Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Dit weekend waren beide zoons en hun mama op citytrip in Brugge. Onder meer met de bedoeling om de openingswedstrijd van het Belgisch voetbalkampioenschap ter plaatse bij te wonen in het Jan Breydelstadion. Geen idee of het een goede wedstrijd was; weet enkel dat het een gelijkspel werd. Wat ze verder nog allemaal gedaan hebben, behalve rondkuieren, weet ik evenmin maar blijkbaar waren ze allemaal (redelijk) in hun nopjes. Het deed me toch wat plezier te weten dat ze het (erg?) naar hun zin hebben gehad met z'n 3-tjes.

Mogelijk heeft Joe Biden de wereld, zijn land en zichzelf en zijn familie een grote dienst bewezen door uit de verkiezingscampagne voor Amerikaans president te stappen.  Het was toch wel vreemd dat de Amerikanen voor hun president de keuze kregen uit twee stokoude mannen; zoals iemand het na het eerste debat formuleerde "the mummy versus de dummy". The mummy wierp dus de handdoek in de ring; hij zag ongetwijfeld in dat het niet meer goed kon komen nadat zovelen uit het Democratische kamp (openlijk) twijfelden aan hem en hun steun introkken. Meteen werd Kamala Harris, de vice-president in stelling gebracht om het voor die partij op te nemen tegen Trump. In alle geval slaagde ze er heel snel in om weer enthousiasme op te wekken bij (een deel van?) de Democraten, iets waar Biden volstrekt niet in geslaagd was. Hij was meer een noodzakelijke kwaad tegen nog erger, ook al deed hij het lang niet zo slecht tijdens zijn 4-jarig mandaat en belichaamde hij de hoop op beterschap t.o.v. ...

Dik anderhalve maand geleden uiteindelijk toch maar gezwicht en een nieuwe gsm gekocht. De vorige heeft toch zeker 3 à 4 of zelfs 5 jaar dienst gedaan (een HTC U11). Dat exemplaar heeft goede diensten geleverd maar het werd almaar lastiger om hem nog correct te doen werken, althans tal van de apps die erop geïnstalleerd waren. Het geheugen was namelijk helemaal vol en updates konden er niet meer op geïnstalleerd worden. Daardoor werd het een stuk lastiger om er zelfs nog basistaken mee uit te voeren. Heb het nog lang voor me uit kunnen schuiven, maar langzamerhand was er geen ontkomen meer aan, tenzij ik steeds minder connected door het leven wilde gaan, wat ook kon natuurlijk. Dus maar een ander, recenter model gekocht; opnieuw van HTC. Een van de redenen voor het uitstel was dat ik vreesde dat er geen recente HTC-modellen meer op de markt waren, maar dat bleek dus een vergissing, want blijkbaar brachten ze een of twee jaar geleden de U23 Pro uit. En dat model bezit een aantal kenmer...

M'n stressniveau was de voorbije weken weer wat gestegen en dat om verschillende redenen, waaronder ook het verplaatsen van beide auto's die nu hier in Brussel geparkeer/gestald staan: ze moesten van parkeerplaats wisselen Stress omdat: a) ik me er dan weer mee in het drukke Brusselse verkeer zou moeten wagen, b) maar vooral omdat het me volstrekt onduidelijk was of het me wel zou lukken om met de Alfa Romeo de parkeergarage uit te rijden zonder nog verdere schade aan de carrosserie op te lopen en of het dan zou lukken om er met de Saab wel in te rijden. c) wegens het vroege opstaan waar ik geen zin in had. Probleem a) trachtte ik te omzeilen door vanmorgen heel vroeg te vertrekken om de Alfa op te halen en inderdaad reden er tussen 6 en 6u30 nog maar weinig auto's door de straten en dat bleef de hele tijd zo, ook nadat alles anderhalf à twee uur later in orde was gebracht. Probleem b) was een ander paar mouwen en ik had er geen goed oog in. Maar bij aankomst aan de parkeer...

