Jiaxin Min - Flagey

Deze Chinese pianiste bereikte dit jaar de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd, samen met nog 11 andere finalisten. Uit nieuwsgierigheid en mogelijk een vleugje patriottisme besloot ik die op TV te volgen vanaf de avond dat de Belg Valère Burnon meedeed. De kundige commentaar en duiding van het VRT-team en genodigden deden de rest.

Maar het was de prestatie van Jiaxin Min die me toch bijzonder trof en dat mede door haar présence op het podium (ook het contrast tussen haar introverte persoonlijkheid, wat te zien was aan haar houding aan de piano, en de exuberante speelwijze van het door haar gekozen werk).
Ze speelde er het verplicht werk en ook het 3de pianoconcert van Prokofjev, een stuk dat wel meer finalisten uitkozen. Ik was blijkbaar niet de enige die getroffen werd door haar prestatie want ze was een van de publiekslievelingen, wat ook tot uiting kwam bij de bekendmaking van het eindresultaat: tegen alle verwachting in werd ze door de jury niet bij de eerste 6 finalisten en dus laureaten geklasseerd, maar in de tweede helft. Velen begrepen het niet, vonden het onterecht of zelfs onrechtvaardig en persoonlijk vond ik dat ook ontgoochelend.

Niet veel later werd bekend dat ze een concert zou mogen spelen in Flagey; een soort van troostprijs of weerwraak? In alle geval, toen was ik nog "in haar ban" en dus kocht ik er een ticket voor (mogelijk zou ik dat enkele weken of maanden later niet meer hebben gedaan). En de opvoering was dus gisterenavond.
Op een paar dagen op voorhand ontvangen het programma stonden er:
- 2 klaviersonates van Domenico Scarlatti,
- Pianosonate nr. 19 in C van Franz Schubert,
- Suite bergamasque van Claude Debussy,
- Ballade nr. 2 in b van Franz Liszt.

Maar voor aanvang moest ik er nog geraken en dat is niet zo evident gebleken, ook door een gebrek aan informatie van mijn kant... Ik plande rond 19u te vertrekken (want het begon om 20u15) maar dat haalde ik niet. Ondanks dat en dus een lichte stress (moest 2 trams nemen, op een zondagavond dus lagere frequentie), leek het erop dat het nog wel vrij vlot zou lukken, totdat ik in Zuidstation aankwam en daar las dat tramlijn 81 maar tot de halte "Bareel" reed, in Sint-Gillis, alwaar er tot Flagey een tijdelijke busdienst zou zijn en vanaf daar de lijn weer gewoon door de tram werd verzorgd. De MIVB lijkt er wel een spelletje van te maken: op hetzelfde moment ingrijpende werken uitvoeren aan zijn tramlijnen die ettelijke maanden in beslag nemen: idem voor lijnen 51 of 82 (toevallig de 2 lijnen die vlakbij m'n appartement passeren) en mogelijk nog andere... Frustrerend, zeker als je wat gehaast/gestresseerd bent en het pas op dat moment verneemt.
Bij het uitstappen aan Bareel geen bus te zien en omdat ik niet wist wanneer of waar die zou komen, besloot ik maar meteen te voet verder te gaan, wat in totaal toch een paar kilometer is. Haast de helft daarvan al lopend... Gelukkig had ik geen 'geklede schoenen' aangetrokken. Bovendien zag ik onderweg nog zo'n bus 96 voor m'n neus wegrijden...

Maar ik kwam nog op tijd aan en kon me probleemloos naar m'n zitplaats begeven.
Een beetje later kwam ze op en begon er meteen aan met de 2 stukken van Scarlatti. Helaas was ik door m'n expeditie te voet doorheen een stuk Brussel niet bepaald in een serene stemming en dus kon ik niet echt geconcentreerd naar het concert luisteren en al zeker het eerste deel voor de pauze niet. Toch was ik toch nog voldoende genoeg geconcentreerd om te beseffen dat het wel mooie muziek was. Het eerste stuk van Scarlatti was (voor mij)  verrassend levendig. Wat een beetje bevreemdend was: ik had niet eens door dat ze verschillende stukken na elkaar aan het spelen was; er was zo goed als geen stop tussen de klaviersonates van Scarlatti en de pianosonate van Schubert. Als je die muziekstukken niet kent, besef je amper of niet dat er aan een nieuw stuk begonnen is (althans ik niet).
Na de pauze was het dan de beurt aan Debussy en vervolgens Liszt.
En ze sloot af met een (of twee?) bisnummers.

Het publiek liet zijn waardering blijken en applaudisseerde enthousiast, zodat ze dus nog zeker een extra stukje speelde.
Het was een fijne avond; voor mij de allereerste keer in Flagey en ook voor het eerste een klassiek soloconcert. Blij erbij geweest te zijn en gelopen te hebben en dat op mijn stilletjesaan vergevorderde leeftijd...
Ook gisterenavond speelde ze zoals op de KEW: over haar klavier gebogen en zich verstoppend achter haar kapsel. Alleen naar het einde toe, zeker tijdens het bisnummer keek ze regelmatiger op. Ook speelde ze met wat minder panachedan in mei, maar vermoedelijk vroegen de gekozen muziekstukken daar ook niet om.

De terugrit verliep gelukkig een stuk vlotter dan de heenrit; gewoon door een andere lijn te nemen: buslijn 71, die van Flagey rechtstreeks naar De Brouckère rijdt. Veel praktischer dan een paar keer te moeten overstappen. Goed om te weten! 😊
Op de bus hoorde ik dan tot slot nog welk stuk ze op het einde speelde: "Jeux d'eau" van Maurice Ravel.

En vanavond staat er alweer een ander concert op de agenda, wel op een andere plek en een ander soort muziek. Mogelijk morgen meer daarover.

Hier de versie van Prokofjev 3 die ze eerder dit jaar ten beste gaf. Een half genieten, mede door de beelden die het voor niet-kenners (zoals ik bijvoorbeeld) toch een fijnere luisterervaring maken en meehelpen het geheel beter te "begrijpen".
Wat ook nog opviel: tijdens de pauze kwam een pianostemmer aan de piano werken. Vermoedelijk is dat een routineklus maar hij kon het nodige doen ondanks al het geroezemoes in de zaal. Ik dacht dat het daarvoor muisstil moest zijn, maar dat klopt blijkbaar niet.