Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

of liever 'vakantie-uittocht' ; valt wel op de voorbije dagen dat heel wat mensen uit de buurt met vakantie vertrekken. Volgestouwde auto's die links en rechts staan geparkeerd, sommige klaar voor vertrek. En ik denk dat m'n luidruchtige buren ook weg zijn, want de kinderen heb ik al ettelijke dagen niet meer gehoord. Zal m'n eerste zomer hier in Molenbeek worden ; benieuwd hoe dat zal zijn.

Sinds half juni zijn er tal van bloembakken opgedoken in het Molenbeekse straatbeeld. Ik zou niet weten of dit een (jaarlijks?) weerkerend fenomeen is of dat het bedoeld is als permanent straatmeubilair. Maar het zorgt in alle geval voor kleur en ik kan het enkel maar toejuichen. Zou wel eens moeten gaan speuren of er ook elders dan pal in het centrum dergelijke bloembakken staan. Media zouden hier ook eens over kunnen berichten i.p.v. alweer over de zoveelste schietpartij in deze gemeente. 

...op het Sint-Jan-Baptisvoorplein. Kwam er toevallig voorbij toen ik wat rondwandelde na een bezoek aan een lokale slager (Boucherie Ala meat). Heb er dan maar meteen van geprofiteerd om wat (Marokkaanse ?) gebakjes te kopen. Het rechtse is al op :) Er stonden nog wat kraampjes om warm eten te kopen maar daar stond veel volk aan te schuiven en aangezien ik nog aan de 2de helft van de strijk moest beginnen en nog een aantal andere dingen te doen had, ben ik daar niet blijven rondhangen. Het buurtfeestje zorgde wel weer mee voor het intussen gebruikelijke miniverkeersinfarct in onze buurt. Enfin, als voetganger heb je daar toch wat minder last van.

Vooral gekend als rock- en grunge-icoon, een die ik al wel jarenlang van naam kende maar waarvan ik tot voor relatief recent nog nooit iets gekocht had. Tot in februari 2015, toen ik in de Brusselse Media Markt op een van zijn cd's stootte die tegen verlaagde prijs werden verkocht : het ingetogen "Imitations", waarin hij op sobere wijze 12 nummers covert. De eenvoud van de opzet wordt ook weerspiegeld in de cd-hoes ; zonder franjes. Deze viel al bij de eerste beluistering in de smaak en het is een van de schijven die ik de voorbije jaren toch meermaals heb opgelegd. Je moet er uiteraard wel voor in de stemming zijn en het contrasteert wellicht relatief sterk met sommige van zijn andere (solo)albums.  Zijn raspende stem enerzijds en de gevoelige teksten anderzijds zorgen samen met de frasering voor een mooi en wat mij betreft ontroerend contrast. Dit contrast wordt nog versterkt door zijn levenswandel (het citaat van Lou Reed "my week beats your year" ging wellic...

Eerst met de Zinnekeparade die op zaterdag 14 mei door het centrum trok en exact een week later met de Belgian Pride ; twee evenementen met enthousiaste deelnemers én (soms bedeesde of verbouwereerde) toeschouwers. Aangezien ik toch niet zo heel veel te doen had, besloot ik maar eens naar beide te gaan kijken. De Zinnekeparade hadden we 4 jaar geleden ook al eens bezocht en dat smaakte blijkbaar naar meer, zeker als het weer ook blijkt mee te zitten. Ik had bijna op dezelfde plek postgevat als toen, alleen wat dichter naar de Beurs toe (de Irish Pub aldaar). Waar ik stond te kijken had ik een mooi zicht op al het fraais dat langstrok en werd eigenlijk niet al te veel gehinderd door andere kijklustigen. De formule is voor de kijker wel praktisch, gesteld dat je op tijd daar bent : elke groep start op een verschillende plek en legt eenzelfde parcours af, zodat je als toeschouwer en gesteld dat je 2 uur op dezelfde plek blijft staan alle deelnemers ziet voorbij komen. Enkele tientallen gr...

