Afscheid Ducati (bis)

Vorige vrijdag in ons bedrijfsrestaurant een warme maaltijd gegeten en daardoor aan tafel gezeten met de collega die m'n Ducati Supersport had overgekocht. 
Hij heeft er nog maar amper mee gereden maar lijkt er toch erg in zijn nopjes mee; vermoedelijk beklaagt hij het zich dat het zo lang geduurd heeft voordat hij hem eindelijk kwam afhalen.
Alles lijkt heel goed te werken en ermee rijden vindt hij genieten, al is het helemaal geen motor voor stadsverkeer, waar hij uit zijn element is.
Bochtige wegen tegen 70 km/u of sneller afhaspelen, daar is hij voor gebouwd.

Sinds enkele jaren moeten tweedehands motorfietsen naar de keuring worden gebracht en daar deden ze blijkbaar wat moeilijk. Na heel wat zoeken en bijstand van de hulplijn (ik) vonden ze uiteindelijk het identificatienummer van de motor maar dan bleek dat hij toch nog moest terugkomen omdat er wat condens achter de klokken zat (het had die dag geregend) waardoor de digitale kilometerstand niet goed leesbaar was. Dus nog een keer terugkeren was de boodschap, maar blijkbaar is ze dan wel goedgekeurd.

Nu rest er nog de formaliteiten i.v.m. de verzekering in orde te brengen en hij mag er (eindelijk) mee beginnen rijden, al is dit daar nu niet echt het meest geschikte seizoen voor... Hopelijk krijg ik de kentekenplaat dan terug, zodat ik deze kan indienen en laten schrappen, zodat ik er ook officieel niet meer de eigenaar van ben.

Het deed me wel plezier dat hij er zo enthousiast over is. Daarnaast beklaagt geen van ons beide zich de aankoop-/verkoopprijs, dus da's ook een positief teken.