Ribadesella (Asturias 8)

Hier lag nog ergens een draad om op te pikken...

Na  het gebruikelijke administratieve 'werk' nog wat boodschappen gaan doen en me installeren, waarmee de eerste avond achter de rug was.
Het huisje lag zowat 2 kilometer buiten het centrum, dus dat zouden telkens wandelingen van zo'n 15 à 20 minuten worden heen en terug.

Dag 1
De dag erop was het nog steeds heel bewolkt en winderig, zeker in de voormiddag, maar het bleef gelukkig droog. Tijd voor een eerste verkenning langs de baai, met het strand en vervolgens op een van de 'landtongen' met heuvel die samen de baai beschutten en vormgeven. Daarbovenop stond een kapel, die tegelijk een soort uitkijkpunt is en herdenkingsplaats van waaruit je een zicht hebt op het stadje en ook de ruwe kustlijn.
Aan het strand stonden enkele statige villa's uit de eerste helft van de 20ste eeuw, schat ik zo. Wel indrukwekkend om zo te zien, maar ook wel protserig. Blijkbaar hebben er in het stadje enkele industriëlen gewoond die goed geboerd hebben (in de voormalige Spaanse kolonies, wist een kennis me te melden).

Stilletjesaan werd het wel iets warmer en ook minder bewolkt. Intussen was ik in de straten aanbeland, waar ik na nog wat dolen uiteindelijk belandde in een bar in een van de straatjes vlak achter de toeristenbuurt, waar gewoon locals zaten te drinken en praten. Nadat de uitbaatster het eindelijk tijd vond om haar gesprek aan een tafel te staken en m'n bestelling op te nemen, koos ik voor een fles cider en twee verschillende porties hapjes.
Was fijn daar gewoon wat buiten zitten, genietend van het eten en drinken en wat lezend en rondkijkend.

Weet niet goed meer wat ik daarna gedaan heb; wellicht gewoon nog even rondgekuierd en daarna terug naar het vakantiehuisje gestapt.
Dat was een ooit een soort opslagplaats of silo geweest, maar nu omgebouwd tot een plek om mensen te ontvangen/vakantiehuis. Had dit al jaren geleden op de advertentiesite zien staan en geregistreerd voor ooit eens maar het was er nog niet van gekomen. Tot dit jaar dus. Grote tuin en vermoedelijk identiek ander verblijf eraan gebouwd. Vermoedelijk vormde dit alles vroeger 1 geheel.

 

Dag 2

Een zonnige (zon)dag. Weer de hele dag de hort op, 's ochtends eerst te voet naar een "grottencomplex" verderop (niet de relatief bekende grotten van Tito Bustillo, maar de Cuevona de Cuevas; als je het filmpje bekijkt krijg je al een goed beeld en daarnaast nog wat mooie plaatjes van de omgeving. Van wat gezegd wordt, begrijp ik evenmin veel 😄). Eens erdoor gewandeld was er vlakbij een plek waar je wat kon eten en drinken, wat ik dan ook maar gedaan heb, een soort van hartig 10-uurtje met onder meer een stuk tortilla. Was daar zowat de eerste klant, maar de rust zou niet lang duren en weldra kwamen er andere gegadigden aan, waaronder een Vespa-club.

 

Eens dat gedaan was eerst terug naar het huisje. Op de weg terug stond er aan de reusachtige villa een Mercedes 600 SE, in de jaren '90 van de vorige schijnbaar zowat het absolute topmodel van de fabrikant, mogelijk op gelijke hoogte met Rolls Royces en dergelijke, uitgerust met een edele V12-motor en die wegens zijn omvang de bijnaam "der Kathedral" kreeg. Een hele verrassing, mogelijk de allereerste keer dat ik er een zag (op de baan)! Later op de dag zou de wagen me overigens nogmaals voorbij rijden toen ik weer terug aan het wandelen was van m'n middaguitstapje te voet.

Na een korte pauze ging het dan richting zee, voor een lichtjes intensieve wandeling (o.m. wegens de warmte in volle zon) en een wat verstopt (kiezel)strandje in de buurt; dit is zeker geen plek die louter voor locals was voorbehouden, want het staat gewoon op de kaartjes van de toeristische dienst, maar het ligt iets buiten het centrum en je moet er wat voor klimmen en dus een extra inspanning leveren. Echt veel volk was er op dat moment dus niet en de aanwezigen waren hoofdzakelijk ouderen (waaronder ik dus).

Heb me er even neergezet op een steen/rots die wat uit het water uitstak om wat van het zicht te genieten en even uit te blazen van de klim.

Na het uitrusten maar weer terug naar het huisje vertrokken, maar niet zonder eerst 3 of 4 voetbaltruitjes te kopen (oef, dan toch nog een 2de verkoper tegen het lijf gelopen na Cudillera) en een ijsje te eten. Me klaarmaken (onder meer door een voetbaltruitje van Bilbao aan te trekken) voor wat mogelijk een van de hoogtepunten van de reis zou kunnen zijn: in een lokale sidreria gaan avondeten terwijl de Spaanse nationale ploeg zijn tweede wedstrijd van het WK speelde. De eerste was qua resultaat (en spel?) tegengevallen voor de Spanjaarden, want eindigend op een gelijkspel tegen debutanten Kaapverdië.
Er stond dus wel iets op het spel maar al relatief snel bleek Saoudi-Arabië niet opgewassen tegen La Roja, dat uiteindelijk met 4-0 won.

Mijn bedoeling was om rustig te eten en wat couleur locale mee te pikken door tussen enkele bewoners/stamgasten te zitten. Maar doordat er amper spanning was, leefden de meesten amper mee en praatten ze gewoon voort.
Enfin, het eten was lekker en het onbekende gezelschap viel best mee; verzadigd ging ik terug, onderweg nog wel voorrang verlenend aan een kudde koeien die aan het oversteken was.

De dag erna stond in het teken van een 2de bezoek aan een sterrenrestaurant na Yume in Avilés: Ayalga, gelegen aan en behorend tot hotel Villa Rosario aan het strand, met uitzicht op de baai. Het was de dag voor mijn verjaardag en vond dat ik mezelf toch wat mocht verwennen. Afspraak om 14u pas, voor een uitgebreide gastronomische maaltijd, met bijpassende drank. Het voor ons late uur garandeerde meteen dat ik wel honger zou hebben.
Voor het begin nog aan de praat geraakt met een wat oudere vrouw die er ook (alleen) zat en die  blijkbaar een buitenverblijf in de buurt heeft.

Enfin, weet niet meer precies wat ik allemaal heb gegeten en gedronken (gelukkig wel een foto gemaakt van het menu), maar het viel best mee al wordt na de 4de of 5de gang de gebruikelijke uitleg haast overbodig...

Na afloop rustig terug naar het vakantiehuis gewaggeld om daar dan rustig m'n koffers te maken, want 's anderendaags was het jammer genoeg alweer tijd om weer te vertrekken, naar huis ditmaal en terug naar m'n katten.