Kan hier een nieuw rubriekje worden :) De eerste weken dat ik in Molenbeek woonde, kreeg ik het in m'n hoofd om verschillende keren tortilla te maken. Ben niet helemaal zeker waarom, maar waarschijnlijk onder meer omdat ik dacht dat het relatief makkelijk was en omdat het me ook een geschikt gerecht leek om restjes te verwerken in een maaltijd. Heb al enkele pogingen achter de rug en elke keer werden ze beter, dus ik maak vorderingen. Het is nu al wel lang relatief geleden dat ik het nog eens geprobeerd heb. Heb wel veel gehad aan het volgende filmpje (ere wie ere toekomt):  Maar misschien moet ik nu toch eens proberen andere varianten klaar te maken. Hieronder in chronologische volgorde mijn voorlopige probeersels : Poging 1 Poging 2 Poging 3 Blijkbaar moet ik ook nog werken aan m'n skills qua bladschikking in dit formaat/medium...

Voor de chronologie en de volledigheid : op zondag 13 maart ben ik dus van Turnhout naar Sint-Jans-Molenbeek verhuisd, zo goed als een maand nadat ik de sleutels kreeg van m'n appartement. Aangezien ik de hele verhuis zelf georganiseerd en uitgevoerd heb, nam dit wat meer tijd in beslag, iets wat bij sommigen voor enige bezorgdheid en onrust zorgde... Er is geen uitzicht op een terugkeer (wat ook niet meteen de bedoeling was maar die optie is sinds kort nog een heel stuk onwaarschijnlijker geworden).

Bedankt Sabine en Alain om me vanmorgen op zo'n aangename manier op het werk te ontvangen, met een grote lach enerzijds en een leuke opmerking anderzijds. Kon het wel gebruiken vandaag :) en het doet je werkdag toch op een positieve wijze beginnen. Over de rest van de werkdag mag ik ook niet klagen. 

Deze week vernam ik via de TV dat David Byrne op zaterdag 14 april 70 jaar zou worden en dat Studio Brussel van plan was hem te eren. Dit ging blijkbaar niet gebeuren via hun radiozender maar ofwel via een app ofwel via DAB+. Ik had geen van beide... Voor mij kan het belang van David Byrne maar toch eerder Talking Heads amper overschat worden. Het was de groep waarmee m'n parcours naar muzikale "volwassenheid" echt werd ingezet, medio de jaren '80. Het was dankzij de concertfilm "Stop making sence" dat ik begon te begrijpen dat pop- en rockmuziek echt wel meer was dan de hitparademuziek die we we bijvoorbeeld wekelijks op de BRT Top 30 op zaterdag te horen kregen of zelfs op Studio Brussel dat toen amper een paar jaar oud was en toch nog niet echt de alternatieve jongerenzender was geworden waarin het later zou uitgroeien. Talking Heads was de eerste groep waarvan ik echt fan werd en waarvan ik LP's begon te kopen. "Stop making sence" was eenvo...

...althans, volgens LinkedIn, waar ik ooit eens een heel bescheiden profiel heb aangemaakt. Maar blijkbaar vinden zij dat m'n profiel er "geweldig uitziet en dat m'n werk en prestaties worden erkend". Proest... En zowaar, 1 persoon heeft dat onlangs bekeken ! Werkelijk de moeite waard om me dat via mail te laten weten ;-)

Zoals bijvoorbeeld houders voor scheermesjes ! Al sinds jongvolwassene scheer ik me met mesjes van een bekend merk : W*** Xtreme3, waarbij de flexibele mesjes mooi het huidoppervlak volgen en de speciale strips boven en onder er ook voor zorgen dat de mesjes vlot over de huid glijden, wat allemaal voor een aangename scheerervaring zorgt, ook 's avonds (mits wat masseerwerk van de huid eerst). Wellicht al zeker 15 jaar keek ik in de traditionele grootwarenhuizen uit naar een nieuwe houder voor m'n vervangbare scheermesjes en nooit heb ik er ergens gezien. Wel wegwerpbare houders met mesjes, dus in 1 stuk, maar dat zocht ik niet. Aangezien ik de vervangbare scheermesjes die ik gebruik zo goed vind, behielp ik me al die tijd met de houder die ik had en vervangbare mesjes waarvan ik af en toe nog een doosje vond, altijd net genoeg om er opnieuw enkele op voorraad te hebben. Tot ik hier terecht kwam en er in een lokale supermarkt tot mijn verbazing gewoon achter de kassa zag hangen....

