeg bij positieven was gekomen om zodat hij kon laten weten naar welk ziekenhuis hij vervoerd moest worden. De wagens had ik al van een eindje zien staan, want ze blokkeerden voor een stuk het autoverkeer in de straat en toen zag ik Nicolas het geheel rustig aanschouwen als leidingvoerende officier. Eigenlijk had hij al een tijdje weggekund, maar hij verkoos uit collegialiteit te blijven tot alles afgehandeld was.
Heb hem nog een stuk taart aangeboden, maar daar bedankte niet onverwacht hij vriendelijk voor. Na een babbel van een 10-tal minuten kwam dan het bericht dat de man er blijkbaar voor had gekozen naar Brugmannziekenhuis te worden vervoerd, waardoor iedereen kon vertrekken.
Maar deze zomer was het in Brussel uiteraard niet alleen maar rozengeur en maneschijn: meerdere schietpartijen in Molenbeek en Anderlecht schrokken sommige buurten op, waaronder die waarin ik woon. Zelf heb ik er niet zoveel van gemerkt, maar minstens 3 ervan gebeurden binnen een cirkel van zo'n 300 meter van m'n appartement. Knallen hoor je hier vaak, maar ik zou niet kunnen zeggen wat dat dan precies is: bommetjes, losse flodders, echte schoten of nog iets anders. Maar de laatste tijd dus vliegen de kogels hier blijkbaar letterlijk in het rond. Daardoor overleed onder meer ook een jongen toen hij beschoten werd in het Dauwpark (Parc de la Rosée), waar ik af en toe ook wel eens door wandel wanneer ik van of naar Brussel-Zuid stap.
Mijzelf schrikt het voorlopig nog niet af, maar vele buurtbewoners schijnen begrijpelijkerwijs wel ongerust. De politie laat niet maar gewoon zomaar betijen maar lijkt momenteel toch eerder machteloos te staan, ook al worden er wel degelijk aanhoudingen verricht en was er enkele maanden geleden zelfs een heuse razzia in de Peterbos-wijk (relatief ver van hier).
Mensen die compleet van de kaart zijn, zie ik hier eigenlijk relatief weinig tot niet. Toestanden als met onze vriend van hierboven, dat merk ik toch amper op.
Enfin, het is maar te hopen dat het in de toekomst niet veel erger wordt.
Toevoeging: daarnaast zullen De Morgen en Bruzz opnieuw overschakelen op het gebruikelijke ritme, wat voor Bruzz betekent hun weekblad dat weer verschijnt/verstuurd wordt (en dus gelezen in mijn geval) en dat de weekendbijlages weer op zaterdag in de bus zullen zitten.
Extra leesvoer dus, zodat ik nog minder tijd heb om andere zaken te lezen...
Reacties
Een reactie posten