Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Vervolg op het vorige bericht Juno - Jason Reitman (2007)* Een niet op haar mond gevallen tiener raakt zwanger. Ze besluit het kind af te staan voor adoptie. Soms verbaal vuurwerk (en ze blijkt fan van The Stooges).Asa gu kuru (True mothers) - Naomi Kawase (2020)* Asa gu kuru (True mothers) - Naomi Kawase (2020)* Sobere Japanse film maar hij raakt wel een gevoelige snaar. Ook weer over een kind dat ter adoptie wordt afgestaan door zijn moeder. Het koppel dat hem adopteert, verneemt jaren later dat de biologische moeder het kind terug wil, nadat deze met hen contact opnam. Ingetogen vertolkingen. Broker - Hirokazu Koreeda (2022)* Een duo Koreaanse "booswichten" steelt ter vondeling gelegde baby's om ze door te verkopen aan koppels die geen kinderen kunnen krijgen. Een van de moeders komt daar achter en reist met hen mee. Zonder dat het een komische film is, zit er wel humor in verwerkt en het beeld dat wordt geschetst van de criminelen is zeker niet zwart-wit. L.A. Confide...

Je kunt je afvragen waar de ondergrens ligt. We hebben die vermoedelijk nog niet bereikt. Het vorige weekend nog een gesprekje over gehad met enkele mensen met wie ik samen een spaghetti at en zij zagen het ook redelijk somber in (werken bij Geneeskunde voor het volk of in de sociale sector). Enkele voorbeelden: Voor de deur van de dienst Bevolking en een crèche of lagere school staat intussen alweer verschillende weken een tent. Tot voor enkele maanden had daar eerder zeker een jaar lang een beschuttingsplekje gestaan "gebouwd" met karton, hout, dekens e.d. Dat is daar lang getolereerd maar uiteindelijk is het afgebroken geweest en die persoon verplicht ergens anders een onderkomen te vinden. Is het opnieuw dezelfde persoon? Geen idee, waarschijnlijk niet. Hoe lang gaat de tent daar mogen blijven staan? Ook een mysterie. Het aantal havelozen in Brussel zal ongetwijfeld nog toenemen, met mogelijk ook nog het geweld en wanhoopsdaden. Vanaf 1 januari zullen duizenden mensen in ...

Gewoon een hele lading films die ik in de voorbije maanden heb gezien. Sommige staan hier niet in vermeld, want intussen vergeten... In Bruges - Martin McDonagh (2007)* Een fijne kleinschalige film die het (her)bekijken waard is. Colin Firth en Brendan Gleeson spelen 2 huurmoordenaars, maar het personage van Firth heeft een knoert van een gewetensprobleem, want bij de vorige opdracht kwam per ongeluk ook een kind om het leven. Hij wil er dan ook mee stoppen, maar eerst moet er nog iemand anders worden gemold. Dat doelwit bevindt zich in Brugge, een stad die de jonge huurmoordenaar maar niets vindt. Door een samenloop van omstandigheden ziet hun opdrachtgever, een ijzingwekkende Ralph Fiennes zich verplicht om ook naar Brugge te komen. Veel spitse en grappige dialogen, ingetogen acteerwerk van de cast, geen bijzondere special effects. Gewoon een met relatief beperkte middelen gemaakte film die anderhalf uur boeit en amuseert. Three billboards out of Ebbing, Missouri - Martin McDonagh (2...

... euro Dat is blijkbaar het bedrag dat dit jaar werd ingezameld bij de Grootste Spaghettislag Ter Wereld/Brussel Helpt , steevast in november. En dit overtrof nog het recordbedrag van vorig jaar, dus een groot succes. Heb er zelf ook m'n steentje toe bijgedragen door opnieuw 2x ergens een spaghetti te gaan eten. De eerste was een bolognaise bij buurthuis Bonnevie , net als vorig jaar. Vond het kleinschalige daar toen wel redelijk fijn, in die mate dat ik er dit jaar opnieuw eentje bestelde en het kader was onveranderd: een grote tafel waarrond een 20-tal mensen konden zitten. Ook net als vorig jaar waren ze daar zo genereus om me een 2de portie aan te bieden én de drank (gewoon tomatensap) niet aan te rekenen 😀. Tussen het slurpen door ook wat gekeuveld met de mensen die vlak naast me zaten en mensen die bij de organisatie hoorden. Er heerst veel ongerustheid over wat arme mensen en armoedeorganisaties de komende maanden/jaren nog te wachten staat terwijl ze het nu al moeilijk h...