Al een paar weken niets meer gepost over muziek, onder meer omdat ik om verschillende redenen enkele zondagochtenden op rij gewoon niet naar muziek heb geluisterd. Maar vandaag was het weer zover en viel m'n keuze op het titelloze officiële debuut van de weinig bekende en fel onderschatte Warren Zevon (hij had jaren daarvoor al eens een plaat opgenomen, maar dat werd een ramp en rekent men over het algemeen niet tot zijn discografie) uit 1976. Deze zanger-pianist leerde ik medio de jaren '80 kennen na nog maar eens een comeback-LP, Sentimental Hygiene, waarvan een of twee nummers een tijdje af en toe te horen waren op de voorganger van Radio 1 (BRT 1 Radio ??) en ben hem sindsdien toch blijven volgen, waarna hij na enkele jaren uiteindelijk een van m'n favoriete rockartiesten werd, wat haast 20 jaar na zijn overlijden nog steeds het geval is. Ook zijn stem op deze LP bekoorde me. Deze cd kocht ik blijkbaar begin september 1992 in de Brusselse Music Mania, een intussen verd...

Hier in Molenbeek is de trottinette , net zoals op vele andere plaatsen, een erg populair verplaatsingsmiddel voor -hoofdzakelijk- jongeren. Wat hier wel opvalt, is dat het gebruik ervan schijnbaar aan bitter weinig regels onderworpen is. Ze komen je langs alle kanten voorbij gezoefd, zonder rekening te houden met de rijrichting (als die er al is welteverstaan), op het voet- of fietspad, de straat enz. Bij een zeldzame gelegenheid kom je er ook in het kanaal tegen, zoals ik een paar dagen geleden merkte toen er bij blijkbaar een schoonmaakactie vanalles uit het kanaal was gevist, waaronder dus een step. Misschien was die in brand gevlogen en zag men geen andere oplossing dan die in het kanaal te kieperen, wat dan wel een vrij efficiënte, doch niet bepaald milieuvriendelijke manier is om elektrische voertuigen te blussen.  De steps met 1 of 2 gebruikers op zijn uiteraard doodgewoon, maar deze week spotte ik er voor het eerst een met 3 'steppers' op. En daarstraks voor het eerst ...

Na gisterennamiddag een korte mail gelezen te hebben die me (wellicht ongewild) veel pijn deed nog wat op halfautomatische piloot voortgewerkt en daarbij een probleem opgelost en dan via een tussenstop in een Carrefour in de City 2 naar huis gegaan. Wijn ingeschonken, snel wat gekookt en naar het nieuws en weerbericht gekeken. Om m'n verdriet daarna wat te vergeten, zette ik de 2 laatste afleveringen op van het 5de en laatste seizoen van de onvolprezen televisiereeks 'The Wire'. Ik heb deze reeks veel te laat ontdekt, maar werd er haast van bij de eerste aflevering in meegezogen, dit in tegenstelling tot de andere gezinsleden die er blijkbaar weinig aan vonden. Dat kwam niet alleen door het hoofdthema, de nooit aflatende strijd van de politie tegen de drugshandel in de Amerikaanse stad Baltimore en hoe (de strijd tegen) drugs het sociaal weefsel aantasten en naar de knoppen helpen, maar minstens zoveel door de personages, hun vaak kleurrijke taalgebruik  en het feit dat er ...

Er is op de Gentsesteenweg precies een braderij of jaarmarkt bezig ; een heel stuk is afgesloten voor het verkeer en er staan allemaal kraampjes van de winkels langs de straat. Wist het helemaal niet ; misschien moet ik de website van de gemeente Molenbeek toch wat beter in het oog houden. Ha, inderdaad blijkt het dat te zijn: http://www.culture1080cultuur.be/nl/agenda/Braderij_handerlaars_Gentsesteenweg/7717/

In maart kwam de verhuis steeds dichter en hoewel ik al redelijk wat spullen had, moest ik toch nog een en ander kopen, vooral voor in de keuken. De Vorige Huurster had me in dat verband een mooi verwoorde gouden tip gegeven : Master Depot op de Gentstesteenweg, een "ideale winkel om iets te kopen om twee kwalitatieve aankopen te overbruggen". De winkel heeft een groot aanbod aan "leuke/nuttige huishoudelijke spullen tegen een zacht prijsje".  Ik kan dit alleen maar beamen en ben er de eerste twee weken meermaals binnen gegaan om nog wat dingen te kopen die ik nodig had of dacht te hebben ;-) . En afgaand op de zakken van die winkel die je hier in het straatbeeld ziet, zijn we lang niet de enigen die er zo over denken. Dank voor de tip, VVO ! :-)

