Opvallend tafereel

...gisterennamiddag onder m'n bureauvenster aan de overkant van de straat: twee verslaafden (en daklozen?) die half verstopt tussen 2 elektriciteitskasten hun ding deden: gebruiken (crack?) en zich omkleden (met bijeengezochte spullen?) zij tot haar ondergoed toe...
Er leek op het eerste zicht wel wat genegenheid tussen beide te zijn; mogelijk zijn ze een (gelegenheids)koppel.
Toch een wat bevreemdend zicht in volle dag, vlak voor een grote openbare dienst waar haast voortdurend volk voor de deur of garagepoorten staat.

Wat later kwamen er nog een 4-tal anderen aan, kennissen blijkbaar en waarvan minstens 3 ogenschijnlijk in hetzelfde schuitje zaten. Na wat praten en nog wat rommelen/zoeken in de vuilniscontainers op zoek naar nog wat bruikbaars gingen ze verder, het parkje in ernaast/-achter.
De 2 oorspronkelijke dropen iets daarna ook af; vermoedelijk leiden ze een vrij rusteloos bestaan, (groten)deels te wijten aan hun verslaving/middelengebruik  In de buurt zie je regelmatig de crackverslaafden ronddolen of (uitgeteld) ergens liggen.

Later in de namiddag trof ik dan de vrouw enkele honderden meter verder aan toen ik komend van bij  slagerij Olbrechts de metro wilde nemen.

Heb heel lang een grote fascinatie gehad voor dergelijke situaties en figuren. Ben niet zeker of ik er van af ben (afgaand op m'n gespied van gisteren blijkbaar niet), maar tot nu toe heb ik nooit de moed gehad om echt kennis te maken met dat wereldje, dat in mijn ogen staat voor het verwerpen van ons maatschappelijk bestel, waarin ik mezelf ook nooit in m'n sas heb gevoeld, omdat ze er zich ogenschijnlijk zo duidelijk van afzetten. Maar dat is uiteraard een geïdealiseerd beeld. 
Als de brave kleinburger die ik in wezen gewoon ben, schrikt het ruige van dat bestaan me ook af en de daad op zich, ook al zal het aanvankelijk zeker erg plezierig zijn en moet afkicken ook wel een "belevenis" op zich zijn. In dat opzicht, qua volgzame-kleinburgergehalte, lijk ik dan toch op m'n vader, al heb ik nooit zwart geld op de bank gehad. Maar dat was dat in die tijd misschien ook gewoon een typische eigenschap van de kleinburger; dergelijke ongehoorzaamheid hoorde toen gewoon bij een braaf bestaan.