Heel opvallend dus deze reis: het aantal elektrische en bijna uitsluitend Chinese wagens dat er intussen in Bahia rijdt. En van al die merken steekt BYD er qua aantallen bovenuit. Blijkbaar heeft dat merk dan ook een grote fabriek in de regio en zijn er nog grootsere plannen. Als ik het me goed herinner is het de bedoeling om er een hele industriële pool neer te poten met hoofdzakelijk (of uitsluitend) Chinezen die er werken. In alle geval, in het straatbeeld beginnen de Aziaten (of mensen met een Aziatische fysiek) bij momenten wel op te vallen. Ook het genoegen gehad een mis van vriend Luiz te mogen bijwonen. Dat was lang niet de eerste keer, maar het was ditmaal voor een volkser publiek dan wat ik met hem "gewoon" was en ondanks het feit dat die een stuk langer dan een uur duurde, stoorde dat niet. Net als in het dagelijkse leven was het een mengeling van ernst en scherts, af en toe improviserend en mensen uit het publiek rechtstreeks aansprekend. Voelde me bevoorrecht erb...

In een dikke maand tijd qua voertuigenpark van 2 auto's, 2 moto's en 1 fiets naar 1 auto, 1 moto en 1 fiets gegaan. Dat nadat beide voertuigen die weg zijn eerst maanden ofwel jaren van stilstand hadden gekend. Dus dat is in vergelijking daarmee ineens wel erg snel gegaan.  Betreur het vertrek van alletwee (temeer daar ik nu met twee bijna volledig zwarte achterblijf, niet meteen m'n favoriete 'kleur') maar rationeel gezien valt daar weinig tegenin te brengen.  Daarnaast vormt hun vertrek financieel, praktisch en mentaal wel degelijk een verademing. Geen rijtaks of verzekering meer te betalen, geen zorgen meer qua parkeren of er op tijd en stond eens mee gaan rijden, al was het maar om de accu nog in goede staat te houden. Dus "adeus" Ducati en nu ook Saab 😢. Over de Saab later wellicht meer.

Een redelijk hectische vakantie is het uiteindelijk geworden, met elke dag wel een uitstap (ook regelmatig helemaal niet toeristisch) of boodschap die gedaan diende te worden of een of meerdere (korte) autorit(ten). Nu, door de wat plotse wijze waarop alles diende geregeld en de omstandigheden, kon dat misschien ook worden verwacht. L. kon ook niet zomaar zijn agenda omgooien om de hele tijd met mij bezig te zijn en dat hoefde ook niet. Was wel best (mentaal) vermoeiend ook om maar heel weinig momenten voor jezelf te hebben. Haast altijd is er wel iemand in de buurt (of meestal een heleboel mensen) en ergens ben je ook een beetje een attractie. Merkwaardig rustpunt tijdens deze reis was Papai, de hond van L. 3 jaar geleden had ik hem als puppy leren kennen en toen was hij de hele tijd erg druk en sprong hij voortdurend tegen mensen aan. Dat zat er nog steeds wel in, maar toch merkbaar minder en daardoor was hij aangenamer gezelschap, zodat ik het ook leuker vond tijd voor hem vrij te m...

Vorige vrijdag in ons bedrijfsrestaurant een warme maaltijd gegeten en daardoor aan tafel gezeten met de collega die m'n Ducati Supersport had overgekocht.  Hij heeft er nog maar amper mee gereden maar lijkt er toch erg in zijn nopjes mee; vermoedelijk beklaagt hij het zich dat het zo lang geduurd heeft voordat hij hem eindelijk kwam afhalen. Alles lijkt heel goed te werken en ermee rijden vindt hij genieten, al is het helemaal geen motor voor stadsverkeer, waar hij uit zijn element is. Bochtige wegen tegen 70 km/u of sneller afhaspelen, daar is hij voor gebouwd. Sinds enkele jaren moeten tweedehands motorfietsen naar de keuring worden gebracht en daar deden ze blijkbaar wat moeilijk. Na heel wat zoeken en bijstand van de hulplijn (ik) vonden ze uiteindelijk het identificatienummer van de motor maar dan bleek dat hij toch nog moest terugkomen omdat er wat condens achter de klokken zat (het had die dag geregend) waardoor de digitale kilometerstand niet goed leesbaar was. Dus nog een...

