Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Toen ik hier 3,5 jaar geleden kwam wonen, stonden er langs de Henegouwse kaai nog enkele grote loodsen die getuigden van het industrieel verleden van Molenbeek in de (19de en?) 20ste eeuw, met ook nog wat appartementen. Zeker een ervan stond leeg, maar minstens 1 werd gebruikt door Cowboy , een jong Belgisch (mogelijk zelfs Brussels) bedrijf dat elektrische fietsen van eigen ontwerp/makelij verkoopt. Het design van de fietsen trok me erg aan en vaak wandelde ik voorbij de showroom, waarbij ik een kijkje nam op wat er binnen stond of gebeurde. Intussen zijn ze verhuisd naar vlakbij het Poelaertplein in een soort van herenhuis, waardoor je er niet meer binnen kunt kijken (maar wie wil wel nog altijd kan binnenwandelen). Zoals net geschreven, trok het design me erg aan, maar het principe erachter dat je de fiets moest gebruiken met hun app al heel wat minder. Zonder was de fiets een "gewone" fiets, bovendien veel zwaarder dan een traditionele. Daarnaast ontwerpen of maken ze hee...

Anticyclone des Açores , de in Brussel alom bekende boekhandel voor reisgidsen e.d.  Blijkbaar verhuizen ze naar *focking* Leuven... Vandaag wilde ik er eens langsgaan maar de winkel was gesloten en er hing een briefje aan dat ze vanaf 23/08 definitief gesloten waren, maar vanaf 30/08 hun Leuvense winkel zou opengaan. Dus net een week te laat. Ik ging er wel eens langs om de daar beschikbare reisgidsen met elkaar te vergelijken en dan m'n keuze daaruit te maken. Was best praktisch... Is nu dus definitief gedaan, want naar Leuven ga ik daarvoor niet trekken. Wordt dus wat op goed geluk reisgidsen kopen op het internet. Jammer. De winkel bestond al tientallen jaren in het centrum van Brussel, maar ik kwam er eigenlijk pas sinds ze naar de Wolfsgracht verhuisd waren, op letterlijk een steenworp van hun eerdere vestiging. Nu trekken ze weg naar een plek die niet alleen veel kleiner is, maar ook internationaal minder zichtbaar is en dus minder kliënteel dreigt te trekken, dat ondanks de...

2x op 2 dagen lag er in de inkomhal beneden een brief die aan het verkeerde adres was bezorgd. Dus gisteren een van beide enveloppen maar bij het juiste nummer in de bus gestoken. Ik woon in nummer 31 en het was eigenlijk voor iemand die in nummer 2 woont... En vanmorgen dan maar een brief in een bus gaan stoppen die voor een compleet andere straat was bedoeld: de Henegouwkaai, hier vlakbij, wel voor nummer 31. Daar aangekomen, vond ik de juiste bus echter niet dus maar op goed geluk in een van de bussen gestopt die mogelijk wel de juiste zou kunnen zijn.  Een paar weken geleden kwam op nummer 21 in "mijn" straat een pakje aan voor mij, die dus eigenlijk in nummer 31 woon. Ditmaal geen fout van de postbode maar van de verkoper die het verkeerde nummer op het etiket had afgedrukt. De persoon die het pakketje kreeg (een boek) was zo vriendelijk geweest om te proberen mij op een of andere manier op te snorren en nam via Instagram dan contact met me op 😲. Aan de hand van m'n...

Gaza 

deze zomer(vakantie). De vorige week (tot en met maandag deze week) had ik verlof genomen, de enige wat langere periode in deze zomermaanden; anders waren het gewoon wat losse dagen hier en daar. Het was fijn in Brussel toeven tijdens die week en het leek erop dat het wel de stilte voor de storm was, die vanaf vandaag weer losbarst met het schooljaar dat voor Franstalige kinderen begint en de daaraan verbonden drukte. Binnen een week is het dan ook nog de beurt aan de Nederlandstaligen en wordt het overal weer gewoon business as stressy usual. Maar vorige week was het dus nog opvallend kalm in het deel van de hoofdstad waar ik meestal vertoef. In die mate dat je haast vrij kunt ademhalen en je letterlijk ontdaan voelt van de gebruikelijke drukte en stress in Brussel of ook op het werk, al ben ik daar nog wel een uurtje of twee snel nog naartoe gemoeten om snel iets te regelen dat ik vergeten was voordat m'n verlof begon. Ook weer fijn aan deze zomer: een aantal activiteiten die ik ...

