Wikken en wegen (5)

Een van de belangrijkste aspecten i.v.m. een eventuele toekomstige verhuis was dus of ik deze buurt al dan niet wilde verlaten. 
Het liefst was ik hier gebleven en had aanvankelijk ook een advertentie gevonden voor een loft van 200m²  in de Karperstraat, hier enkele honderden meter vandaan, richting Zwarte Vijvers. Echter, de vastgoedmakelaar liet me al snel weten dat er mogelijk/waarschijnlijk een probleem zou kunnen rijzen i.v.m. een stedenbouwkundige en/of milieuvergunning die niet in orde was voor dat gebouw, dat ooit een fabriek (brouwerij?) is geweest.
Dus die mogelijkheid liet ik maar vallen.

De De Bonnestraat dan: bevond zich in zowat een niemandsland: een op het eerste zicht relatief kalme straat maar ondanks zijn onmiddellijke nabijheid van metrostations Delacroix en Weststation maar die buurt lijkt totaal niet de charme te hebben van m'n huidige buurt, eerder doods, grauw. Niet zo ver van het drukke maar lelijke Hertogin van Brabantplein en de hectische Ninoofsesteenweg. Een beetje een niemandsland geprangd tussen het kanaal, Weststation en die drukke verkeersas, op misschien een kilometer van waar ik nu woon.

Mijn huidige wijk heeft overduidelijk met een aantal hardnekkige problemen te kampen, en dat al tientallen jaren lang, die op den duur wel ergernis opwekken, in het bijzonder het vuilnis waartussen je je haast letterlijk dagelijks moet laveren, zelfs 1 of 2 dagen nadat de afvalophaling is langs geweest. Na enkele jaren begint dat toch wat frustratie op te wekken. 
Oké, het is hier nog niet zo erg als in Kuregem bijvoorbeeld dat pas nog in het nieuws is geweest wegens de compleet uit de hand gelopen situatie daar, maar de Brunfautwijk in Molenbeek staat er intussen toch ook om bekend. Nu, het is hier al enkele tientallen een achtergestelde of verwaarloosde wijk geweest met veel armoede en dat is daar dan een symptoom van.
Het erg drukke en chaotische verkeer waar enkele basisregels niet lijken te gelden, is een andere. Onlangs beginnen merken dat niet alleen op straat maar stilletjesaan ook in het wooncomplex waar ik woon meer en meer je-m'en-foutisme voorkomt.
Wat toch vooral de jongste 2 jaar meespeelt: met de wagen is deze buurt erg lastig te bereiken. Verschillende grote kruispunten als Sainctelette en Yzer zijn wegens langdurige wegenwerken al maanden of langer geblokkeerd en op de Ninoofsesteenweg 

En toch, voelde me hier 4 jaar geleden relatief snel op m'n gemak en een zekere vorm van geborgenheid, wellicht in de hand gewerkt door het feit dat je hier vaak gewoon je gang kunt gaan en je doorgaans met rust gelaten wordt (tenzij men om geld komt schooien of de weg komt vragen bijvoorbeeld).
Heeft ongetwijfeld ook te maken met de nabijheid van m'n werk en het centrum, die beide vlot te voet te bereiken zijn. Ben gehecht geraakt aan de wandeling van zo'n 15 à 20 minuten naar het werk, ook al voert die me niet bepaald langs de meest charmante plekken van de stad.

Ook de korte wandelingen langs het kanaal zal ik missen. Gewoon even je hoofd buiten steken en 15 of 20 minuten in de buurt rondkuieren, vaak voor een (groot) stuk langs het kanaal, wat toch voor wat visuele afwisseling zorgt in deze stedelijke omgeving vol met gebouwen.
Daarnaast enkele bakkerszaken, kappers, andere winkels, het armoediger gedeelte van de Dansaertstraat.
Maar m'n stamcafé, daar ga ik nog wel af en toe proberen naartoe te gaan.

De nabije Gentsesteenweg zorgt hier ook gewoon voor veel leven, al hoort het overgrote deel van de winkels niet tot mijn leefwereld. De mensen in de buurt zijn doorgaans ook gewoon relatief vriendelijk; ben meer dan eens begroet geweest toen ik op de stoep wandelde; doorgaans door oudere heren van schijnbaar Noord-Afrikaanse afkomst. Misschien dat m'n rode muts en baard dit in de hand werkten?
En ondanks de grootstedelijke context en problematieken heerst er hier, en zeker als het mooi weer is, een soort van dorpse sfeer, met bewoners die een praatje met elkaar maken, spelende kinderen op pleintjes enz.

Maar bon, gewoon hier blijven en de som geld die ik op m'n rekening had staan laten verdampen was ook geen valabel alternatief.
Bovendien weet ik ook niet of ik binnen pakweg nog eens 4 jaar nog altijd zo graag in deze buurt zou hebben gewoond. Ze is tegen een relatief hoge snelheid aan het gentrificeren, wat ook niet bepaald een verheugend vooruitzicht is, maar het andere uiterste van blijvende achterstelling is ook geen fijn perspectief. 

Dus wordt het hoogstwaarschijnlijk een verhuis naar een meer bourgeoisomgeving, waar het leeftijdsgemiddelde van de bewoners ongetwijfeld een stuk hoger ligt dan hier (in feite meer overeenkomend met de mijne), een andere sociale klasse, en waar een heel andere dynamiek lijkt te heersen in de buurt (weet niet of het woord "wijk" op zijn plaats is), toch een stuk residentiëler, ondanks de grote verkeersas die erdoor loopt (de Louis Mettewielaan).

Daarnaast mogelijk wel geluk gehad met de timing en ook de keuze om niet voor een nieuwbouw te gaan. Gezien de oorlog in het Midden-Oosten zou de inflatie en als gevolg daarvan de rentevoeten nog wel eens verder kunnen stijgen dan de voorbije jaren al het geval was. En daarnaast ook de prijzen voor bouwmaterialen...
Begin dit jaar was duidelijk niet zo'n slechte timing om m'n move te maken.

Na het ondertekenen van de compromis en de lening in maart, om dat te vieren maar eens naar de Delhaize aan Karreveld getrokken. Was er al vaak voorbij gereden met de tram maar nog nooit binnen geweest. Echter, ik dacht dat deze supermarkt wel relatief dicht bij m'n nieuwe woonst zou liggen en dus kon een verkenningkje geen kwaad.
Dat viel goed mee; de winkel heeft een uitgebreid aanbod en is ook nog een echte supermarkt zoals je er in het centrum van Brussel zo goed als geen meer vind (uitgezonderd de Carrefour op de -1 van City2).
Achteraf bleek, na kijken op Google Maps, dat het toch niet meteen naast de deur is, maar mogelijk toch nog te voet overbrugbaar indien niet te zwaar geladen.