Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Daarstraks denk ik voor het eerst echt vastgesteld dat iemand m'n fiets heeft trachten te stelen. Moest nog even terug naar het werk en i.p.v. dit snel morgenochtend te doen (telewerk morgen) toch maar deze avond nog heen en weer gereden. Was op ongeveer een half uur terug. Maar toen ik in onze fietsenstalling kwam, zag ik dat er aan mijn slot was geprutst en dat men blijkbaar geprobeerd had het te forceren en ook om de nummercombinatie te vinden. Maar m'n slot (van dun Aldi ) heeft het gehouden en zijn werk gedaan. Wel een onaangenaam gevoel natuurlijk 😒en misschien moet ik wel investeren in een nog wat degelijker slot. Denk wel dat de dader eerder een gelegenheidsdief in spe was, want iemand die er bedreven in is, zou met het slot wel raad geweten hebben, vermoed ik. Nu vraag ik me wel af onder welk label ik dit zou moeten catalogeren : "varia" of "(over)leven in Brussel/S-J-Molenbeek". Of misschien toch maar "sores"? 😖😉

of toch iets gelijkaardigs zit met ruim (+)20 uur op m'n prikkaart, die om middernacht automatisch naar 12 uur wordt bijgesteld (12 uur is het maximum dat je hier bij het begin van de maand kan hebben), dus ik verlies er 8 of iets daaromtrent (afhankelijk van hoe laat ik deze namiddag weer op m'n werk vertrek; vlottende werkuren weetuwel). Zowat elke maand "verlies" ik zo wel enkele uren; m'n werkgever doet hier dus fameuze winst of ik ben onnozel genoeg om meer uren te werken dan ik eigenlijk zou moeten en er dan niet op te letten deze tegen het einde van de maand naar beneden te compenseren zodat ik weer mooi tegen 12u aanschuur op de 30/31ste van de maand.  Vanmorgen was ik dus niet bijster gehaast om naar m'n werk te vertrekken en heb me dan maar eerst met andere nuttige dingen beziggehouden zoals daar zijn: strijken 😃. Zo hoef ik dat vanavond toch al niet meer te doen en kan ik me volop concentreren op wat aangenamer zaken als afwassen, stof opvegen, lei...

ditmaal of Union toch nog Belgisch voetbalkampioen wordt in de 1ste klasse. Na eergisteren en het gelijkspel bij de grootste concurrent Antwerp is de kans wat gestegen. De sterren staan namelijk niet zo heel slecht, dat zit zo: doordat de Royal Union Saint-Gilloise en Antwerp in het Bosuilstadion gelijkspeelden, sloop Genk door zijn winst tegen Brugge tot op 1 punt van de beide traditieclubs, die allebei ex aequo staan met 46 punten. Maar Antwerp en Genk moeten nu zondag tegen elkaar spelen en in plaats van een wedstrijd zonder inzet voor Genk, zullen de spelers van deze ploeg hun vel nu duur verkopen omdat ze nog volop meestrijden voor de landstitel, al hebben ze hun lot niet volledig in eigen handen. Een overwinning is het enige dat hen daarbij kan helpen, en dus verlies van Antwerp. Bovendien speelt Genk thuis, wat vaak een bijkomend voordeel is. Langs de andere kant moet Union tegen het al lang uitgetelde en misschien intussen ook wat uitgebluste Club Brugge. De Brusselse club kan ...

Gisterenavond naar een verjaardagsfeestje dat een goede vriend voor zijn vriendin had georganiseerd zonder dat ze het wist, een verrassing dus. Plaats van afspraak: de zomerbar in het Georges Henripark, waar ik nog nooit eerder geweest was. Dat ligt vlakbij metrostation Gribeaumont dus er naartoe gaan was vrij eenvoudig. Wegens het relatief goede weer (zonnig maar toch redelijk fris door de wind) zaten de terrasjes onderweg allemaal goed vol en de tafels van de zomerbar idem. Gelukkig had de organisator er twee voor onze groep gereserveerd, want blijkbaar waren er 15 à 20 mensen uitgenodigd. Had de uitnodiging een tijdje eerder al ontvangen. Omdat ik geen energie had om me er het hoofd over te breken en omdat ik niet weet wat ze graag had, maakte ik het me makkelijk en ben gewoon naar een Griekse winkel in m'n buurt gegaan om daar een pot olijven (met de bedoeling dat deze ter plekke zouden worden gegeten), biologische olijfolie en een fles droge witte wijn te kopen als geschenk. D...