Bij de voorbereiding op de reis hoorde ook een selectie maken met het oog op wat onderweg allemaal gelezen zou kunnen worden. Uiteindelijk bleek dit niet zo heel lastig en ik vertrok met enkele tijdschriften, wat romans en ook een biografie in m'n rugzak. In de koffer stak nog een reisgids, maar die had ik net zo goed thuis kunnen laten, want amper 1 maal vluchtig opengeslagen. Na wat wijfelen viel de keuze op: - 3 tijdschriften, gewijd aan de grond-, lucht- en zeeoorlogen. Toch anderhalf uitgelezen; alleen de B&B niet opengedaan. - 4 romans a) Edouard Louis, En finir avec Eddy Bellegueule . dit boek sleur ik al zeker 2 jaar mee in de rugzak voor het werk en het ging ook systematisch mee als ik ergens op reis ging, maar niettemin was ik nooit verder dan pagina 60 of zo geraakt. De heenvlucht bood de mogelijkheid daar eindelijk iets aan te doen en zo geschiedde. Het boek gaat over de prille jeugdjaren van de schrijver en de materiële en morele ellende die hij meemaakt. Als homos...

Uit een gesprek of bericht enkele weken voor afreis kon worden afgeleid dat de kans reëel was dat ik achter het stuur van een auto zou moeten kruipen ginder in Bahia (dat vermoeden bleek ter plaatste inderdaad ook te kloppen...) Dus hier uit voorzorg me maar tijdig naar de gemeente gerept om een nieuw internationaal rijbewijs aan te vragen. Dit ging gepaard met extra kosten en een bezoek aan het politiecommissariaat om het verlies van het vorige te melden... Maar een dikke week later had ik het wel in handen; een kleine geruststelling, ook als achteraf zou blijken dat het niet nodig was geweest (quod non). Nieuw paspoort was nog niet nodig, pas binnen enkele jaren als ik dat haal. De vlucht zelf was ook een kleine belevenis door enkele medepassagiers die voor het nodige vertier zorgden. Ik had vooraf een zitje op de allerlaatste rij uitgekozen, erop hopend dat er niemand meteen naast mij zou komen zitten. En die gok bleek ook uit te komen, maar... Op de vlucht zat ook een groep Polen (...

Ergens in september werd ik gesommeerd om in de weken erna naar Brazilië te gaan, dit om -alweer in een nieuw initiatief- enkele administratieve formaliteiten te vervullen en aldus te helpen bij het afhandelen van iets. Dit alles kon in Bahia gebeuren, een van de noordoostelijke staten van het land. Ik trok er met gemengde gevoelens naartoe. Was me er al maanden van bewust dat zo'n moment er vroeg of laat zou komen, maar keek er eigenlijk niet erg naar uit, dat vooral wegens de verwikkelingen die ermee gepaard (zouden) gaan. Bovendien had net een van de vrienden die me zouden opvangen een mokerslag gekregen in z'n privéleven die zeker nog (zwaar) zou nazinderen tijdens m'n verblijf daar. Daarnaast werd ik helemaal niet vrolijk van het vooruitzicht om m'n 2 poezen praktisch 2 weken achter te laten, ook al zou er iemand 2x daags langskomen om er wat mee bezig te zijn. Maar bon, de "plicht" riep en dus maar een retourvlucht gezocht, waarbij Air France me het mees...

Mars Attacks - Tim Burton (1996)** Deze bijzonder amusante film al meermaals op tv gezien maar nog nooit in een bioscoopzaal. Cinematek bood me die kans en heb ze dan ook gegrepen. Het was alweer puur genieten en in een filmzaal door het grote scherm en de akoestiek toch een andere ervaring dan vanuit de zetel. Het verhaal is vermoedelijk wel bekend, ook voor wie de film nog niet zou hebben gezien: de aarde wordt aangevallen door buitenaardse wezens, maar uiteindelijk wint de mensheid. Het is een erg geslaagde parodie op dergelijke films uit de jaren '50 en '60 maar liefdevol gemaakt. Enkele maanden geleden zag ik voor het eerst "Independance Day" en de gelijkenissen troffen me, maar blijkbaar hebben beide films niets met elkaar te maken. Deze blockbuster volgt ook gewoon nauwgezet het traditionele script, maar deze film neemt zich erg serieus, wat er misschien het enige lachwekkende aan is. Avond afgesloten met een maaltijd in Chicon Farsi. Cocaine Bear - Elizabeth B...

