Squadra - Abarth & rally collection

Al lang wist ik dat er zich in Lier zich een wat apart museum bevindt: het Abarth-museum (en werkplaats), in de eerste (maar niet enige) plaats gewijd aan deze tuner, die wel een grote naambekendheid geniet maar waar waarover velen (mezelf incluis) voor de rest zo goed als niets weten.

Op verschillende evenementen, en dan hoofdzakelijk in het Antwerpse, werden al wagens uit deze verzameling getoond en sommige had ik dus al (meermaals) eerder gezien. Maar niettemin was het toch hoog tijd om de volledige collectie eens te bekijken. 
Dus de motor genomen om rustig langs secundaire wegen via Mechelen naar Lier te rijden.

Vroeger was het museum in een of twee loodsen gevestigd maar sinds dit jaar bevindt het zich in een gloednieuw gebouw, waar de tentoongestelde wagens vrij goed tot hun recht komen.
De hele huidige collectie (die intussen blijkbaar kleiner geworden is dan voorheen) staat over 3 verdiepingen tentoongesteld en je mag de auto's bijna zonder uitzondering van heel nabij bekijken (wel niet aanraken of erin gaan zitten).

De in 1908 in Oostenrijk geboren Karl Abarth was ook veel meer dan gewoon een motortuner; hij nam vaak een volledig voertuig grondig onder handen (carrosserie enz.), zodat sommige modellen er heel anders uitzagen. Een bekend voorbeeld is wat hij van op basis van de Fiat Seicento maakte: de Fiat Abarth 1000 TCR Berlina Corsa, waarvan we allemaal ooit wel eens een foto gezien hebben.
De meeste waren kleine autootjes waarmee in diverse klassen geracet werd en tal van successen geboekt. Abarth werd een naam als een klok.
Later werd hij de "huistuner" van Fiat en prepareerde voor dat merk racewagens, waarmee onder andere rallykampioenschappen gewonnen werden.
Nog veel later werd Abarth dan eerder een badge, een naam waarmee Fiat pronkte om extra cachet en een sportief tintje te geven aan sommige modellen.

Initiatiefnemer was Guy Moerenhout, die zelf ook deelnam aan rally's en in de Belgische automobielwereld toch een plaatsje apart bezet. Hij heeft in alle geval een rijkgevuld leven gehad en dat hij wel een zwak had voor wat speciale merken, blijkt ook uit het feit dat hij importeur is geweest van bijvoorbeeld Lada. Het valt voor jonge mensen vandaag vermoedelijk moeilijk te geloven maar van de jaren '70 tot '90 waren Lada's vaste prik op onze wegen, ondanks hun reputatie nogal "basic" en eenvoudig gemaakt te zijn.
Van dat merk staan er dan ook heel wat exemplaren tentoongesteld.

Er vallen ook nog redelijk wat Simca's, wat Lancia's, Fiats en Saabs te bezichtigen en nog wat modellen van andere merken, inclusief enkele tweewielers. Er zijn ook gewoon heel wat straatauto's te bekijken; de collectie bestaat dus zeker niet alleen uit racewagens.
Wat ook het vermelden waard is: de bordjes met uitleg zijn niet alleen interessant, maar ook leuk geschreven, met wat humor erbij; een goed idee.

Enfin, ik heb er toch ruim 2 uur rondgewandeld denk ik en m'n ogen ruim de kost gegeven en in m'n enthousiasme ook getracht om de beide zonen en ex-schoonvader warm te maken voor een gezamenlijk bezoekje. Ze wonen immers niet zo heel ver van daar en vooral hun grootvader zou er wellicht nog het een en ander tegen hen over kunnen vertellen; het zou voor hem waarschijnlijk eens een welkome afleiding zijn. Dat er in het cafetaria bovendien nog flessen Italiaanse wijn worden verkocht, is eigenlijk nog een extra argument voor hem om eens tot daar te gaan. Maar vermoedelijk zal er daar wel niets van in huis komen...

Doordat de batterij van m'n GSM begon leeg te raken, heb ik de laatste verdieping relatief snel afgehandeld en er wat minder foto's gemaakt dan ik anders gedaan zou hebben.

Inkom is ook wel redelijk hoog voor een museum. Een mogelijke verklaring zou kunnen zijn dat het museum geen subsidies krijgt en zelfbedruipend moet zijn.
Maar het was zeker de verplaatsing en inkom waard.
Wat daarnaast ook meeviel: tijdens mijn bezoek waren er amper nog andere bezoekers, behalve naar het einde toe, dan arriveerden er wat meer.
Bezoek afgerond met een broodje en een mocktail en met een boek als aandenken weer richting Molenbeek vertrokken.