Vandaag een krantencommentaar uit De Morgen van vrijdag gelezen, waarin de auteur (hun sterreporter die na het vertrek van de gewaardeerde Walter Pauli nu alweer zoveel jaar geleden de rol van huisintellectueel met branie mag uithangen en dat ook maar al te graag doet door het te doen voorkomen dat hij de waarheid in pacht heeft) nu al de doodsklok luidt over de partij Groen. Dit nadat verschillende kopstukken te kennen hebben gegeven geen nieuw mandaat meer na te streven in de parlementen waarin ze zetelen, maar zich liever concentreren op het lokale niveau (lees de gemeente). Hij zal wel niet helemaal ongelijk hebben, de partij heeft het inderdaad moeilijk en zit alweer in de hoek waar de klappen vallen, maar zo zijn er nog wel. Echter, hoe kun je met twee bekwame ministers, Petra De Sutter (Overheidsbedrijven, ambtenarenzaken, telecommunicatie en post) en Tinne Van der Straeten (Energie), die echt wel weten waar ze mee bezig zijn en degelijk werk afleveren (ook met het oog op de lan...

's Morgens vroeg vertrokken in Molenbeek richting het Luikse en dat voor een rit van anderhalf à twee uur.  Voor de heenrit had ik m'n USB-stick mee met tal van albums maar ook vele afleveringen van een van m'n lievelingsprogramma's op de radio: "Un jour dans l'histoire" van La Première (RTBF). Er is een tijd geweest dat ik er wekelijks wel een paar van downloadde omdat het een boeiend programma is waarin de presentator, Laurent Dehossay, in een dik uur tijd 2 geschiedkundige evenementen of personages belicht, samen met een gast. Dus leerrijk! En gisteren eindelijk een paar afleveringen gehoord die ik eerder eigenlijk nog maar hoogstens 1 keer had beluisterd: - over de Rothschild-dynastie en hoe ze zoveel macht, rijkdom en invloed hebben verworven, - over de laatste jaren van Nina Simone, - over The Doors en hun beruchte concert in Miami en de gevolgen daarvan The Doors was naast Talking Heads de groep die me eind jaren '80 en begin jaren '90 het m...

Gisteren voor het eerst in een hele poos (paar jaar?) nog eens naar het circuit van Spa-Francorchamps geweest waar dit weekend de International GT Open te gast was. Zoals de naam aangeeft, gaat het om GT-wagens dus uiterlijk grosso modo op sportwagens gelijkend die je hier op de openbare weg zou kunnen tegenkomen (zonder de sponsoring dan natuurlijk). Onderhuids is het natuurlijk een ander verhaal. Ik was er op een eerdere editie ook al eens bij ( mogelijk zelfs twee, weet het niet zo goed meer...) en aangezien het een gratis evenement is en het lang geleden was dat ik nog eens races had bijgewoond, leek het me wel een goed idee om nog eens naar het circuit te gaan. Daarnaast was het ook een goede afleiding van zorgen allerhande. Daarenboven waren er de vorige keer amper toeschouwers (vergeleken met grotere events als de 24u van Francorchamps of de jaarlijkse F1-race bijvoorbeeld), dus dat zou mooi meegenomen zijn; dan hoef je nergens aan te schuiven en kun je zomaar je plaatsje in de...

hoe ogenschijnlijk kleine gebaren toch een (groot) verschil kunnen maken en dus eigenlijk, zonder dat het per se de bedoeling was, veel betekenen. Deze nacht een stuk beter geslapen als die daarvoor. Ik kan niet zeggen of er echt een (groot) oorzakelijk verband is, maar volgens mij speelde het naast de vermoeidheid zeker een rol. Veel dank daarvoor, KP; het deed me waarlijk goed. 