Die is de voorbije maanden en weken hier verhoogd. Eerst had ik begrepen dat je vele Youtube-filmpjes ook naar je TV-toestel kunt overzetten ("casten" heet dat blijkbaar) om ze op dat scherm te bekijken, wat ikzelf toch een stuk aangenamer vind. Dus dat heb ik een tijdje veel gedaan. En sinds enkele dagen ben ik er ook in geslaagd om ervoor te zorgen dat wat op VRT Max en RTBF Auvio te zien (en te horen?) is, op de TV kan worden bekeken i.p.v. op een computerscherm. Je hebt dus een veel grotere "videotheek" op je TV ter beschikking dan enkel met opnames die na 3 maanden automatisch verdwijnen of van programma's die je eerder gewoon gemist hebt. Vermoedelijk is daarvoor wel een smart-TV nodig en blijkbaar heb ik er zo eentje. Het scherm is relatief klein (voor mij groot genoeg maar in vergelijking met de huidige mode van gigantische schermen...), maar hij biedt dus wel heel wat mogelijkheden en dat volstaat voor mij. Omdat ik blijkbaar geen opname had van het con...

Deze week verlof en nadat de motor een klein onderhoud had gehad, leek het me geen slecht idee om er eens een echt "toeristische" rit mee te doen. Bij het onderhoud werden ook de achteruitkijkspiegels weer vastgezet, want die klapten sinds minstens een jaar vaak dicht omdat ze loszaten. Kon ze wel weer vaster zetten, maar dan zag was het zich naar achter toch wel veel beperkter. Dus leuk was dat niet. VRA Motors regelde dit, wat de rit van gisteren des te leuker maakte, want een zorg minder. Bedoeling was om langs secundaire en plattelandswegen helemaal naar Doornik te rijden. Toen ik er een maand geleden met de trein heen ging, was ik namelijk gecharmeerd geraakt door de landschappen die vooral vanaf Ath vanuit de trein te zien waren. Op zich niets spectaculairs, gewoon velden, weiden e.d. maar een groot verschil toch met Brussel.  Het idee om de streek eens met de (elektrische) fiets te verkennen, wat me nog steeds aantrekkelijk lijkt, is intussen voor minstens een paar maa...

2,5 maanden geleden dus vastgesteld dat de vorige dealer waar ik met La Piccola ging voor onderhoud definitief de boeken had neergelegd. Nadat ik daarvan bekomen was toch maar eens beginnen rondkijken waar ik dan met haar heen kon, want intussen lichtte er al minstens een jaar een icoontje op dat het tijd was voor een nieuw onderhoud (wat niet per se klopte). Dus wat op de lijst gekeken met nog bestaande officiële Moto Guzzi-dealers en maar de dichtstbijzijnde per mail gecontacteerd: VRA Motors  op zowat 45 minuten rijden (waarvan haast de helft in Brussel zelf...). Was geen enkel probleem om naar daar te gaan, maar wel pas anderhalve maand of zo later... (gisteren dus) Dat dan maar afgesproken en iets voor 13u reed ik daar binnen. Mevrouw was nog met haar middagpauze bezig dus was het nog even wachten.  Enfin, spoedig daarna kwam ze weer tevoorschijn en begon ze eraan. Eerst vertellen wat er diende te gebeuren en een formuliertje invullen met m'n contactgegevens en infor...

De oudste zoon is blijkbaar (opnieuw?) in de ban geraakt van een paar duikbootsimulatoren die je met PC moet (uit)spelen. Was daar zo'n 20 of 25 jaar geleden mee beginnen spelen en heb me daar toch enkele jaren sporadisch mee geamuseerd, zonder er echt goed in te worden, maar intussen waren die spelletjes (nog op CD-ROM) al lang in de kast beland (en intussen vermoedelijk in een of andere verhuisdoos). Af en toe keek hij mee denk ik en blijkbaar heeft hij het ooit zelf nog gespeeld, wat ik niet wist of intussen compleet vergeten ben. In beide spellen (of games zoals je al enkele jaren moet zeggen) kruip je in de huid van een U-bootcommandant en is het de bedoeling opdrachten uit te voeren, meestal schepen tot zinken brengen en weer behouden wegraken. Blijkbaar heeft hij ze sinds kort herontdekt en kan hij het (of ze?) spelen via het internet of zoiets; in alle geval zonder de CD-ROM's. Het moet zijn dat het hem ontspant of op z'n minst boeit. Wat nu fijn is: de updates/kort...

