Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Vervolg op het vorige bericht Juno - Jason Reitman (2007)* Een niet op haar mond gevallen tiener raakt zwanger. Ze besluit het kind af te staan voor adoptie. Soms verbaal vuurwerk (en ze blijkt fan van The Stooges).Asa gu kuru (True mothers) - Naomi Kawase (2020)* Asa gu kuru (True mothers) - Naomi Kawase (2020)* Sobere Japanse film maar hij raakt wel een gevoelige snaar. Ook weer over een kind dat ter adoptie wordt afgestaan door zijn moeder. Het koppel dat hem adopteert, verneemt jaren later dat de biologische moeder het kind terug wil, nadat deze met hen contact opnam. Ingetogen vertolkingen. Broker - Hirokazu Koreeda (2022)* Een duo Koreaanse "booswichten" steelt ter vondeling gelegde baby's om ze door te verkopen aan koppels die geen kinderen kunnen krijgen. Een van de moeders komt daar achter en reist met hen mee. Zonder dat het een komische film is, zit er wel humor in verwerkt en het beeld dat wordt geschetst van de criminelen is zeker niet zwart-wit. L.A. Confide...

Je kunt je afvragen waar de ondergrens ligt. We hebben die vermoedelijk nog niet bereikt. Het vorige weekend nog een gesprekje over gehad met enkele mensen met wie ik samen een spaghetti at en zij zagen het ook redelijk somber in (werken bij Geneeskunde voor het volk of in de sociale sector). Enkele voorbeelden: Voor de deur van de dienst Bevolking en een crèche of lagere school staat intussen alweer verschillende weken een tent. Tot voor enkele maanden had daar eerder zeker een jaar lang een beschuttingsplekje gestaan "gebouwd" met karton, hout, dekens e.d. Dat is daar lang getolereerd maar uiteindelijk is het afgebroken geweest en die persoon verplicht ergens anders een onderkomen te vinden. Is het opnieuw dezelfde persoon? Geen idee, waarschijnlijk niet. Hoe lang gaat de tent daar mogen blijven staan? Ook een mysterie. Het aantal havelozen in Brussel zal ongetwijfeld nog toenemen, met mogelijk ook nog het geweld en wanhoopsdaden. Vanaf 1 januari zullen duizenden mensen in ...

Gewoon een hele lading films die ik in de voorbije maanden heb gezien. Sommige staan hier niet in vermeld, want intussen vergeten... In Bruges - Martin McDonagh (2007)* Een fijne kleinschalige film die het (her)bekijken waard is. Colin Firth en Brendan Gleeson spelen 2 huurmoordenaars, maar het personage van Firth heeft een knoert van een gewetensprobleem, want bij de vorige opdracht kwam per ongeluk ook een kind om het leven. Hij wil er dan ook mee stoppen, maar eerst moet er nog iemand anders worden gemold. Dat doelwit bevindt zich in Brugge, een stad die de jonge huurmoordenaar maar niets vindt. Door een samenloop van omstandigheden ziet hun opdrachtgever, een ijzingwekkende Ralph Fiennes zich verplicht om ook naar Brugge te komen. Veel spitse en grappige dialogen, ingetogen acteerwerk van de cast, geen bijzondere special effects. Gewoon een met relatief beperkte middelen gemaakte film die anderhalf uur boeit en amuseert. Three billboards out of Ebbing, Missouri - Martin McDonagh (2...

... euro Dat is blijkbaar het bedrag dat dit jaar werd ingezameld bij de Grootste Spaghettislag Ter Wereld/Brussel Helpt , steevast in november. En dit overtrof nog het recordbedrag van vorig jaar, dus een groot succes. Heb er zelf ook m'n steentje toe bijgedragen door opnieuw 2x ergens een spaghetti te gaan eten. De eerste was een bolognaise bij buurthuis Bonnevie , net als vorig jaar. Vond het kleinschalige daar toen wel redelijk fijn, in die mate dat ik er dit jaar opnieuw eentje bestelde en het kader was onveranderd: een grote tafel waarrond een 20-tal mensen konden zitten. Ook net als vorig jaar waren ze daar zo genereus om me een 2de portie aan te bieden én de drank (gewoon tomatensap) niet aan te rekenen 😀. Tussen het slurpen door ook wat gekeuveld met de mensen die vlak naast me zaten en mensen die bij de organisatie hoorden. Er heerst veel ongerustheid over wat arme mensen en armoedeorganisaties de komende maanden/jaren nog te wachten staat terwijl ze het nu al moeilijk h...