Lisa Gerrard "solo" ditmaal, om toch maar niet te blijven dooremmeren over die groep. Denk dat het nu ook wel goed geweest is. Ontving eerder deze week een cd van haar die ik had gekocht, haar eerste soloalbum: The Mirror Pool. Dit is het 7de nummer daaruit.  

de wellust van minister Matthias Diependaele (niet toevallig N-VA, maar het had uiteraard ook gewoon Open VLD of Vooruit kunnen zijn indien deze laatste partij in de Vlaamse regering had gezeten) in zijn jacht op "fraudeurs" onder meer m.b.t. sociale woningen. Dit wordt ook met medeplichtigheid van sommige media gecoverd, inclusief de VRT, die dit erg gretig en zonder enige kritische noot brengen en daarbij de "officiële" terminologie klakkeloos overnemen. er zullen ongetwijfeld "profiteurs" tussen zitten of mensen die de boel belazeren maar of dat zomaar bij alle "betrapten" het geval is? De minister draaft dan telkens fier als een gieter op in de journaals om erop te wijzen hoe krachtdadig en doeltreffend wordt opgetreden tegen "bedriegers" en dat dit de Vlaamse kas ten goede komt. En zo gaat dat maar door, al jarenlang, mensen die in de penarie zitten systematisch met de vinger wijzen en stigmatiseren totdat het vaste prik is geworde...

...vandaag voor het eerst aangehad dit jaar. De welbekende Braziliaanse teenslippers maar wel een wat duurdere, luxe-uitvoering 😀, met een iets dikkere doch nog steeds erg soepele zool en mogelijk nog een hele resem verbeteringen 😆 Sober doch stijlvol ! Vorig jaar ginder gekocht zonder te beseffen dat ze wat duurder waren als ik had gedacht maar eens aan de kassa was het te laat om van gedacht te veranderen. Het verschil in euro was ook helemaal niet groot als ik het me goed herinner. En dus vandaag nog eens geprobeerd, maar toch niet heel lang, want hierbinnen, achter een computer vond ik het na een tijdje toch wat frisjes worden. Dus toch maar weer m'n sokken en gewone pantoffels aangedaan. 

weinig en slecht geslapen vandaag, zoals vooraf gevreesd. Door een "slip of the tongue" vernomen dat hij vandaag (en het hele weekend?) daar zou zijn. Intussen is de "Braziliaanse connectie" (Luiz, Marcos, moeder, Rogerio) ook op de hoogte maar ik hoop dat ze zich gaan rustig houden. Ik waardeer hun intenties en luister naar hun advies maar hoef dat niet noodzakelijk allemaal te volgen. Ook lastig om over dergelijke zaken te praten in een groep van personen waarvan er eigenlijk maar 1 is of hoogstens 2 met wie je dergelijke zaken ooit al deelde, en om je zo kwetsbaar op te stellen, in het bijzonder t.o.v. je eigen moeder met wie je zulks zo goed als nooit besproken hebt en er ook angstvallig over waakte om dat niet te doen... Dus vanmorgen maar extra vroeg opgestaan, want was toch wakker, eigenlijk alsof het een werkdag was en maar beginnen puzzelen tot na de middag. Gewoon om met iets bezig te zijn en me op iets anders te concentreren (deels vergeefs). Ziehier he...

Aan de ene kant van de straat ligt m'n werkplaats, een lang en relatief smal gebouw dat toch zeker 100, mogelijk 150m van die kant bestrijkt. Langs de andere kant staan verschillende typische appartementsgebouwen van de jaren '60 of '70. En mijn bureau, op de 4de verdieping verschaft een inkijk in enkele van de appartementen in het gebouw er rechtover. Het toeval wil dat er een tijdje een relatief jonge vrouw in een ervan gewoond heeft dat haast op gelijke hoogte is als mijn bureau. Ze vertoefde graag op haar terras, waar van 's morgens vroeg de zon ook vol op schijnt, tot ergens de vroege namiddag. Het stoorde haar ook niet om lichtjes gekleed op haar terras te blijven zitten. Soms kwam er ook een vriendin bij haar op bezoek, voor wie mooi weer het sein was om bijna volledig uit de kleren te gaan; meermaals zat ze in monokini op het balkon. En ik had daar dus een bevoorrecht zicht op, al probeerde ik er meestal niet van de profiteren door niet te staren. Maar af en toe...