Woensdagnamiddag bij aankomst in het appartementencomplex waar ik woon, waren er op verschillende deuren kleine affiches geplakt om aan de bewoners te laten weten dat er die avond in de gemeenschappelijke tuin vanaf 21u30 een documentaire zou worden getoond en dat wie wilde welkom was om die bij te wonen. Het initiatief ging uit van het kinderdagverblijf dat op het gelijkvloers gevestigd is en de antenne aan de overkant van de straat waar moeders en hun kinderen terecht kunnen om de tijd wat te verdrijven en, naar ik vermoed, wat hulp en raad. Aanvankelijk wist ik niet goed of ik op de uitnodiging zou ingaan. Toen men alles begon voor te bereiden en het scherm ook ophing, werd duidelijk dat de film praktisch onder mijn terras zou worden getoond. Vlak voor het begon dan toch maar beslist om naar beneden te gaan om daar discreet mee te kijken. De opkomst voldeed blijkbaar min of meer aan de verwachtingen want er waren amper of geen zitplaatsen meer over. De meeste op het gazon aanwezige ...

Vanmorgen dwaalde ik iets na 10u door de langzaam ontwakende Gentsesteenweg en een van de kapperszaken waar ik al eens over de vloer kom, was intussen geopend. Na wat gedraal eerst gaan kijken of een andere ook al open zou zijn (er zijn er talloze in Laag-Molenbeek), maar dat was helaas nogniet het geval. Dus dan beslist om toch maar weer bij die eerste binnen te gaan, ondanks een niet geheel bevredigende laatste kapbeurt bij deze kapper. Geen idee welke reputatie hij heeft in de buurt; er komt toch redelijk wat volk over de vloer, maar de overgrote meerderheid zijn Noord-Afrikanen en blijkbaar hebben die qua haarstijl niet dezelfde voorkeuren als "Westerlingen". Misschien was ik beter gewoon doorgelopen;  de enige toen aanwezige persoon bleek enkel Arabisch te spreken en geen Frans of Engels te begrijpen... Het enige Franse woord dat ik hem hoorde uitspreken was "dégradé?"; de klassieke coupe hier bij de jeugd, denk ik. Hij zei daarna nog uit Gaza afkomstig te zijn...

Tijdens deze vakantieperiode had ik geen lang verlof gepland en al helemaal geen reis. Gewoon hier en daar een dagje verlof afhankelijk van wanneer er ten minste 1 andere collega op het werk aanwezig was en ook om m'n dotatie van vorig jaar eindelijk eens op te doen. Uiteindelijk bleek het mogelijk om in de tweede helft van augustus toch 1 volledige week te nemen maar daarvoor nog had ik twee losse dagen na elkaar genomen. En 1 ervan werd benut om KP en onze jongste zoon te verwelkomen in Brussel en wat met hen aan "cultuur" te doen. Het bezoek was wel maar erg kort, want om 17u moesten ze alweer terug in Turnhout zijn en ze kwamen pas iets voor de middag aan, maar het was toch fijn hen eens terug te zien. Eerst kwamen ze langs op m'n huurappartement, wat mogelijk hielp om het aanvankelijk wat stijve of onwennige af te schudden dat er toch nog tussen KP en mij heerst de eerste minuten van een weerzien. Na zo'n 45 minuten besloten we er dan maar op uit te trekken o...

Pas nog eens een sportdocumentaire gezien: Heysel 1985. Kenners zullen merken dat de naam van het stadion in het Frans geschreven is en  het is dan ook een documentaire gemaakt door de RTBF, maar wel met medewerking van de VRT. Er is over dit onderwerp onlangs ook een Nederlandstalige documentaire gemaakt door Jan Verheyen (voor VTM) maar dit is dus een andere. Als puber in 1985 heb ik het Heizeldrama meegemaakt en enkele van de iconische beelden van toen zijn in het collectieve geheugen gegrift. Er vielen toen in totaal 39 doden (allemaal Juventus-fans; door verplettering en/of verstikking) en zowat 600 gewonden. In deze documentaire kwamen hoofdzakelijk Franstaligen aan het woord (niet noodzakelijk Belgen), maar uiteraard ook Engelsen en Italianen. Opvallend voor mij waren: - de Liverpoolfan die effectief veroordeeld werd als hooligan en schuldige van het drama. Die man was duidelijk gelouterd en leek eigenlijk een relatief fijn persoon te zijn geworden. Zijn bijdrage vormde een ...

Het idee om elkaar nog eens terug te zien was al een paar maanden aan het rijpen en de week na het bezoek aan de tentoonstelling "Big in Japan" was het dan zover: PC, P-R T en ikzelf zagen elkaar medio juli na verschillende jaren nog eens met z'n 3'en terug. De vierde man was er (helaas??) niet meer bij en dat zal vermoedelijk ook niet meer gebeuren; het ziet ernaar uit dat hij definitief de banden verbroken heeft met ten minste 2 van ons, en mogelijk zelfs de 3de. Tja, jammer misschien/wellicht maar het is niet anders en bij de pakken blijven zitten, zal ook niet helpen. Dus we spraken met elkaar af; van de drie mogelijke steden viel de keuze uiteindelijk op Doornik. Tijdens hun jeugd min of meer de thuisstad van de twee anderen en ik was er nog nooit geweest (althans niet in het centrum). Bovendien woont PC er sinds eind vorig of begin dit jaar. Dus die lag een beetje voor de hand.  Hoewel ze er niet woonden tijdens hun jeugd, deden ze hun humaniora er wel in het pl...

