"lokroep"

Ergens in september werd ik gesommeerd om in de weken erna naar Brazilië te gaan, dit om -alweer in een nieuw initiatief- enkele administratieve formaliteiten te vervullen en aldus te helpen bij het afhandelen van iets.
Dit alles kon in Bahia gebeuren, een van de noordoostelijke staten van het land.

Ik trok er met gemengde gevoelens naartoe.
Was me er al maanden van bewust dat zo'n moment er vroeg of laat zou komen, maar keek er eigenlijk niet erg naar uit, dat vooral wegens de verwikkelingen die ermee gepaard (zouden) gaan.
Bovendien had net een van de vrienden die me zouden opvangen een mokerslag gekregen in z'n privéleven die zeker nog (zwaar) zou nazinderen tijdens m'n verblijf daar.
Daarnaast werd ik helemaal niet vrolijk van het vooruitzicht om m'n 2 poezen praktisch 2 weken achter te laten, ook al zou er iemand 2x daags langskomen om er wat mee bezig te zijn.

Maar bon, de "plicht" riep en dus maar een retourvlucht gezocht, waarbij Air France me het meest praktische aanbod leek te hebben: een rechtstreekse vlucht tussen Parijs en Salvador da Bahia.
Parijs is vanuit Brussel erg makkelijk met de trein te bereiken en m'n verblijf daar zou hoofdzakelijk in de buurt van Salvador zijn, dus veel beter kun je niet krijgen. Een vlucht duurt tussen de 9 en 10 uur; heen overdag, terug 's nachts.

Toevallig had de man van een directe collega ook een vlucht geboekt op dezelfde dag als ik, ook vertrekkend vanuit Charles de Gaulle en min of meer dezelfde richting uit. Hij ging zijn dochter bezoeken in Cayenne, een stukje transatlantisch Frankrijk. Een paar dagen ervoor bleek dat hij ook dezelfde reflex had als ik: beter de TGV een dag eerder nemen zodat je je 's ochtends al minder of geen zorgen meer moet maken om daar tijdig te arriveren. Daarvoor boekte hij een kamer in uitgerekend hetzelfde hotel als ik, terwijl de keuze daar op dat vlak zo groot is.

"Eklo Roissy"; een eenvoudig hotel dat ik koppels voor een romantisch verblijf zeker niet zou aanraden maar dat alvast aan mijn wensen tegemoet kwam om er een nacht door te brengen: je kunt er dineren en ontbijten.
's Morgens vertrokken we samen naar de luchthaven (zijn vlucht was een dik half uur na de mijne) en handelden we de vereiste formaliteiten samen af, waarna ieder zijn eigen weg ging na eerst bij wijze van afscheid nog eens neuze-neuze bij elkaar gedaan te hebben.

Uiteindelijk vertrok mijn vlucht met zowat 45 minuten vertraging, dus mogelijk hing hij nog eerder dan ik in de lucht.
Wel kwamen we goed op tijd aan in Salvador, waarna we onderworpen werden aan de traditionele maar vervelende paspoortcontroles (vervelend wegens het lange wachten). Daarna kon ik me naar het ontvangstcomité begeven.