Op een kleine week 2x getuige geweest van een vreemd en aanvankelijk verontrustend fenomeen: een massa mieren, al dan niet met vleugels die vlakbij, aan en op m'n terras zaten. Beide keren gebeurde dit op zwoele dagen en de eerste keer schrok ik wel aardig. In die mate dat ik was begonnen om er talloze van dood te trappen die echt op het terras zaten, maar al bij al bracht dat niet zoveel zoden aan de dijk. Dus wat ongerust en verbaasd liet ik het gebeuren maar z'n gang gaan en een of twee uur later waren ze vreemd genoeg haast allemaal weer verdwenen. De mieren met de vleugels waren vermoedelijk weggevlogen, de andere weet ik niet waar ze naartoe waren. Maar het was wel een opluchting want ik vreesde al dat ik nog een product ging moeten in huis halen om mieren af te schrikken, weg te jagen of buiten te houden. Niet dus. Vond het wel wat jammer dat ik dan zoveel mieren had vertrappeld; uiteindelijk was dat niet nodig geweest, want er is er ook geen enkele m'n appartement b...

Mijn populariteit op Instagram begint steeds hogere toppen te scheren, lijkt het wel. Onlangs ruim 100 'likes' verzameld n.a.v. een beknopte en laconieke reactie op een foto waarop Mika Häkkinen en M. Schumacher een gesprek hadden (na de GP van België 2000, waarin MS MH op (haast) onsportieve manier trachtte te beletten hem te passeren). En zo zijn er nog enkele bijdragen van mij waarop nu nog positief gereageerd wordt, ook al werden die al enkele weken geleden gepost. Nu nog zien dat m'n foto's het grote publiek bereiken, zodat er eens een overzichtstentoonstelling van wordt georganiseerd in een of andere cultuurtempel. Heb intussen ook wel ontdekt wat voor beerput Instagram kan zijn, al was het niet ten koste van mezelf. Gelukkig is er ook nog veel goede humor.

Vandaag (eindelijk) m'n belastingaangifte gecontroleerd. Dat had heel wat voeten in de aarde omdat er een probleem was met mijn "It's me" wat niet meer werkte... Heb het probleem uiteindelijk kunnen omzeilen. Over de oorzaak later wellicht meer. In alle geval, wat de overheid voorstelde, bleek te kloppen met de informatie die ik voorhanden had. En toch schrok ik me een hoedje bij de eindafrekening. Had er niet op gerekend dat de Staat me geld zou terugstorten; dacht eerder dat wat ik reeds betaald heb via afdragingen allerhande aan de bron min of meer accuraat zou zijn en dat er hoogstens een relatief laag bedrag zou worden teruggevorderd. Ik ging ervan uit dat onze overheid wist wat er vooraf van m'n wedde moet worden afgehouden en dat intussen ook deed. Quod non : haast 1400 euro nog bij te betalen, terwijl mijn situatie t.o.v. een jaar geleden volstrekt ongewijzigd bleef...  Een mens zou voor minder Open VLD of N-VA beginnen stemmen... Dus toch maar volhouden o...

Haast 3 jaar geleden werd mijn leven/wereld fundamenteel dooreen geschud door compleet onverwacht en bijzonder slecht nieuws. SIndsdien is er heel wat water naar zee gevloeid en intussen blijft het/mijn leven "voortgaan", tracht ik ermee om te gaan.  Een van de blijvende effecten echter is dat het me al bij al veel minder kan schelen wat er rondom me gebeurt en ook in de wereld, of zelfs met dierbaren.  Treffende illustraties daarvan: de verkiezingen in Frankrijk die me redelijk kou laten ook al wordt een extreem-rechtse partij daar de grootste (maar wellicht geen absolute meerderheid dus ze zullen niet op hun eentje een regering kunnen vormen), de dreiging voor een tweede mandaat van D. Trump die zich steeds meer aftekent na de afgang van J. Biden in het eerste debat en de ontreddering waarin zijn partij en wie hem steunt zich bevinden. Trump opnieuw president van de VS, dat zou voor de wereld rampzalig zijn... En de (nakende?) klimaatontregeling of -catastrofe is ook niet b...

Een wat sprekende anekdote ivm de voorbije verkiezingen, intussen haast een maand geleden. Die dag zelf verliep overigens best fijn. 's Ochtends relatief vroeg opgestaan om niet te laat te gaan stemmen, want in de voormiddag is het in Laag-Molenbeek doorgaans erg rustig. Ik gokte er dus op dat dit ook nog wel zou zijn als ik ergens tussen 9 en 10 zou gaan stemmen. Had me slecht voorbereid zodat ik eigenlijk niet bekeken had waar het stembureau precies was; dat lag ergens aan het gemeenteplein en ik ging ervan uit dat het wel goed zichtbaar zou zijn. Niet dus; ik ben er stomweg voorbij gewandeld en verloor op die manier makkelijk 5 à 10 minuten maar gelukkig bleek na aankomst de rij wachtenden nog niet erg lang. En zo zag ik dat m'n bovenbuur zijn burgerplicht ook aan het doen was, dat gestoken in zijn zondagse pak (althans, dat vermoed ik. Waarom zou een gepensioneerde heer anders nog een das aandoen?). Een voor mij toch wat bevreemdend zicht.  Enfin, de eerste keer stemmen in ...

