110 jaar Maserati - Autoworld

Op 25 december had ik het uitstekende idee om niet te laat op te staan zodat ik naar Autoworld kon gaan om daar tegen het openingsuur aan te komen. De achterliggende gedachte: op die dag zou er om 10u nog niet bijzonder veel volk ter plaatse zijn en dat bleek geheel te kloppen.

Dus haast alleen aan de kassa en amper volk binnen, zodat je ruimschoots je tijd kon nemen om onbelemmerd foto's te maken en de wagens te bekijken. De tentoonstelling is grosso modo opgedeeld in 2 stukken: de racebolides beneden en de straatwagens boven.
Zeker 1/3 had ik amper een dikke maand eerder al eens gezien bij Interclassics in Brussel, maar dat kon de pret niet bederven; ook deze bleven ruimschoots de moeite waard en de andere, vooral de GT's dan, waren oogstrelend.
De (licht)omstandigheden om foto's te maken waren ook een stuk beter voor een prutser als ik die niets van fotografie ken; veel meer natuurlijk licht dan bij Interclassics in de Maserati-hal.

Ben er in totaal toch zo'n 2 uur gebleven.
Om terug te keren, verkoos ik de tram te nemen i.p.v. de snellere en makkelijkere oplossing via de metro. Deels om nostaligsche redenen, want lijn 81 hebben we vroeger zo vaak genomen, ook al is het traject vanaf het Zuidstation inmiddels helemaal veranderd, maar ik zou sowieso uitstappen aan het Zuidstation, dus dat miek niets uit. Maar ook gewoon om bovengronds te blijven en de buurten waardoor de tram rijdt, nog eens in me op te nemen, ook die waar we vroeger woonden (vlakbij het Sint-Antoniusplein in Etterbeek). Was fijn, ook al ging het vanaf het Zuidstation te voet, want de volgende tram zou nog een hele poos wegblijven, maar het weer was relatief zacht en droog dus dat was geen probleem. Ergens onderweg zag ik hem nog langsrijden.

Wel jammer dat er geen Quattroporte IV en evenmin een Quattroporte V te zien waren; twee typische modellen toch en het laatste was mogelijk de mooiste auto in zijn klasse en is nog steeds oogstrelend. Ontbrak ook: een GranTurismo, toch ook een iconisch model uit hun recentere aanbod.

Drie dagen later bezocht ik de tentoonstelling overigens al opnieuw. PC, een vriend van lang geleden met wie ik sinds een jaar of twee weer wat meer contact heb, nadat hij tijdens corona helemaal in beslag werd genomen door complottheoriëen e.d., kwam nog eens naar Brussel afgezakt, onder meer om diezelfde tentoonstelling te bezoeken. We hebben dus van de gelegenheid gebruik gemaakt om elkaar daar te treffen, al had het wel wat voeten in de aarde om precies met hem af te spreken...
Maar toch tof dat we elkaar na ruim een jaar nog eens zagen, ook al was het ook nu relatief kort. Maar het hoefde wat mij betreft niet per se (veel) langer te zijn. Na het bezoek namen we de metro en hij vervolgens de trein richting Doornik.