genomen van de Ducati Supersport 800, na 18 jaar in mijn bezit, snif. Daarvan heeft hij om allerlei redenen wel verscheidene jaren gewoon stilgestaan... Toch blij dat ik hem ooit heb aangeschaft al ben ik nooit een voldoende goede rijder geweest om echt ten volle haar potentieel te benutten. De lokale wegen in de Kempen leenden zich daar ook niet toe en in Brussel nog veel minder. Secundaire wegen waar je toch minstens 80 op mag rijden, met (lange) bochten waren meer zijn (of haar?) geliefkoosde terrein, dus de Ardennen bijvoorbeeld of Franse départementales. Jammer genoeg gebruikte ik haar meestal om saaie snelwegkilometers mee af te malen, iets wat ze probleemloos deed, maar waar haar rijkwaliteiten niet echt tot hun recht kwamen. Daarnaast word ik er ook niet jonger op en zijn sportmotoren tegenwoordig minder of zelfs niet meer aan mij besteed om mee te rijden. De combinatie van dat alles maakte dat... Van haar optische kwaliteiten heb ik wel trachten te profiteren. Vele 'Ducati...

Gisterenavond na het werk naar een naburige Aldi gegaan om een maaltijd te gaan halen. Niet ver daar vandaan 2 pratende vrouwen voorbij gewandeld zonder er enige aandacht aan te besteden. Na wat gedraal in de winkel toch uiteindelijk naar de kassa gegaan en na relatief kort aanschuiven aan de kassa stond ik weer buiten en wilde ik naar m'n appartement gaan. Staat bij het verlaten van het terrein plots een van de vrouwen te wachten en spreekt ze me aan; zowel in het Nederlands als het Frans. Ze zou vluchteling zijn uit Kosovo en met haar kinderen (en nog een onderweg) gelukkig nog ergens onderdak gevonden hebben, maar had wel poedermelk nodig.  Ze wilde geen geld, ze vroeg carrément of ik niet met haar opnieuw de winkel wilde binnen gaan om die melk voor haar te kopen. Aangezien "neen" zeggen niet m'n sterkste kant is en ik ook wat verbouwereerd was, maar opnieuw met haar binnengegaan ondanks wat tegengepruttel dat dit opnieuw wachten betekende in de rij voor de kassa...

Een tiental dagen geleden, op een zondag, nog eens naar een concert geweest in de Ancienne Belgique, in de grote zaal (waar blijkbaar tot 2000 toeschouwers binnen mogen), wat lang geleden was. De voorbije jaren vonden de concerten die ik daar meepikte plaats in een zaaltje op de 1ste verdieping, de Club. Had eigenlijk nog maar weinig zin om te gaan, onder meer omdat de dag erna gewoon zou moeten worden gewerkt. Nu stond er een concert van een van de belangrijkste, zo niet de belangrijkste, artiesten uit de zogenaamde Ethio jazz : Mulatu Astatke. Deze tachtiger zou aan zijn afscheidstournee bezig zijn en ik was wel eens benieuwd hoe deze muziek klonk. Ethiopische jazz heeft blijkbaar een (heel?) andere structuur dan Westerse muziek, maar daar heeft een Beotiër als ik niets van gemerkt. Mogelijk moet je muzikant zijn om dat goed te begrijpen. Ik had wel al vele jaren een relatief bekende compilatie van dergelijke muziek in mijn collectie maar deze eigenlijk nog maar amper beluisterd. Nu ...

Uiteindelijk werd Leuven gekozen, boven Molenbeek en Namen om in 2030 een van de culturele hoofdsteden van Europa te worden. Wat jammer voor al die mensen uit Molenbeek en Brussel die er zich zo hard voor hadden ingezet; aan een gebrek aan enthousiasme vanuit de organisatoren (en de bevolking?) zal het niet gelegen hebben. Hopelijk was het niet allemaal tevergeefs en blijft de geest van het gebeuren toch nog een tijdje hangen. Mogelijk heeft het geheel toch iets in gang gezet dat nog een tijdje in positieve zin zal blijven nazinderen. Opvallend: Anne Teresa De Keersmaeker, wiens dansgezelschap toch al enkele decennia in Brussel gevestigd is, zette zich in voor de kandidaatstelling van Leuven...

