Kerkhoftoerisme

In de loop van 2023 had ik het idee opgevat om de bekende Brusselse kerkhoven eens te bezoeken. Tegen het einde van die zomer konden dat van Dieweg, dat van Brussel (in Evere gelegen) en ook dat van Molenbeek worden afgevinkt (dit laatste hoort er eigenlijk niet bij, maar het is toch de gemeente waar ik woon en bovendien relatief eenvoudig bereikbaar). 

Bleven bij mijn weten nog over: het kerkhof van Laken en dat van Elsene. Maar die twee waren voor mij met het openbaar vervoer veel minder makkelijk bereikbaar en zeker het tweede dus het was er toen en nadien niet van gekomen, wegens een gebrek aan motivatie. 

Tot heel recent dan, ervan uitgaande dat de verplaatsingen met een elektrische fiets stukken vlotter zouden gaan en dat klopte ook, zeker naar het kerkhof van Elsene, wat een serieuze klim bleek.  Ondanks al het trapwerk dat ik zelf nog moest verrichten, was het op een zonnige zondagochtend toch veel aangenamer dan met bus, metro of tram en het wachten aan verschillende haltes. Achteraf gaf de app aan dat er een hoogteverschil was tussen vertrek- en eindpunt van 148 meter. Mij leek dat toch lichtjes overdreven, maar bon, het staat nu geregistreerd in de annalen en wie ben ik om de juistheid daarvan te gaan betwisten...

Maar dus eerst een bezoek aan het kerkhof van Laken, ook al met de nieuwste aanwinst qua vervoer. Daar aangekomen werd ik al meteen terechtgewezen door een oplettende opzichter... Toen ik m'n gsm bovenhaalde net na de ingang liet die me meteen weten dat er geen foto's gemaakt mochten worden, waarna ik het toestel dan maar meteen weer wegstopte.
Vermoedelijk hebben ze daar slechte ervaringen met toeristen allerhande, al dan niet uitgerust met selfiesticks, die daar de hele tijd met hun gsm in de hand rondlopen, mogelijk op zoek naar dat ene perfecte kiekje waar in een of ander grafmonument door de lichtinval op de wand of in een hoek een hart gevormd wordt.

Ondanks het verbod toch 1 kiekje gemaakt, maar dan niet van een of ander graf. Voor de rest gewoon de tijd genomen om er rustig rond te wandelen. Daar ook de ondergrondse galerieën gezien, een soort van catacomben waar tal van mensen op en naast elkaar een laatste rustplaats kregen, vele tientallen en tientallen meters bij elkaar. Wist niet eens van hun bestaan af.
Naar aanleiding van dat bezoek er toch ook maar van geprofiteerd om eens rond de Onze-Lieve-Vrouw van Lakenkerk te wandelen, want die had ik evenmin ooit al gezien. Al ontelbare keren langsgereden, maar nooit gestopt of er naartoe gegaan om ze eens te bezichtigen. Niet binnen geweest evenwel en dus evenmin de koninklijke crypte bezocht.
Er liepen toen heel wat opgeklede mensen in de buurt; wellicht op weg naar een of andere (orthodoxe?) dienst.

En een paar weken later dus naar het kerkhof van Elsene gefietst. Ook die dag scheen de zon volop en was er weinig volk; gewoon enkele mensen die een graf van familieleden of bekenden kwamen bezoeken. Wel ook een koppeltje opgemerkt dat er aan het uitrusten/zonnen was.
En ook daar weer grote, vaak protserige graven afgewisseld met eenvoudiger. Ook heel wat graven waarvan de concessie bijna afgelopen was, wat meegedeeld werd middels een berichtje bij het desbetreffende graf. 
Het is ook een begraafplaats met een hoog internationaal gehalte; er liggen mensen vanuit alle windhoeken begraven, wat in bijvoorbeeld Laken en zeker Dieweg veel minder of haast niet het geval is. Blijkbaar ligt er ook een van de oprichters begraven van de Italiaanse voetbalploeg Lazio Roma, wiens graf ik ook toevallig passeerde.

Na het bezoek aan het kerkhof, ging het relatief vlot weer naar het centrum, wat tijdens de terugrit voor het grootste deel vlak of bergaf was (behalve het stuk tussen het Natuurhistorisch museum en de Kroonlaan...). Ging goed vlot dus, maar niet voordat ik eerst nog eens kort de campus van de VUB opgefietst was. Daar was blijkbaar een of ander evenement gaande (mogelijk een informatiedag t.a.v.  toekomstige studenten). Wel niet afgestapt om nog eens de gebouwen te bezoeken van wat toen nog de humane wetenschappen heetten (Letteren en Wijsbegeert; B en C??).
Gewoon nog even naast het Braem-gebouw gestaan en dan weg. Van de vijver die er zich ooit achter bevond, was nu niets meer te zien.

Weet niet of ik deze of dergelijke plekken nog vaak zal bezoeken; het zijn wel uitgelezen plekken om wat te mijmeren of tot rust te komen uiteraard, maar ik word er nu ook weer niet door gefascineerd.

Nog een bedenking m.b.t. het elektrisch fietsen: die paar keer dat ik het deed, voelde ik me toch niet helemaal op m'n gemak. Had wel telkens een helm op, maar door de motor heb je toch duidelijk het gevoel met iets anders dan een gewone fiets op weg te zijn. Het mag dan wel nog geen scooter zijn, maar heb me wel al telkens afgevraagd of ik niet beter een vest zou aantrekken met protectoren in. Een echte motorvest is in dat geval wel overdreven, maar er zijn mogelijk toch ook wel "lichtere" modellen op de markt, die er eerder uitzien als normale vesten of anders neem ik m'n zwartgele Ducati-motorvest. Die zou daar wel voor kunnen dienen: wat gevoerd, bestand tegen lichte regenbuien, denk ik, wat stoer ook, net als de fiets! Al zal dat bij sommigen mogelijk op de lachspieren werken; kleur zou ook niet bijpassend zijn met de tas en discrete kleuren van de fiets...