om in niet mis te verstane bewoordingen op Instagram het hof te worden gemaakt door (zogezegd) een aanhoudende "vrouw", die er bij wijze van "doorslaggevend" argument op de koop toe zelfs een close up van een kaalgeschoren (maar gelukkig niet opengesperde) vagina tegenaan gooide dat ongevraagd, op een nuchtere maag, into your face is toch wel iets te veel van het goede... Zo'n direct "verleidingsspel" is me nog nooit overkomen, helaas ook niet in het echt, in welk geval ik het misschien wél zou hebben meegespeeld. Nu is ze voor straf geblokkeerd, nah, dat zal "haar" leren.

Op weg was ik dus naar Les Tissus du Chien Vert, maar al snel bleek dat ik eigenlijk in hun andere winkel moest zijn 50 meter verderop : Le Chien du Chien, waar ze de draperieën verkopen. Daar toch uiteindelijk zeker anderhalf uur in rondgewandeld en me laten adviseren om dan uiteindelijk vitragegordijnen voor het salon en gordijnen voor de slaapkamer te kopen. M'n financieel adviseur raadde me ten stelligste af om er ook nog eens gordijnen voor het salon te kopen. Daarvoor zou ik dan maar wat lompen naar een kleermaker moeten brengen zodat die zich ermee kon uitleven. Maar ik vond het wel fijn om er in rond te dolen en te kijken. Was er nog nooit geweest, het aanbod is gigantisch en men laat je op je gemak alles bekijken en betasten. En als je dan uiteindelijk een vraag hebt, staan de verkopers wel klaar. Ettelijke honderden euro's lichter maar met toch een enigszins opgelucht gevoel kwam ik weer buiten, ondanks de leveringstermijn van 2 maanden. Op het moment dat ik dit typ ...

Half februari kreeg ik dan (eindelijk) de sleutels van het appartement. De Vorige Huurster was er toen al enkele weken uit ; het was me dus niet geheel duidelijk waarom er nog tot dan gewacht diende te worden, maar soit. Op 15 februari zouden me de sleutels overhandigd worden, wat ook daadwerkelijk gebeurde, maar niet na eerst een klucht te hebben meegemaakt met de expert die kwam controleren in welke staat het appartement verkeerde wanneer ik er kon intrekken. Het was hoogstwaarschijnlijk dezelfde expert die ook het appartement 'taxeerde' toen de vorige huurster eruit trok ; in principe moest de staat dus identiek zijn, wat waarschijnlijk ook zo was. Het probleem was echter dat hij blijkbaar niet doorhad dat hij de sleutels diende achter te laten op een beveiligde plaats in het complex. In plaats daarvan had hij ze meegenomen naar het kantoor van het bedrijf waar hij voor werkte, ergens in een van de Woluwes in het oosten van Brussel. Dus op 15 februari waren er geen sleutels ...

Aangezien het vandaag (paasmaandag) mooi weer is, heb ik er toch maar wat van geprofiteerd om een wandelingetje te doen, een van m'n favoriete activiteiten in Brussel, ook toen ik er niet (meer) woonde. Eerst richting Beurs om wat boodschappen te doen en m'n voorraad verdovende middelen allerhande wat aan te vullen. Onderweg nog collega's zien voorbij zoeven die zich naar iemand in nood repten. Maakt me toch telkens stiekem wat trots en het doet me ook wel deugd dat ik er mee voor zorg dat ze hun werk ondanks alles nog steeds naar behoren kunnen uitvoeren. Anyway, na me ervan te hebben vergewist dat de heroïne in Brussel nog steeds van redelijke kwaliteit is, ging het richting Zuidstation, althans dat was de bedoeling.  Voor het eerst in ettelijke maanden maakte ik een tussenstop bij Caroline, een Brussels instituut voor muziekliefhebbers. Gezien m'n penibele financiële toestand echter heb ik er gewoon wat rondgekeken en gemerkt dat ze de winkel lichtjes hebben gereorga...