We kennen elkaar sinds ik hier werk, dus al ruim 20 jaar; hij is een fijne maar soms vermoeiende collega in die zin dat hij het maar niet kan laten om haast dageljiks te klagen en te zeuren over hoe het hier vierkant draait/hoe vierkant het hier draait en welke wantoestanden hij hier meent vast te stellen. Als je dat regelmatig moet aanhoren, begint dat soms toch wat op je systeem te werken en hij kan die frustratie ook niet gewoon laten varen, zelfs niet na zowat 30 jaar dienst hier (in zijn geval dus). Maar daarnaast heeft hij ook een weliswaar niet bijzonder fijnzinnig maar wel goed gevoel voor humor, waarbij hij enkele favoriete doelwitten heeft maar zonder deze uit te lachen of hen bewust te willen kwetsen. Ik behoor tot deze categorie en gisteren was het alweer zover n.a.v. de verschillende (vrouwelijke) collega's die regelmatig m'n bureau (om hoofdzakelijk puur professionele redenen) binnen komen vallen.  Gelukkig kunnen we, zoals gisteren het geval was, allebei toch nog...

Ben eindelijk bijna helemaal bij qua kranten lezen, nog maar 2 à 3 dagen achterstand en zal up to date zijn. Kranten met vertraging lezen is niet echt een hobby van me maar het voorbije jaar heb ik ze om diverse redenen bijna alleen maar op die manier doorgenomen. Heeft als voordeel dat je ze sneller kunt doornemen omdat sommige artikels, maar zeker niet allemaal, hun actualiteitswaarde al wat verloren hebben of eenvoudigweg al achterhaald zijn. Daarnaast is mijn interesse door allerlei perikelen ook wat beperkter geworden. Maar anderzijds zijn er nu thema's waarvoor ik me vroeger helemaal niet zou hebben geïnteresseerd en die nu wel m'n aandacht trekken. Zo de voorbije 2 dagen een artikel over polyamorie en een ander over een koppel dat uiteengegaan was, waarbij een van de partners het moeilijk had met de wens van de andere om met rust te worden gelaten. Bij dit tweede werd advies gevraagd aan een experte en met die persoon heb ik een aantal jaar soms redelijk intensief intern...

Was eigenlijk niet van plan om vandaag een bericht te posten, maar de beluistering van Tindersticks II bleek dan toch iets sterker dan dat voornemen. Zou het iets hebben uitgehaald als ik je dit in september '21 had laten horen? Of misschien had het eigenlijk omgekeerd moeten zijn en had jij me dit nog wat eerder moeten laten beluisteren? Zou m'n frank dan gevallen zijn? Niet zeker...  En aan een gebrek aan inspanningen en pogingen van jouw kant om me echt aan de praat te krijgen en het me aan het verstand het brengen, zal het ook niet gelegen hebben.

Ik weet niet waarom, maar vanavond kreeg ik de ingeving om de 1ste cd van Tindersticks te beluisteren. Had tot nu toe zorgvuldig vermeden om naar hun werk te luisteren, omdat het me zo vaak diep raakt en de nummers vaak over liefde en stuklopende of stukgelopen relaties gaan, verlies, obsessieve afwezigheid. Sinds ik hier woon, heb ik er hoogstens nog maar 1 cd van opgezet. Met dus ditmaal inderdaad ook alweer het gevreesde/verwachte effect; maar tegelijk blijven hun eerste albums zo mooi dat je de ontroering/tranen haast dankbaar voor lief neemt. Tindersticks is een van de groepen die ik helemaal zelf ontdekt heb, na ze in de jaren '90 eens op de radio te hebben gehoord (weet niet meer welke uitzending of welke zender, waarschijnlijk wat nu Radio 1 heet); geen vrienden dus die ze me leerden kennen. Integendeel, ik was diegene die hen de groep leerde kennen en ook zij luisteren er bij mijn weten nu nog (sporadisch?) naar. Een klein egoboostje toch. Op de foto boven is de zanger te ...

na een paar dagen twijfelen... Die Christophe Vekeman heeft toch wel een irritante stem en ook een vervelende stijl om boeken te bespreken (in "Pompidou", elke weekdag op Klara) 

een nieuwe bezigheid/hobby? Een van m'n favoriete tijdverblijven van de voorbije dagen in alle geval, veel meer dan voorheen, zowel op het werk als "thuis"

en een fameuze al ettelijke dagen, in m'n spijsverteringsstelsel maar hopen dat het geen gordiaanse is 😄 heb wel regellmatig een hongergevoel maar kan precies niet de daarmee overeenkomstige hoeveelheid verwerken; de porties die ik binnenkrijg zijn toch beduidend kleiner dan wat je aanvankelijk zou vermoeden bovendien lijkt het alsof ik vandaag zonder maag of ingewanden rondloop; precies gepurgeerd (enfin, zo stel ik het me voor), enfin een licht en wat zweverig gevoel omdat het daar zo leeg aanvoelt en het laatste gaatje van de riem is maar net voldoende...