Een dikke week geleden was het opnieuw m'n verjaardag en zoals intussen gebruikelijk is geworden, bracht ik die alleen door. Maar dat was geen reden om in een hoekje te gaan treuren; er lag waarschijnlijk een drukke dag in het verschiet. Die begon met een kort fietstochtje naar Primland in Anderlecht, een supermarkt gespecialiseerd in Iberische producten. Het was de bedoeling daar een Portugese sterkedrank te kopen waarvan ik al de 10 jaar oude variant in huis had, gekocht tijdens m'n terugkeer uit Brazilië in december 2022, tijdens een tussenstop in Lissabon. Nu was het de bedoeling om een fles met 20 jaar oude drank te kopen. Ze hadden er gelukkig nog eentje van. Voor wie interesse heeft, hun aanbod aan portwijnen is indrukwekkend. Vervolgens ging het naar de bakker, waar ik een week eerder een taart (of gebak?) had besteld met passievruchtensmaak. Meestal hebben ze daar wel enkele taarten liggen maar zelden zo eentje en nog minder in de kleinste maat (6 personen). De avond h...

Na de verkiezingen van intussen een (10-tal dagen) 3-tal weken geleden. In Vlaanderen werd nog maar eens de mythe ontkracht dat het een gastvrije regio zou zijn; het toonde integendeel aan voor een groot deel egocentrisch, bang, navelstaarderig en hardvochtig te stemmen. Commentatoren en wetstraatwatchers waren in hun nopjes en prezen Bart De Wever de hemel in omdat hij hoogstpersoonlijk het Vlaams Belang zou hebben belet om de bepalende factor te worden in de regeringsvormingen. Dat het VB over het ganse gewest duchtig vooruit ging qua stemmenaantal leek even een bijzaak. Terwijl N-VA haast gewoon een Vlaams Bedang light is, dus of je daar zo vrolijk over moet worden? In Wallonië vond blijkbaar ook een aardverschuiving plaats, althans zo voelen de Franstaligen het toch aan. Benieuwd wat het daar gaat worden qua beleid, want MR en Les Engagés zijn al volop bezig met gesprekken en het vormen van een gewest- en een gemeenschapsregering. De dag zelf was ik nog vrij opgetogen over de resul...

(met dank aan generaal Buck Turgidson (George C. Scott) in Dr. Strangelove)  een hele tijd gelezen stelde een bekende webwinkel me voor om de pianoconcerten van Sergej Rachmaninov te kopen. Weet niet goed van waar dat kwam maar ik kon toen nog aan de verleiding weerstaan, vooral omdat ongeveer tegelijkertijd mijn aandacht getrokken werd door de pianoconcerten van een andere Sergej, Prokofjev meer bepaald. Over Rachmaninov wist ik dat zijn pianowerken berucht zijn wegens hun moeilijkheidsgraad, maar daarover kan ik helemaal niet oordelen. Van Prokofjev is daarentegen een in mijn oren modern klinkend componist, een stuk meer althans dan SR, of zo beeldde ik het me toch in. Dus kocht ik eerder een verzameling van SP's 5 pianoconcerten en werd na ontvangst ervan ook helemaal niet teleurgesteld. Vooral het 2de en 3de klinken gewaagd en vol branie, exhuberant, wild haast; Prokofjev gebruikt de piano er bijna als percussie-instrument; heb naar beide met verbazing en bewondering zitten ...