  Deze week 2x een compliment gekregen voor kleren die ik aan had: - eerst voor het vest op deze foto. Dit compliment kwam bovendien dan nog van iemand die mode gestudeerd had. Het stond te koop op een tweedehandssite en uiteindelijk ben ik voor de verleiding bezweken. Het past me in alle geval goed, vind ik zelf en het draagt aangenaam. Zo kan ik op auto-evenementen ook nog onder de mensen komen. - het tweede was door de trui op deze foto, afkomstig van een in truien gespecialiseerde Italiaanse fabrikant. De opvallende kleur beviel me wel, misschien was dat wel een reden voor de relatief democratische prijs ervan (61 euro). En blijkbaar was ik dus niet de enige. Vrijdag kreeg ik dus een blijk van waardering vanwege een collega. Voor mij was het gewoon een (fraaie) paarse trui maar zij nuanceerde: lila! Ik hou wel van gekleurde kledij, maar de fel oranje broek die tijdens de voorbije solden in een betere kledingwinkel in Turnhout te koop was, heb ik toch maar gewoon laten hangen.

M'n tablet weer gebruiksklaar maken :) Dat met het oog op een nakende (verre) reis. Blijkbaar had ik m'n paswoord veranderd zonder dat ergens te noteren en dus kon ik de tablet niet meer gebruiken. Dan maar na zoveel vruchteloze pogingen internet/YouTube geraadpleegd hoe dit kon worden hersteld zodat ik geen andere zou moeten kopen. En da's met enige mazzel gelukt want per ongeluk heb ik tijdens de bewerking een verkeerde knop ingedrukt, waardoor alles mogelijk had kunnen mislukken. Maar het draaide gelukkig goed uit en dus kan de tablet mee, want enkel een gsm, da's niet altijd handig, zeker niet als je e-mails moet raadplegen of beantwoorden. Dus toch een pluimpje op m'n hoed.

Zoals zo vaak passeerde ik donderdag op weg naar het werk aan het kruispunt van de Dansaertstraat met het kanaal (Vlaamse Poort). Toen was er op dat moment duidelijk iets aan de hand, want er stonden een ziekenwagen, een grote bestelwagen van de brandweer en nog een politiecombi. Ik moest er eigenlijk toch langs dus neem eens een kijkje en wissel snel enkele woorden uit met een ambulancier en andere hulpverlener die daar was, mensen die ik een (heel) klein beetje ken, al is het maar van zien. Er stond ook een duidelijk beschadigde motorfiets die was rechtgezet en de motard lag al in de ziekenwagen en heb ik niet gezien. Uit het erg korte gesprek (ik was ook maar een gewone passant die daar eigenlijk niets te zoeken had) bleek het om een collega te gaan die op weg naar het werk was aangereden door een gehaaste automobilist.  Achteraf vernomen om wie het eigenlijk ging en dat hij een gebroken schouderblad en 3 of 4 gebroken heeft. Had de collega een paar dagen eerder nog gesproken......

minister van Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Grootstedenbeleid, mevrouw Anneleen Van Bossuyt, die de beslissing nam of bekend maakte dat de federale regering geen geld meer zal uittrekken voor de nachtopvang van daklozen in de winter, het koudeplan .  Alweer toont deze excellentie en deze regering dat ze totaal niet geïnteresseerd zijn in het bieden van hulp aan wie dit erg nodig heeft, ondanks de retoriek over "gemeenschap" en dergelijk gelul. Verontwaardiging van de betrokken steden , tiens, uit Antwerpen komt precies geen kik, zal weinig zoden aan de dijk zetten; dit is een ideologische beslissing genomen door (uiterst) rechtse nationalisten die uitblinken in uitsluiten en egoïsme.