  Fijn album voor op een lazy zondagmorgen. John Lurie en de zijnen verkeren hier in vorm en serveren de luisteraar aangenaam in het oor liggende muziek, waarbij deze niet over tonnen jazzcultuur moet beschikken om het toch te kunnen waarderen. Geen idee of de door hen gemunte term "fake jazz" op dit album nog van toepassing is en het maakt uiteindelijk ook weinig uit ; het is gewoon aangename muziek, ofwel om naar te luisteren ofwel als muzikaal behang. Speels, "hoekig" ook, wat ook te verwachten valt als je een gitarist als Marc Ribot laat meespelen. Dit is wat bekend muziekcriticus Robert Christgau erover schreef. Ik begrijp er eigenlijk amper iets van, maar het lijkt me uiteindelijk toch positief te zijn. Zegt u het me anders maar :) Blijkbaar werd het album initieel niet in platenwinkels verkocht maar moest je het via de post bestellen, ook een originele zet van lang voor het internettijdperk. Het ze eind jaren '90 live aan het werk gezien in het Schaarbee...

om er na goed 25 jaar weer toe gebracht te zijn om bijna elke euro te moeten omdraaien alvorens hem uit te geven. Door deze ongeplande en min of meer gedwongen verhuis zijn mijn financiële reserves bijna helemaal opgedroogd en de huidige inflatie helpt ook niet bepaald.  De tijden waarin ik eigenlijk amper moest kijken naar de prijs van doordeweekse producten of voedingswaren, zijn -minstens voor even toch- voorbij. De maand is amper half voorbij en ik heb nog maar enkele tientallen euro op de lopende rekening staan... Wordt een 'interessant' experiment hoe ik de volgende 2 weken ga doorkomen :) 

Iedereen weet dat in Brussel de gevaren zomaar overal op de loer liggen en zeker als je je per fiets verplaatst. Zo kwam ik daarstraks, van het werk op weg naar huis rijdend voordat ik er erg in had in een fontein/waterpartij terecht, met hierboven het resultaat : een volledig doorweekte linkervoet en onderste helft van m'n scheenbeen... Had nochtans niets gedronken of gepakt. Het regende lichtjes, zoals het al de hele namiddag deed en laverend tussen wel en niet voor zwakke weggebruikers bedoelde stroken dacht ik een natte plek te zien waar ik kon oversteken. Bleek het een lichtjes hellende waterpartij te zijn maar eer ik dat door had, zat ik er al middenin.  Het lichtjes oneffen oppervlak waar ik op reed, het water dat van een à twee centimeters steeds dieper werd en een fonteinmond in het midden deden me snappen waarin ik onverhoeds verzeild geraakt was.  Er weer uit raken was op zich geen probleem, maar uiteraard lukte dat niet helemaal droog. Wellicht hebben eventuele oog...

Gisterenochtend heb ik wat langer geslapen als anders op een zondag (moest niet per se naar de bakker) en in de loop van de voormiddag had ik een afspraak in Denderleeuw om daar een boekenkast te gaan ophalen. Dus ik had er eigenlijk niet aan gedacht om "thuis" muziek op te zetten en bovendien zou ik amper tijd hebben gehad om ernaar te luisteren. Voor in de auto had ik echter wel een cd meegenomen. Eentje die ik al enkele jaren niet meer beluisterd had.  Olivia Ruiz is een Franse zangeres, eigenlijk eerder een veelzijdig artiest, want ze zingt en schrijft niet alleen muziek, maar ook boeken. Daarnaast acteert en regisseert ze blijkbaar ook nog. Haar ontdekte ik dankzij La Première, toen ik nog haast dagelijks naar deze zender luisterde en waar het eerste nummer op deze plaat verschillende jaren geleden regelmatig eens gedraaid werd : " Mon corps mon amour ", blijkbaar een lied over een door haar geliefde verwaarloosde vrouw, met onder meer de markante zin "je ...

"Glamourbruiloft van het jaar" kopt de nieuwssite over het huwelijk van een zekere Brooklyn Beckham en Nicola Peltz. Twee voor mij illustere onbekenden, dus het gaat eigenlijk helemaal aan mij voorbij :-) en toont aan hoezeer ik (niet) mee ben... Nu ik erbij stilsta "Beckham", dus misschien een zoon (of dochter ? zo ziet u maar hoe erg dit tot mijn leefwereld behoort) van de 2 Beckhams ? De Rondborstige vertrekt net. Dit zonder een serenade te komen zingen onder m'n balkon. Snif.