a) Boodschappen doen op dinsdag Was in Turnhout vaste kost. Op dinsdagavond is het daar in de supermarkten niet druk, waarschijnlijk omdat de meesten op andere momenten hun boodschappen gaan doen. Dus dat was onze uitverkoren avond, omdat je zo niet al te veel tijd verliest aan kassa of aan de fijnkostafdeling bijvoorbeeld. Daarbij was het ook m'n gewoonte om wekelijks naar een andere winkel te 'hoppen': een week naar de Carrefour, de week erop naar de Delhaize en de derde week naar de Colruyt/Bio Planet, omdat ze in elk van die winkels wel een product hadden dat in de andere 2 ontbrak. Sinds ik hier woon, had ik dat niet bewust meer gedaan. Door al die superettes of kruideniers tussen woon- en werkplaats of in de buurt van m'n appartement kweekte ik de gewoonte om er regelmatig binnen te springen voor wat kleinere aankopen zodat ik weer een paar dagen verder kan. Pas om de zoveel weken ga ik nog eens voor een half uur of langer naar een traditioneel grootwarenhuis, waa...

twee weken geleden met onze beide zonen, R. en S. en ook mijn zus, wier initiatief het was, en haar man. De kinderen kwamen naar m'n werk, waar ik ze een heel bescheiden rondleiding gaf en waarna we te voet richting m'n appartement vertrokken, daarbij ook passerend aan de plek waar 2 Zweedse supporters in oktober zijn doodgeschoten door, wellicht, een religieus fanaticus. Maar aan m'n appartement zijn we nooit aangekomen. Eerst waren we nog iets gaan drinken in wat m'n stamcafé is geworden: Midpoint, dat rond 16 à 17 doorgaans nog niet vol zit, integendeel de meeste tafeltjes zijn dan nog vrij. Toen we daar al even zaten, belde m'n zus me op om te zeggen dat ze aan m'n appartement stond maar dat ze niet binnen kon; logisch, want ik was er niet... Daar het ongeveer 5 minuten te voet is van het café waar we zaten, kwamen ze maar naar ginder en dat zonder verloren te lopen! Ik profiteerde van hun aankomst om zelf naar m'n appartement te snellen om de beide katt...

In het weekend van 24 tot 26 mei stond het Brussels Jazz Weekend geprogrammeerd. Dit werd gespreid over 3 pleinen voor concerten in de openlucht en ook in tal van cafés e.d. voor eerder clubervaringen. De dagen ervoor had ik via Bruzz de brochure ontvangen en dat hielp wel om eens te zien of er iets bij was dat me uit m'n appartement zou kunnen krijgen. Het hielp me wel om m'n keuze te bepalen, die uiteindelijk op Don Kapot viel op vrijdagavond, een blijkbaar in Brussel gevestigde groep waarvan "the catchy melodies and an infectious groove the common thread [are] in this demolition hammer for genre boundaries. This punishing and innovative trio brings a spirited mix of modern jazz and Krautrock with pleasantly deranged samples". Echt spek naar m'n bek, afgaan op de beschrijving (maar ik heb al wel vaker laten leiden door dergelijke wervende teksten, wat toch meer dan eens op een teleurstelling uitliep). Maar aangezien het hele gebeuren vlakbij zou plaatsvinden (d...

De secretaris-generaal blijft onvermoeibaar alarmkreten slaan in verband met meer bepaald de klimaatverandering en de gruwel in Gaza . Het lijkt van ver wel op roepen in het ijle maar hopelijk heeft het uiteindelijk toch effect. Ik vind het wel bewonderenswaardig dat hij dit blijft doen, wars van vermoedelijk grote druk uitgeoefend door machtigen of lobby's allerhande. Maar waarschijnlijk beschouwt hij dit gewoon als zijn plicht. Voor mij is hij in elk geval een grote meneer.

Vandaag zaten er in m'n brievenbus onder meer 3 witte enveloppes. De laatste jaren doorgaans geen goed nieuws, want vaak gaat het dan om facturen. Ditmaal niet: 3x verkiezingspost: Open VLD Brussel, Vooruit Brussel en Vlaams Beang(stigend) Ze zullen dat kunnen aftrekken van hun beroepskosten vermoed ik of het wordt betaald door de royale partijsubsidies? En sowieso zijn de Nederlandstaligen met hoogstens 100.000 in het Gewest, dus de partijen zullen het wel niet zo erg voelen. Wat zondag betreft, vrees ik overigens dat vele Franstaligen bij gebrek aan een gelijkaardig Franstalig alternatief uit woede en frustratie, of gewoon omdat ze racist zijn, wel eens op het VB zouden kunnen stemmen, wat wel eens zou kunnen leiden tot een blokkering van de instellingen in dit Gewest. Voorheen kwamen die hier amper aan de bak als Nederlandstalige partij die zelfs binnen de Nederlandstalige groep proportioneel veel kleiner bleef dan in Vlaanderen. Maar als m'n vrees uitkomt, zou dat wel eens ...