...gisterennamiddag onder m'n bureauvenster aan de overkant van de straat: twee verslaafden (en daklozen?) die half verstopt tussen 2 elektriciteitskasten hun ding deden: gebruiken (crack?) en zich omkleden (met bijeengezochte spullen?) zij tot haar ondergoed toe... Er leek op het eerste zicht wel wat genegenheid tussen beide te zijn; mogelijk zijn ze een (gelegenheids)koppel. Toch een wat bevreemdend zicht in volle dag, vlak voor een grote openbare dienst waar haast voortdurend volk voor de deur of garagepoorten staat. Wat later kwamen er nog een 4-tal anderen aan, kennissen blijkbaar en waarvan minstens 3 ogenschijnlijk in hetzelfde schuitje zaten. Na wat praten en nog wat rommelen/zoeken in de vuilniscontainers op zoek naar nog wat bruikbaars gingen ze verder, het parkje in ernaast/-achter. De 2 oorspronkelijke dropen iets daarna ook af; vermoedelijk leiden ze een vrij rusteloos bestaan, (groten)deels te wijten aan hun verslaving/middelengebruik  In de buurt zie je regelmat...

  ... en dat ten stelligste want voel me aangesproken en wel tegen deze kop op de voorpagina van de krant vorige week. Vooral de stellige gevolgtrekking ("dus") stoort me uitermate. Alsof je per definitie gelukkiger zou zijn indien je extrovert bent... Uiteraard ben je als introvert best wel vaak gefrustreerd over die eigenschap en de gevolgen die hij soms heeft op sociaal en ander vlak. Dat dit automatisch betekent dat je ongelukkig(er) bent met het leven dat je leidt, is mij toch minstens een stap te ver. In het (voor een krant lange) artikel wordt ook geschermd met een aantal wetenschappelijke artikels, maar vermoedelijk vind je er net zo goed die deze conclusie ondergraven. Het is helemaal opgehangen aan de ervaring van 1 persoon (Olga Khazan, die zich dan verder in de materie heeft verdiept en, verwonderlijk genoeg, inderdaad haar evolutie naar een minder introvert persoon als erg positief ervaarde), wetenschappelijk toch erg bedenkelijk om daar algemene conclusies uit t...

Alweer "Shark Week" laten sommige  tv-zenders ons weten, wat denk ik een jaarlijks weerkerend fenomeen is. Tijdens die periode laten ze dan tal van documentaires en films over en met haaien op het publiek los. De ene vaak al van bedenkelijker kwaliteit dan de andere. Heb er dit jaar eens een paar van opgenomen; "benieuwd" of ze me gaan vermaken... Maar het was dan ook de uitgelezen gelegenheid om in de bioscoop zo'n film te gaan zien die pas in onze zalen wordt vertoond: Dangerous animals. Een mix tussen een horrorfilm en thriller die niet tegenviel; de verwachtingen waren dan ook niet bijzonder hooggespannen, dus erg tegenzitten was vrij lastig. Een psychopaat schept er plezier in argeloze toeristen te voeren aan de haaien die in de Australische wateren rondzwemmen en die taferelen dan nog te filmen. Dat is de premisse voor deze film. Wie verwacht dat er de hele tijd mensen worden verscheurd door hangry haaien, komt bedrogen uit. Persoonlijk had ik het moeilijk...

Laatste vrijdag van de maand betekent in Cinematek "B tot Z"; 2 (in het beste geval) cultfilms geprogrammeerd op 1 avond en dat voor de prijs van 1. In mijn geval klopte dat laatste niet, want ik had dagen vooraf m'n tickets via internet gekocht en heb de volle prijs betaald (dus 2x 6 euro)! Bedoeling was dit die avond aan te kaarten aan de kassa, maar dat is door de grote toeloop niet gelukt... Die avond stonden er 2 films van de erg productieve Spaanse regisseur Jess (Jesús) Franco op het programma. Bij hem ging kwantiteit duidelijk boven kwaliteit: IMDB lijstte ruim 200 films op die hij maakte. Weet niet of daar ook alle verschillende versies van dezelfde films die hij draaide: bijvoorbeeld een horrorversie, naast een soft en ook een hard pornoversie van eenzelfde prent. Een ander fenomeen bij hem: films die verschillende titels kregen... Franco stond er ook om bekend om dat hij een van de eerste Europese regisseurs was die horror en seks/naakt openlijk in zijn films...