...is overleden. Vanavond was er hieraan op La Première tijdens het laatste deel van het programma " Le Monde en direct ", waarin de actualiteit aan bod komt en dat ik haast elke weekdag beluister, een onderwerp aan gewijd. Luisteraars kunnen naar dat programma via WhatsApp of andere kanalen berichten sturen en voor het eerst had ik dat deze avond ook gedaan, met een berichtje over waarmee de acteur/regisseur (die ik eigenlijk niet goed ken) me het meest getroffen had, namelijk een minder gekende film "Quiz show" waarin Ralph Fiennes de hoofdrol speelt (zoals tijdens de uitzending ook werd gezegd, zijn eerste rol na zijn infame personage in "Schindler's List"). En waarempel, van de twee berichtjes van luisteraars die vermeld werden, was het mijne er eentje 😊, iets wat me toch aangenaam verraste. Misschien moet ik me de dvd toch maar eens aanschaffen, want voor zover ik weet heb ik die niet, al kijk ik misschien het best eerst nog eens rond.  Redfords ...

toch nog steeds na 4 jaren ... naar aanleiding van een krantenartikel "Rumours" van Fleetwood Mac beluisteren...  wat toch weer heel wat naar de oppervlakte sleurt dat intussen een beetje neergedaald en wat ingesleten was. Sterker nog: de plaat heeft bij wijze van spreken het hele weekend op 'repeat' gestaan... Niet alleen om de hits op die plaat te beluisteren, ook de wat minder bekende nummers waarvan sommigen net zo goed beklijven.

Daarstraks op weg van het werk naar m'n appartement aan metrostation Graaf van Vlaanderen gepasseerd. Naast een vuilbak lag daar een hoop kleren of een matras te branden, zichtbaar nog niet lang daarvoor aangestoken.  Heb dan maar naar de brandweerdispatching gebeld. Had er ook naartoe kunnen "lopen", want ver is het niet. Enfin, maar gezegd waar en min of meer wat er brandde. Na zowat 10 minuten daagde de brandweer op; intussen had een buurtbewoner het brandje al geblust, maar daarvoor brandde het toch wel aardig. Politie, die vlakbij een antenne heeft en het hoofdcommissariaat is ook amper een minuut of zo weg van die plek. Veel passanten keken amper op, anderen leken toch wat verbouwereerd. Heb het "blusschouwspel" toch eens gadegeslaan maar na hoogstens 5 minuten waren ze alweer weg, na nog wat water over de smeulende resten te gieten en ook nog wat in de vuilbak er vlak naast. Leuk moet dat voor hen niet geweest zijn om voor zoiets onnozel uit te rukken, te...

Ook al donderdag (zie vorig bericht) stond er op het werk nog maar eens een hoogmis op het programma: de voorstelling aan het middenkader van het wettelijk verplichte Meerjarenbeleidsplan. Aan de top was het al eens voorgesteld en ze hadden er ook zelf aan meegewerkt, dus ze kenden het sowieso al relatief goed. Nu was het de beurt aan het middenkader en later zal het basiskader volgen. Zoals ik boven schreef was het een vrucht van lang nadenken en samenzitten van de top van onze instelling, samen met nog een consultant en een rechtstreekse collega die ongetwijfeld kwaliteiten heeft die ik niet bezit maar daarnaast ook gewoon graag zelf op de voorgrond treedt. Uitzondering op heel dat gezelschap was onze administratief hoogst geplaatste die sinds bijna 3 jaar in dienst is en met wie het al bijna van in het begin niet boterde (t.o.v. de meeste anderen in topposities). Het is dan ook wel een vreemde vogel... Middenkader, daar hoor ik ook bij en dus was het normaal dat ik de presentatie oo...

 De engerd die president is van de VS heeft bijna een hele week amper van zich laten horen en dat viel me op. Dat is voor velen zeker voor herhaling vatbaar. Onze nieuwsbrengers besteden wat mij betreft veel te veel aandacht aan hem en zijn vaak onnozele uitspraken; haast elke avond komt hij wel op het journaal, al is het maar voor een paar seconden, maar het volstaat vaak om onwillekeurig op z'n minst (veel) ergernis op te wekken. Maar nu dus verschillende dagen na elkaar 'rust' wat dat betreft; wat fijn. En dit viel nog meer op toen hij weer van zich liet horen en daar uiteraard melding van werd gemaakt op tv... Daarnaast interviewde De Morgen deze week onze federale minister van Asiel en Migratie (en blijkbaar ook nog Integratie en Grootstedelijk Beleid), Anneleen Van Bossuyt. Daar mocht ze weer het gebruikelijke riedeltje van N-VA en gelijkdenkenden qua migratie komen afdreunen: een streng maar rechtvaardig asielbeleid, dat is wat deze regering zogezegd voert.  Met als ...