Hier de twee recentste boeken die ik de voorbije maanden gelezen heb  Jammer genoeg kom ik er naast de dagelijkse krant en het wekelijkse Bruzz amper nog toe om iets anders te lezen, onder meer doordat sommige sociale media ook heel wat tijd opslorpen. Het eerste boek is een thriller van een Spaanse auteur die KP me leende. Het speelt zich af in Spaans-Baskenland, waar ik vorig jaar op vakantie geweest was, zodoende. De hoofdstad, Vitoria-Gasteiz, wordt na zoveel jaar opnieuw geteisterd door een reeks van mysterieuze moorden. Toen draaide er uiteindelijk iemand voor vele jaren de gevangenis in, de tweelingbroer van een gevoerd politie-inspecteur. En hoe zit het nu dan met die moorden, want de toenmalige dader zit nog steeds in de gevangenis, al is zijn vrijlating nakend? Vorig jaar had ik een halve dag door die stad gedoold dus herkende wel een aantal plaatsen die erin vermeld of beschreven worden. Vermoedelijk moet het voor de inwoners nog wel leuker zijn. Maar het boek kon me toc...

Vanmorgen begon de radiojournalist die vandaag het overzicht presenteerde van de (Nederlandstalige; ik herinner me nog dat in de jaren '80 ook de Franstalige nog aan bod kwamen...) hoofdartikels zijn stuk met de mededeling: "De verkiezingen die eraan komen, blijven begeesteren."... *Frons* en *vraagtekens* rond m'n hoofd Geen idee in welke realiteit hij leeft, maar alvast niet in de mijne 😁 Maar mogelijk was het ironie/sarcasme (al viel dat dan zeker niet uit de toon van z'n stem af te leiden, die perfect egaal bleef). Of heb ik een compleet verkeerd beeld omdat ik geen sociaal leven heb, is ook mogelijk 😀 In alle geval, wat mij betreft, staat het enthousiasme op een bijzonder laag pitje en ik ben vastbesloten om niet naar verkiezingsdebatten e.d. te kijken. Komt mogelijk ook omdat voor de federale en gewestverkiezingen m'n keuze intussen min of meer vast staat: federaal: Groen (al zal ik niet op Petra De Sutter kunnen stemmen, vermoed ik, want die komt op i...

Geen tentoonstelling dit keer zoals vorig jaar  maar een documentairereeks op televisie die aan enkele van de cartoonisten/tekenaars die in de tentoonstelling aan bod kwamen, telkens een aflevering van 50 minuten weidt. De anderhalve maand geleden uitgezonden reeks is een ode aan hun (teken)talent, moed, doorzettingsvermogen tegen een patriarchale maatschappij die hen  onderdrukt in hun dagelijks leven en ook hun werk, tevens omdat ze vrouwen zijn, in enkele gevallen ook tegen de machthebbers. Meer bepaald gaat het hier om Victoria Lomasko (Rusland - gevlucht in 2022), Rachita Taneja (India - "Sanitary Panels" op Instagram), Mar Maremoto (Mexico) en Doaa El-Adl (Egypte).

Iets voor de middag de deur uitgegaan om naar de bakker te gaan. Aan een populair café langs het kanaal stonden blijkbaar een paar wagens van m'n werk om voor weet ik welke reden. Omdat het op de weg naar de bakker was, er toch eens langs gewandeld en daar een collega gezien en dus een praatje geslagen. Blijkt dat ze daar al bijna een uur stonden, want een van de 3 wagens die er stonden, was in panne gevallen. Daarnaast stond er nog een depannagewagen, maar er was blijkbaar een probleem om de defecte erop te krijgen (geblokkeerde versnellingsbak of zoiets) en helemaal achteraan stond nog een (signalisatie?)wagen, wellicht om het achteropkomende verkeer erop te wijzen dat ervoor iets aan de hand was.  Het praatje met SH was best aangenaam en z'n bezorgdheid deed wel wat deugd, ook al ging ik er liever niet te diep op in. Hij probeert me al een tijdje "in actie" te krijgen op het amoureuze vlak, maar ik hou toch nog maar liever de boot weer wat af, zeker gezien een rece...

