Nog steeds onwennig
bij het gebruik, mondeling of schriftelijk van "mijn ex".
Het is nog altijd vreemd, zelfs lastig, om dat te zeggen of schrijven; een begrip dat bij mij althans nog steeds hard binnenkomt en erg confronteert.
Meestal voeg ik er haar voornaam, Kim, toch nog aan toe als ik het over haar heb tegen derden die haar enkel of hoofdzakelijk kennen van horen spreken.
De knop is dus zeker nog niet helemaal omgedraaid.
Moet nu zowat 3 jaar geleden zijn dat de breuk zich ook vertaalde in een fysieke scheiding door m'n verhuis terug naar Brussel.
Reacties
Een reactie posten