Helsinki: vertrek


Dus iets na 4'en opgestaan, me klaargemaakt om te vertrekken en uitgecheckt in het hotel zonder te ontbijten, want daarvoor was het nog te vroeg. Aangezien de terugvlucht om 7u40 gepland stond, was het de bedoeling om ergens rond 5u de trein te nemen, wat ook gelukt is.
Toen ik aan het station aankwam, was er zo goed als niemand in de buurt. Ik kon gewoon m'n koffer even achterlaten om een of meer foto's te maken, zonder me zorgen te hoeven maken dat er iemand mee vandoor zou gaan.


De rit naar de luchthaven verliep probleemloos, net zoals daar alles in orde brengen; het boarden met Finnair kun je (zoals vermoedelijk met veel luchtvaartmaatschappijen) al een of twee dagen vooraf doen en de rest (de bagage afgeven) gebeurde op de luchthaven van Helsinki haast volledig door de reiziger zelf, met behulp van automaten die er staan en die de benodigde stickers printen.

Vanaf dan heb je tijd om wat rond te wandelen of te kijken of iets te nuttigen in afwachting dat je het vliegtuig op mag. Me toch weer laten verleiden tot het aankopen van enkele souvenirs, waaronder snoepgoed in de vorm van kaneelrolletjes, een Finse specialiteit. Had eigenlijk wel meer van zakjes kunnen/moeten kopen, voor mezelf of eventueel enkele andere mensen.
Daarnaast ook nog, mogelijk voor het eerst in m'n leven, zalf voor de huid op m'n handen, waar ik tot nu toe niet ontevreden over ben 😊

Voor de terugvlucht had Finnair een Airbus 321 gekozen, een wat groter model dan de 319 van de heenvlucht, maar wel nog steeds tweemotorig. Jammer genoeg geen (Braziliaanse) Embraer, maar ik weet niet of die wel modellen hebben die tot in Brussel raken.


Enkele uren later stond ik weer in Brussel en aan de deur van m'n appartement.

Helsinki in volle winter en toch buiten de eindejaarsperiode bezoeken was een goed idee. Relatief weinig toeristen en helemaal geen drukte; zo goed als nergens moest ik aanschuiven. Doordat ik er in de week was, heb ik ook geen "uitbundige" Finnen tegengekomen (ze drinken naar verluidt graag tijdens het weekend). Er heerst in de winter ongetwijfeld een heel andere sfeer dan in andere seizoenen en zeker de late lente of zomer. Mij stond het ingetogene, kalme me erg aan.
Waar ik bij het boeken niet had aan gedacht: de lange winternachten, maar half februari lijken die toch grotendeels achter de rug te zijn, want de dagen duurden zowat even lang als in België, dus een heel stuk van de dag blijft het al licht. Mogelijk heeft Helsinki daar ook wat minder mee te maken als de meer noordelijke delen van het land. 
Weet niet of het aan hun aard ligt, aan het seizoen of aan nog een andere reden, maar zo heb ik bijvoorbeeld zo goed als niemand horen roepen op straat (behalve dan joelende kinderen).

Het winterweer vormde geen spelbreker; had me vrij goed voorbereid en de nodige kledij mee: een in de solden gekochte degelijke wintervest, met telkens verschillende laagjes kledij eronder en aangepast schoeisel met onder meer m'n trouwe, misschien intussen al wel 15 jaar oude trekkingschoenen die zowel comfortabel zitten als de nodige "houvast" bieden in wat lastiger omstandigheden.
De enige keer dat het koud aanvoelde aan de handen was op Suomenlinna, waar de wind relatief hard waaide en foto's maken gaat nu eenmaal iets makkelijker zonder handschoenen aan. 

Helsinki is een stad "op mensenmaat" in de zin dat de bezienswaardigheden niet zo ver van elkaar liggen en, ook afhankelijk van waar je verblijft, relatief makkelijk te voet te bereiken zijn (in tegenstelling tot Brussel, waar die soms ver van elkaar verspreid liggen; maar dat is ook wel een stuk groter). Daarnaast is het openbaar vervoer er goed. Het stadscentrum is in die periode ook erg bewandelbaar, door de beperkte grootte ervan, maar ook door de brede voetpaden en ook omdat er bijna nergens echt veel volk op straat is (tenzij misschien op de Mannerheiminti met al zijn winkelcomplexen). De voetpaden probeert men ook deels sneeuwvrij te houden, maar met "geklede schoenen" zou ik me toch niet buiten wagen; tenzij je eerst behoorlijk wat geoefend hebt (en gevallen bent).

Twee dagen was wel kort, waardoor het programma wel druk was; 3 dagen zou wellicht wat relaxer zijn geweest en dan had ik ook kunnen profiteren van een bar of koffiehuis bijvoorbeeld of een museumbezoek kunnen inlassen.
Dus de kans bestaat dat ik nog eens terug ga.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Honey Wilder (en toch ook Kay Parker)

Poule et Poulette

Flamenco