Helsinki: dag 2

Na een al wat gevarieerder ontbijt was het tijd om er weer op uit te trekken.

Eerste halte: de Nationale Bibliotheek, die je probleemloos kunt bezoeken, ook als nieuwsgierige. Na de ingang, waar je je jas en tas achterlaat, kom je in een grote hal binnen volgestouwd met boeken (zie foto boven). Daar bevindt zich, voor zover ik het me herinner of gezien heb, hoofdzakelijk wereldliteratuur in allerlei talen. Op niveau van de eerste verdieping kun je helemaal rondwandelen en staan nog boeken. Het geheel wordt overspannen door een koepel en is versierd, maar net niet overdadig.
Het andere stuk van de bibliotheek is een stuk soberder en beslaat 4 of 5 verdiepingen, maar is nog steeds wel de moeite van het bezichtigen waard. Dat wordt beschermd door een groot glaswerk.

Het boekenthema is daarmee nog lang niet uitgeput in Helsinki en ik begaf me vervolgens naar de Esplanade (de grote winkelboulevard/promenade) om daar wat de kuieren en ook eens binnen te springen in de Academische Boekhandel, met een gevarieerd en heel groot aanbod, gespreid over 2 verdiepingen. Er zijn ook boeken in andere talen te koop, zoals Frans, Duits, Italiaans of allerlei toebehoren. Je kunt er ook gewoon relaxen of gezellig bijvoorbeeld een koffie drinken of misschien zelfs iets eten. Ik kwam er buiten met een dun boek  over de Fins-Amerikaanse architect Eero Saarinen. Het toeval wilde dat vlak nadat ik thuiskwam, de Bing-foto een van zijn werken afbeeldde, de Gateway Arch.

Daarna wandelde ik naar en wat kriskras door het "designdistrict", met tal van winkels gewijd aan interieurdesign (meubels, gebruiksvoorwerpen, decoratie), wat werd afgesloten in een Vietnamees restaurant, waar ik verkeerdelijk een volledige schotel bestelde i.p.v. een pho (bouillon met veel vlees of vis en noedels).

Het namiddagprogramma was redelijk gevuld met 3 verschillende plekken om te bezichtigen, te beginnen met de drukke buurt Kamppi, in de buurt van het treinstation en de drukke (winkel)straat Mannerheiminti. Vreemd genoeg staat er daar te midden van al die drukte ook de kapel van Kamppi of de stiltekapel, waar de bezoekers zich even van alle indrukken buiten kunnen afsluiten en op adem komen. Er wordt gevraagd om binnen geen foto's te maken. De buitenkant is ook al markant genoeg om op te vallen:

Eronder is een expositieruimte maar op deze reis heb ik geen musea of tentoonstellingen bezocht; twee dagen leken me toch te weinig om daar ook nog tijd aan te besteden, te meer daar het weer over het algemeen goed meeviel en schuilen dus niet nodig was.

Na nog een bezoek aan een pop up store daar met badlinnen en beddegoed (daarover later mogelijk meer) en een kijkje genomen te hebben in het heel diep eronder gelegen metrostation ging het naar de volgende halte; alweer een plaats om te bezinnen, namelijk de rotskerk.

Die staat een 15 à 20 minuten wandelen verderop en is een van de bezienswaardigheden van de stad. Ze valt helemaal niet op en wie zich niet van haar bestaan bewust is, zou er zomaar voorbij kunnen wandelen zonder er veel acht op te slaan. Het was nog eens een gelegenheid om m'n Helsinki-pass te gebruiken, want je kunt er niet gratis binnen.
Het is er wel mooi binnen en de constructie maakt wel indruk.

Eens de kerk bezocht en ook wat souvenirwinkeltjes errond, was het de beurt aan de volgende toeristische attractie van deze reis: het monument ter ere van de Finse componist Sibelius, in een park nog een eind verder.

Net zoals op andere plaatsen die ik aandeed, waren er daar relatief weinig tot geen andere toeristen, wat het toch aangenamer maakt; geen gedrum e.d.

Dit lag op het verste punt van m'n hotel en daarna vatte ik de terugkeer aan, waarbij ik nog wel een laatste opvallend gebouw bezocht: Oodi, de nieuwe centrale bibliotheek, van waaruit je ook een mooi zicht heb op nog andere opvallende gebouwen: de Finlandia-hal en het Finse Parlement bijvoorbeeld. Het is eigenlijk veel meer dan een plek waar je kunt lezen of werken ontlenen; het is een heel complex waar vanalles kan worden gedaan, met bijvoorbeeld een bioscoop, geluidsstudio's, ontmoetings- en ontspanningsruimten en mogelijk nog veel meer.

Na dat gebouw vluchtig bezichtigd te hebben, werd het stilaan tijd om terug te keren naar het hotel om daar even te ontspannen, waarna het weer tijd zou zijn om opnieuw naar Kolme Kruuna te gaan, ditmaal voor andere Finse gerechten, al bestelde ik wel dezelfde cider als de eerste avond dat ik er was; die had me goed gesmaakt.
Ditmaal als voorgerecht augurken met zure room en honing en als hoofdgerecht een stoofpotje met lamsvlees; ook nu weer lekker en ik was opgetogen toch wat gevarieerd maar wel typisch Fins eten te hebben gegeten tijdens m'n verblijf.

Na m'n vertrek heb ik nog wat in Helsinki rondgewandeld in plaats van de kortste weg naar het hotel te hebben genomen; het zou immers de laatste gelegenheid zijn tijdens deze reis om de stad nog wat te verkennen en de sfeer van een kalm, winters Helsinki op te snuiven en ervan te genieten. De ochtend erna zou ik immers al tegen 5u de trein moeten nemen terug naar de luchthaven...