Tijden veranderen

Een paar jaar geleden was er (in mijn ogen terecht) nog grote heisa en algemene verontwaardiging omdat toenmalig staatssecretaris Theo Francken van N-VA, een politicus van de harde lijn, het mogelijk wilde maken om vluchtelingen en migranten veel harder aan te pakken. Zo liet hij hier onder meer oogluikend toe dat de Soedanese geheime dienst landgenoten kwam "identificeren".

Nu staan die maatregelen blijkbaar gewoon in de onderhandelingsnota en is de kans reëel/groot dat een socialistische partij ermee zal instemmen (huizen van vluchtelingen binnenvallen, gezinnen mogen in gesloten centra worden opgesloten, gevangenissen in het buitenland, opvang beperken...). Gezien de internationale/Europese context lijkt dan ook alle schroom weggevallen en heeft het er alle schijn van dat er binnen het maatschappelijk bestel veel minder weerstand tegen te zijn (maar mogelijk was dat toen bij grote delen van de bevolking ook al zo, alleen slaagden het middenveld en andere politieke partijen erin de plannen tegen te houden).
Vele jaren van een dominant antivluchtelingen/-migrantendiscours met relatief weinig hoorbare tegenspraak, tenzij voor wie er echt oren naar wilde hebben (een minderheid in België en zeker Vlaanderen) hebben deze standpunten haast mainstream gemaakt, ook in buurlanden...

N-VA is ook de partij die rechters framet als (politieke) activisten, terwijl ze eigenlijk de wet hanteren. Vermoedelijk is die veel te soepel voor deze partij. Hopen maar dat N-VA niet Justitie als bevoegdheid krijgt.
Maar zelfs als dit niet gebeurt, zullen ze met een aantal andere partijen in de toekomstige meerderheid zeker proberen om het veel strengere beleid ook wettelijk te verankeren, iets wat hen 10 jaar geleden dus niet lukte.
Benieuwd wat voor scènes we in Brussel en aan het Klein Kasteeltje kunnen verwachten (enfin, het is de bedoeling om de migranten tegen te houden nog voordat ze de grens over raken en dus tot in de hoofdstad (of elders)).

Eigenlijk is naast de internationale context (Oekraïne, Gaza, Soedan, de klimaatverstoring enz.) onze federale regeringsvorming nog iets waar je compleet neerslachtig van kunt worden (ik althans toch); er staat ons bitter weinig te wachten om vrolijk over te worden.
Misschien toch ook iets om in het achterhoofd te houden als ik ooit nog eens aan toekomstplannen toekom. Spanje lijkt me -ook qua migratie- een veel aantrekkelijker optie.