Ik vind hondeneigenaars (in gezelschap van hun hond) meestal geen aangenaam gezelschap. Alsof dat beest een soort vrijgeleide is om meer te mogen. De hond zonder baasje lijkt me dan soms nog te verkiezen.

Vorig jaar was ik voor de eerste keer een kijkje gaan nemen en dat viel best mee. Mooi weer, uitgelaten sfeer (zowel deelnemers als toeschouwers zoals ik), kleurrijk, muziek. Dit jaar echter ben ik niet geweest. Had andere dingen te doen en ook aan m'n hoofd. Wat me wel opviel toen ik het item op het journaal hoorde: 150.000 deelnemers en mensen die het geheel kwamen gadeslaan. Maar hier in Molenbeek was er omzeggens niets van te merken, terwijl het gebeuren in vogelvlucht amper enkele honderden meter verder plaatsvond. En ik heb me vandaag toch echt niet opgesloten in m'n appartement; wat inkopen gedaan bij lokale winkeliers en met de fiets naar Sint-Pieters-Leeuw gereden, langs het kanaal dus ook heel Anderlecht doorkruist. Je zou gezworen hebben dat er helemaal geen groots opgezet evenement aan het plaatsvinden was. Toch wel opvallend.

Deze nacht iets na 4'en tot iets voor 5'en zijn er toch enkele gepasseerd. Maar veel last heb ik daar eigenlijk nog niet van gehad; ik hoorde het duidelijk omdat ik wakker was en met het raam open slaap. Blijkbaar stond de wind zo dat ze het centrum van Brussel moesten overvliegen. Tot nu toe in alle geval onvoldoende reden om me bij een protestcomité aan te sluiten.

vandaag voor het eerst sinds ik hier woon (14 maanden intussen) ook maar eens de ramen gekuist. Ging een stuk vlotter dan ik aanvankelijk vreesde eigenlijk. Meer als die spuitbus en enkele lappen stof of een met stof bedekte aftrekker was niet nodig. Het tablet waar het product hier op staat, mocht ook wel eens worden afgestoft; het zag eigenlijk wel vies. Maar da's dus allemaal in hoogstens 45 minuten gebeurd en zonder dat er veel bij kwam kijken. Ofwel heb ik dat de hele tijd serieus zitten overschatten qua karwei ofwel ben ik een natuurtalent. De bovenbuur was beneden met z'n hond aan het wandelen en we hebben elkaar dan ook gegroet. Zo zie je maar waar kuisen allemaal niet goed voor is; het versterkt de sociale banden met de omwonenden. Wel bood er niemand (in négligé) me een kopje koffie aan... 😩 Het verschil kunt u hier zien:

...i.p.v. voor een keer de Flamand de service da's misschien nog een job die ik kan ambiëren, want ik maak precies nogal wat van m'n botten de laatste tijd. Hangen er bevorderingen in de lucht? Neen en mocht dat toch zo zijn, ben ik niet geïnteresseerd daarnet een collega er op attent gemaakt dat ik (wegens een brugdag van de vandaag aanwezigen  hiërarchisch het hoogst geplaatst) vond dat het toch beter was dat de deur van zijn bureau open stond, zodat de personen die willen langskomen meteen zien dat er toch wel degelijk iemand aanwezig is op de verdieping (zijn bureau is het enige dat zichbaar is vanaf de deur langs waar je moet binnenkomen) als hij er dan toch is, lijkt het me gepaster om dat ook te laten zien ipv zich gewoon in z'n bureau te verstoppen en te "wachten" tot de dag voorbij is gegaan zal mijn reputatie als "brave" misschien niet zo'n goed doen maar momenteel kan me dat niet zo veel schelen eigenlijk operatie "imagoherstel"...