Aandachtige lezers met een goed geheugen (zo zijn er maar weinig want het aantal lezers hier is qua kwantiteit geheel verwaarloosbaar 😁) herinneren zich mogelijk nog dat hier een maand geleden te lezen stond dat ik mogelijk een primeur had meegemaakt omdat ik dacht voor het eerst een jazzconcert te hebben bijgewoond. Dat bleek achteraf na wat diep nadenken totaal niet te kloppen. Toen kondigde ik een andere primeur aan en dat was gisterenavond en wel juist ditmaal: m'n allereerste hiphopconcerten (of is het rap? 👹)! Plaats en uur van het gebeuren: de Oranjerie van de Botanique, met een voorprogramma dat om 20u15 zou beginnen: de in Nederland wonende Keenan Mundane (nooit van gehoord; foto hierboven). De moeite hoe hij helemaal alleen, met opgenomen bandjes/samples/geluid die hij zelf afspeelde of programmeerde nummers bracht en enthousiast rapte. Na een 45-tal minuten was zijn geslaagde set voorbij. Na de gebruikelijke pauze van 15 à 20 minuten was het dan de beurt aan Danny Brow...

Zaterdag besloten om na het Hannonhuis en het Hôtel Van Eetvelde het 3de deel van m'n Art Nouveau Pass te verzilveren, waarmee alle mogelijkheden uitgeput zouden zijn. Ditmaal was het de beurt aan de Wolfers-collectie die sinds enkele jaren deel uitmaakt van de permanente tentoonstelling in het Koninklijk Museum voor Kunst en Geschiedenis. Bij het verlaten van de metro in Merode stootten de bezoekers meteen op een wat kitscherig ogende maar wel relatief grote middeleeuwe markt bij de ingang van het Jubelpark. Ben er maar snel langs gewandeld zonder er veel acht op te slaan; de tentjes begonnen ook maar pas open te gaan, maar het zou me verbazen dat er iets te zien was dat me echt interesseerde. Het aanvankelijk in edelsmeedkunst gespecialiseerde huis Wolfers werd midden de 19de eeuw in Brussel opgericht en de zonen van de stichter zetten zijn werk voort. Creatief genie was Philippe Wolfers, een van 3 broers; hij ontwierp de meeste decoratieve objecten die te bezichtigen zijn met de...

Deze week de laatste aflevering van deze reeks bekeken. Door onvoldoende alertheid 😏 dacht ik dat deze niet was opgenomen, maar dat bleek achteraf toch het geval dus de laatste aflevering heb ik nog op tv kunnen bekijken. De overige 7 via VRT Max 😬, op een computerscherm dus. Niet m'n favoriete bezigheid... Hij gaat over hoe Purdue Pharma een nieuwe pijnstiller op de markt brengt, OxyContin, op basis van opioïden en zo geleidelijk het leven van honderdduizenden mensen indien niet volledig kapot maakt het op z'n minst helemaal overhoop gooit, met voor velen uiteindelijk de dood tot gevolg, omdat ze er volledig aan verslaafd geraakt zijn en in talloze gevallen overschakelen op andere drugs, vaak heroïne. De makers concentreren zich vooral op het (juridisch) gevecht dat sommige ambtenaren leveren om het middel van de markt te halen en de fabrikant voor het gerecht te brengen. Purdue Pharma was erin geslaagd heel wat mensen voor hun zaak te winnen (of in sommige gevallen "gu...

Woensdag had ik als Brussels ambtenaar een (extra) dag verlof wegens het Irisfeest dat het weekend ervoor gevierd werd. En zo kon ik ervan profiteren om op een voor al de rest gewone werkdag naar garage Kegels te gaan om de Saab op te halen. Ze waren ermee akkoord gegaan om het probleem (rechtermistlampje vooraan dat stuk bleek) te vervangen en ergens in hun planning te wrikken. Dit betekende wel dat ik die dag ook weer vroeg uit de veren zou moeten om 's ochtends een trein richting de hoofdstad van de Kempen te nemen. Kwam ook goed uit omdat het voor de Franstaligen deze week nog paasvakantie is, met als nevengevolg gevoelig minder druk verkeer in de hoofdstad. Daarnaast had ik hen nog twee andere euvels gesignaleerd en eentje ervan, een kapot slot links achteraan hebben ze meteen ook maar grotendeels opgelost. Waarvoor dank! 😊 De lichtjes in het dashboard zullen voor een volgende keer zijn, dat zou te tijdrovend zijn geweest voor een ongeplande herstelling. Tot slot hebben ze zo...