Nog eentje (3)

b)  Een (groot) appartement in een van de betere buurten van Molenbeek.
Het was eigenlijk het eerste bezoek aan een echt bestaande woonst, dus na datgene aan de bouwwerf in Vorst maar voor beide andere. Dat op een zonnige zaterdag in januari.

De advertentie had ik gevonden via de website immoscoop, waar blijkbaar vaak "zoekertjes" in primeur op verschijnen, nog voordat ze op de andere gebruikelijke vastgoedwebsites worden gepubliceerd. In alle geval was dat voor dit appartement zo.

Het bezoek verliep vlot en ik keerde goedgemutst en met een positieve indruk terug naar m'n appartement.


Uiteindelijk na die 4 afspraken werd het tijd om enkele keuzes te maken:
- nog voort blijven zoeken, hier een van kiezen of gewoon de zoektocht (tijdelijk) staken?
- indien ik een van deze zou selecteren, welke dan?
Na zo'n 10-tal dagen wikken en wegen kwam ik dan uiteindelijk tot een beslissing...

De eerste was niet moeilijk: het appartement in de EKLA-toren viel bijna meteen af.
Te klein en ondanks dat het zich in een recent gebouwde toren bevindt, dus met moderne apparatuur uitgerust en volgens huidige normen gebouwd, waardoor je zou mogen verwachten dat er zich de eerste jaren geen ernstige technische problemen zouden voordoen, vond ik het geen markante verbetering t.o.v. m'n huidige. Daarnaast was m'n nieuwsgierigheid i.v.m. het gebouw toch een beetje bevredigd, want had het nu toch eens kort kunnen bezoeken.

Zoals al te lezen viel, leek de optie "Vorst" me na heel wat twijfel dus ook te ambitieus. Op zich leken en lijken het me zeker aanlokkelijke appartementen, maar ik heb vermoedelijk niet de financiële draagkracht om zo'n appartement helemaal alleen (af) te betalen.
Zeker gezien de huidige actualiteit met prijzen die weer de hoogte dreigen in te schieten. Al tijdens die paar weken dat ik deze mogelijkheid bestudeerde, was er een lichte prijsstijging (die niets te maken had met de huidige internationale situatie) maar vandaag is het risico mogelijk reëel dat er voor bouwprojecten nog andere prijsstijgingen in zitten...

Da's wel een symptoom van de niet altijd evidente situatie waarin ik me bevind: alle beslissingen moet ik alleen nemen, ook die met zo'n draagwijdte. Het zou geen kwaad kunnen om met iemand anders de verschillende voor- en nadelen te analyseren of gewoon te bespreken of om gewoon je bekommernissen daaromtrent toch met iemand te kunnen delen, een klankbord te hebben...
Op zo'n momenten voel je de eenzaamheid toch extra.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Honey Wilder (en toch ook Kay Parker)

Flamenco

Onnozele hals?