Ontmoeting - gesprek

Heb hier al eerder geschreven over een aantal huurders die dermate ontevreden waren dat ze uiteindelijk het huurderssyndicaat Wuune hebben gecontacteerd om te zien welke actie tegen de eigenaar kon worden ondernomen of hoe het tot een dialoog tussen beide kon komen. 

Wel, daags na het concert van Viagra Boys een dag verlof genomen; voor een stuk om eventueel te kunnen bekomen van de avond tevoren, wat uiteindelijk helemaal niet nodig bleek, maar wat uitslapen was toch maar mooi meegenomen. Het was echter toch vooral omdat ik in de namiddag deel zou uitmaken van een delegatie van huurders die een afspraak hadden op het kantoor van onze verhuurder, een van de grootste institutionele verhuurders van ons land...
Dat om "eens goed van ons oren te maken" en te zien of de standpunten van eigenaar en huurders over bepaalde zaken niet wat dichter bij elkaar konden komen.
Zo zie je maar; aanvankelijk was het gewoon m'n bedoeling wat morele steun te verlenen door interesse te tonen d.m.v. het bijwonen van hun vergaderingen en voor je het weet beland je in het hol van de leeuw. Komt ervan als geen "neen" durft zeggen en er ook wat mee inzit dat de mensen van Wuune naar de afspraak moeten gaan zonder dat er enige bewoner hen vergezelt, wat hun geloofwaardigheid of representativiteit toch enigszins had kunnen ondermijnen.

Op weg naar de plek van afspraak sputterde de metro eerst wat tegen, maar uiteindelijk ben ik er iets te laat toch gearriveerd voor wat voorafgaandelijke onderlinge afspraken en nog een ultiem overleg, dit in een horecagelegenheid vlakbij de bestemming en dan maar op weg naar daar. Ons groepje bestond uit 5 leden en het hunne eveneens; kwam mooi uit, al hadden ze mogelijk niet verwacht dat we met 5 zouden komen. Allemaal leden van het midden- of hoger kader.
Maar persoonlijk vond ik het wel al goed meevallen dat ze akkoord waren gegaan met een gesprek.

Dat verliep niet altijd vlot, soms zelfs randje bitsig maar op andere momenten dan weer bijna gemoedelijk. In totaal hebben we daar toch bijna 2,5 uur binnen gezeten en ik heb zelfs af en toe iets gezegd en zowaar getracht het gesprek ook weer in goede banen te leiden...
Straf, uit je comfortzone komen, noemen sommigen dat.
Enfin, we zullen wel zien wat het oplevert; er zijn enkele beloften gemaakt maar erg veel concreets is er niet uit de bus gekomen en pas binnen enkele maanden leidt dit gesprek mogelijk tot resultaten, want dat is de termijn die ze gevraagd hebben. Sommigen van ons groepje gaan het lastig hebben om zo lang hun "kas te moeten opfretten".

Het was me het weekje wel en daarmee was die ook nog niet voorbij qua belangrijke persoonlijke gebeurtenissen...