Sebastião Salgado - Amazônia
Op de valreep eind oktober nog de fototentoonstelling Amazônia bezocht met werk van de befaamde, maar in mei van dit jaar overleden Braziliaans fotograaf Sebastião Salgado.
Had de tentoonstelling al enkele maanden op een lijstje met potentieel te bezoeken tentoonstellingen staan, maar een bezoek was er nog niet van gekomen. Aangezien ze tot 11 november liep, bleef er na de terugkeer uit Brazilië niet zoveel tijd meer over.
Dus maar een halve dag verlof op het werk genomen om er op een weekdag nog een relatief rustig bezoek aan te kunnen brengen. Voor een vrijdagnamiddag bleek er uiteindelijk nog redelijk wat bezoekers aanwezig te zijn, maar het was dan ook herfstvakantie.
De tentoonstelling bleek in 3 of eigenlijk 4 thematische delen opgebouwd: luchtfoto's van het Amazonewoud - foto's van het woud vanop de grond genomen - foto's van inheemse volkeren/stammen - een stukje over de NGO die hij opgericht heeft samen met zijn vrouw en die als doel herbebossing heeft.
Vele ervan werden in het uiterste noorden van het land genomen, vlakbij de grens met bijvoorbeeld Venezuela of Frans Guyana. Sommige tonen de hoogste bergtop van het land, de Pico da Neblina.
De tentoonstelling bleek in 3 of eigenlijk 4 thematische delen opgebouwd: luchtfoto's van het Amazonewoud - foto's van het woud vanop de grond genomen - foto's van inheemse volkeren/stammen - een stukje over de NGO die hij opgericht heeft samen met zijn vrouw en die als doel herbebossing heeft.
Vele ervan werden in het uiterste noorden van het land genomen, vlakbij de grens met bijvoorbeeld Venezuela of Frans Guyana. Sommige tonen de hoogste bergtop van het land, de Pico da Neblina.
Het was wel aangenaam rondwandelen tussen de grote kaders met soms prachtige landschaps- of panoramafoto's. De hele hal waarin de tentoonstelling was opgesteld was ook donker gemaakt, met hoofdzakelijk gedimd licht; da's iets wat men soms meer zou mogen doen bij tentoonstellingen.
Zo zijn ze erin geslaagd om van een dor geworden streek met uitgeputte grond in enkele decennia weer een grote en groene oase te maken. Het groot stuk grond was van Salgado's familie en hij en zijn vrouw, Lélia Wanick Salgado, slaagden erin om het weer te bebossen en het heeft waarschijnlijk ook een gunstige invloed op de omliggende stukken land. Er komen weer tal van dier- en plantensoorten in voor.
Wie een goed doel zoekt om te steunen, kan dus overwegen om dit project een duwtje in de rug te geven.
Wie een goed doel zoekt om te steunen, kan dus overwegen om dit project een duwtje in de rug te geven.



Reacties
Een reactie posten