Uitkijken (2)

...naar een andere/nieuwe stek

Dat begon dus rustigjes eind vorig jaar nadat ik me mentaal (bijna) klaar voelde om voorzichtig tastend een zoektocht te starten, wat wel weer gepaard zou gaan met de onlosmakelijk daarmee verbonden teleurstellingen, maar tevens om het vooruitzicht te aanvaarden van een eventuele en uiteindelijke verhuis uit dit appartement, waar ik alles bij elkaar graag woon. Hier intrekken heb ik bijna 100% alleen kunnen doen, met eigen middelen, dankzij de Saab 9000 die ik toen nog had en daarbij onmisbaar gebleken is. Dat zou nu niet meer lukken, alleen al door het feit dat ik die wagen niet meer heb.

Bovendien, zou ik in staat zijn te leven met het vooruitzicht van opnieuw een lening voor 15 à 20 jaar aan te gaan en me op die manier te binden aan de bank?
Een van de redenen dat ik nog een zekere mentale stabtiliteit heb kunnen bewaren en waarom het recent weer ietsje beter gaat, was precies het feit dat ik, buiten de huur voor het appartement, geen financiële verplichtingen meer had (de eerste twee jaar nog wel de auto verder afbetalen maar dat was geen onoverkomelijk bedrag). Ik herinner me ook m'n opluchting toen de lening voor ons huis eindelijk afbetaald was, denkend dat een dergelijke situatie zich wellicht niet meer zou voordoen...
En nu zou het dan toch weer zover zijn, met bovendien een afbetalingsplan dat nog enkele jaren na m'n pensionering zou blijven doorlopen? Bovendien helemaal alleen afbetalen en een bedrag dat een heel stuk hoger zou liggen ? Enig argument pro dat ik kon bedenken, maar wel een belangrijk, zelfs doorslaggevend: als ik blijf huren, moet ik ook maandelijks geld afdragen en het huurbedrag evolueert mee met de inflatie.

Maar wat en waar?
Heb van meet af aan enkel naar appartementen gezocht; een huis kwam niet eens in me op.
En indien mogelijk was ik met plezier ongeveer in dezelfde buurt gebleven; zoals bijvoorbeeld in de relatief recente EKLA-toren bij Weststation, waar ik al heel lang benieuwd naar was, of een ander appartementsgebouw, van bescheidener afmetingen aan de Henegouwenkaai.
Of nog, waarom nieuw, een nieuwbouwproject aan diezelfde Henegouwkaai, maar dat bleek al snel financieel te hoog gegrepen, want een van de belangrijkste criteria was minstens 2 kamers i.p.v. de huidige 1.
Uiteindelijk in januari 4 afspraken gemaakt; 3 voor bezoeken in Molenbeek en eentje in Vorst, voor een vastgoedproject dat nog in aanbouw is (dus een nieuwbouw eens opgeleverd). 

a) Dit laatste trok me echt wel aan en was het eerste wat ik ging "bezichtigen"; het ligt in het relatief rustige centrum van Vorst, wel vlakbij de voormalige Volkswagen/Audi-fabriek maar tegelijk op een kalme vlot bereikbaar met het openbaar vervoer bereikbare plek. En daarenboven ook heel dichtbij het Dudenpark. Maar alles bij elkaar genomen, leken de twee appartementen die ik op het oog had toch net iets te duur. In theorie nog haalbaar maar een mens heeft nu eenmaal geen vat op toekomstige gebeurtenissen en ik had geen zin om de komende 15 à 20 jaar met een haast toegeknepen strop om m'n financiële nek te zitten. Het was ook de plaats die het verst van m'n werk verwijderd was; er te voet naartoe gaan (zoals ik vandaag meestal doe en wat me meestal toch opbeurt), was op gewone werkdagen zo goed als uitgesloten.

Jammer, want Vorst lijkt me een leuke gemeente om in te wonen en nog niet compleet ingenomen door vermogende burgers (uit het buitenland), zoals al vele jaren het geval is in Sint-Gillis of Elsene.

c) Een ander bezoek was aan een appartementje in de EKLA-toren, een redelijk recent gebouw waarvoor ik door de jaren heen een bescheiden fascinatie had opgevat; als je via de Ring, afslag Dilbeek over de Ninoofsesteenweg door Anderlecht en Molenbeek rijdt, kun je eenvoudigweg niet naast de witte woontoren kijken.
Maar het ging hier om een appartement met maar 1 kamer dat maar een beetje groter was dan m'n huidige. Daarvoor vond ik het niet de moeite om een hele verhuis te organiseren.
Daarenboven deed een bezoek me ook nog maar eens beseffen dat je als geïnteresseerde toch goed moet opletten: de foto's toonden mooi witte muren maar in de praktijk was daar geen sprake van. Ze moesten nog worden geschilderd, ook al was het iets waar de eigenaar nog wel voor zou zorgen. Gewoon maar om te signaleren dat vastgoedkantoren er niet te beroerd voor zijn om foto's wat bij te werken en de realiteit wat te verbloemen. Wat er op foto aanlokkelijk uitziet is dat in de realiteit dus niet noodzakelijk.

Ook vond ik de indeling van het appartement en de keuken niet echt een verbetering t.o.v. m'n huidige. Daarenboven was er ook geen parkeerplaats te koop, enkel eventueel te huur. Wel een afgescheiden fietsstalling. Maar erg moeilijk was het niet om dit van m'n lijstje te schrappen.

d) Een ander appartement in de buurt van Weststation (iets meer richting kanaal)
Dit was er een met twee kamers op de 4de verdieping van een relatief recent gebouwd gebouw met een volledig ingerichte keuken en heel wat moderne voorzieningen.
Grote pluspunten: de volledig ingerichte keuken en daarnaast zouden ook alle lamparmaturen zouden blijven (de eigenaren waren al verhuisd, dus het stond reeds leeg). Er waren ook nog ingebouwde kleerkasten en tevens een mooie badkamer, met een douche maar ook een bad, iets waarin ik me al jaren niet meer heb gewassen.
Te voet bevindt het zich op zo'n 10 minuten te voet van m'n huidige appartement dus naar het werk wandelen zou misschien nog wel net kunnen. En ook waar weer verschillende mogelijkheden qua openbaar vervoer.
In de kelder was een weliswaar niet afgescheiden maar ruime parkeerplaats voor auto's en als ik het me goed herinner was er ook een stalplaats voor fietsen.
Dit leek me echt wel een aanlokkelijke plek.