Heel opvallend dus deze reis: het aantal elektrische en bijna uitsluitend Chinese wagens dat er intussen in Bahia rijdt. En van al die merken steekt BYD er qua aantallen bovenuit. Blijkbaar heeft dat merk dan ook een grote fabriek in de regio en zijn er nog grootsere plannen. Als ik het me goed herinner is het de bedoeling om er een hele industriële pool neer te poten met hoofdzakelijk (of uitsluitend) Chinezen die er werken. In alle geval, in het straatbeeld beginnen de Aziaten (of mensen met een Aziatische fysiek) bij momenten wel op te vallen. Ook het genoegen gehad een mis van vriend Luiz te mogen bijwonen. Dat was lang niet de eerste keer, maar het was ditmaal voor een volkser publiek dan wat ik met hem "gewoon" was en ondanks het feit dat die een stuk langer dan een uur duurde, stoorde dat niet. Net als in het dagelijkse leven was het een mengeling van ernst en scherts, af en toe improviserend en mensen uit het publiek rechtstreeks aansprekend. Voelde me bevoorrecht erb...

In een dikke maand tijd qua voertuigenpark van 2 auto's, 2 moto's en 1 fiets naar 1 auto, 1 moto en 1 fiets gegaan. Dat nadat beide voertuigen die weg zijn eerst maanden ofwel jaren van stilstand hadden gekend. Dus dat is in vergelijking daarmee ineens wel erg snel gegaan.  Betreur het vertrek van alletwee (temeer daar ik nu met twee bijna volledig zwarte achterblijf, niet meteen m'n favoriete 'kleur') maar rationeel gezien valt daar weinig tegenin te brengen.  Daarnaast vormt hun vertrek financieel, praktisch en mentaal wel degelijk een verademing. Geen rijtaks of verzekering meer te betalen, geen zorgen meer qua parkeren of er op tijd en stond eens mee gaan rijden, al was het maar om de accu nog in goede staat te houden. Dus "adeus" Ducati en nu ook Saab 😢. Over de Saab later wellicht meer.

Een redelijk hectische vakantie is het uiteindelijk geworden, met elke dag wel een uitstap (ook regelmatig helemaal niet toeristisch) of boodschap die gedaan diende te worden of een of meerdere (korte) autorit(ten). Nu, door de wat plotse wijze waarop alles diende geregeld en de omstandigheden, kon dat misschien ook worden verwacht. L. kon ook niet zomaar zijn agenda omgooien om de hele tijd met mij bezig te zijn en dat hoefde ook niet. Was wel best (mentaal) vermoeiend ook om maar heel weinig momenten voor jezelf te hebben. Haast altijd is er wel iemand in de buurt (of meestal een heleboel mensen) en ergens ben je ook een beetje een attractie. Merkwaardig rustpunt tijdens deze reis was Papai, de hond van L. 3 jaar geleden had ik hem als puppy leren kennen en toen was hij de hele tijd erg druk en sprong hij voortdurend tegen mensen aan. Dat zat er nog steeds wel in, maar toch merkbaar minder en daardoor was hij aangenamer gezelschap, zodat ik het ook leuker vond tijd voor hem vrij te m...

Vorige vrijdag in ons bedrijfsrestaurant een warme maaltijd gegeten en daardoor aan tafel gezeten met de collega die m'n Ducati Supersport had overgekocht.  Hij heeft er nog maar amper mee gereden maar lijkt er toch erg in zijn nopjes mee; vermoedelijk beklaagt hij het zich dat het zo lang geduurd heeft voordat hij hem eindelijk kwam afhalen. Alles lijkt heel goed te werken en ermee rijden vindt hij genieten, al is het helemaal geen motor voor stadsverkeer, waar hij uit zijn element is. Bochtige wegen tegen 70 km/u of sneller afhaspelen, daar is hij voor gebouwd. Sinds enkele jaren moeten tweedehands motorfietsen naar de keuring worden gebracht en daar deden ze blijkbaar wat moeilijk. Na heel wat zoeken en bijstand van de hulplijn (ik) vonden ze uiteindelijk het identificatienummer van de motor maar dan bleek dat hij toch nog moest terugkomen omdat er wat condens achter de klokken zat (het had die dag geregend) waardoor de digitale kilometerstand niet goed leesbaar was. Dus nog een...