Lichtjes stresserend

...want ik moest het woensdagavond mee in goede banen helpen leiden...

Onze directie had in de loop van het jaar het idee opgevat om een relatief groots opgezet evenement op te zetten n.a.v. de publicatie van een boek van onze archiviste over het 50-jarige bestaan van eengemaakte hulpdiensten in onze stad.

Daarbij zouden (adjunct-)directeurs-generaal van tal van gewestelijke instellingen worden uitgenodigd, zonecommandanten van hulpverleningszones, korpschefs van de politiezones, burgemeesters en ministers en staatssecretarissen en nog een hoop prominenten en gepensioneerde voormalige hoge kaderleden van onze dienst.
Ik had de taak gekregen al dat schoon volk aan te schrijven om ze uit te nodigen en ze er bij gelegenheid ook aan te herinneren en de avond zelf moest ik dan de VIP's ontvangen en begeleiden naar hun zitje. Dat tweede was dan m'n eigen schuld, want ik had ook gewoon "neen" kunnen zeggen, maar dat woord krijg ik blijkbaar moeilijk over m'n lippen.

Enfin, de mails gingen dus op regelmatige basis de deur uit en de reacties erop waren niet merkbaar negatief 😊. 
Uiteindelijk verliep het evenement zelf voor mij persoonlijk ook redelijk vlot al moest ik de hele tijd heen en weer hollen, maar de lichte nervositeit vooraf bleek toch grotendeels onnodig. Wel even 2 burgemeesters met elkaar verward: die van de voormalige gemeente waar we 2 jaar woonden met een andere. Geen idee of hij het erg vond; mogelijk merkte hij het amper.
En de presentatie/voorstelling was ook geslaagd; de collega's hebben dat bijzonder goed gedaan.
Nadien, toen iedereen al lang naar de receptie vertrokken was, maar ik toch nog maar even bleef wachten om eventuele achterblijvers op te vangen die enkel gekomen zouden zijn voor de "after party" besloot ik toch ook maar even een kijkje te gaan nemen.

Uiteindelijk liep dat toch uit, nadat ik in gesprek raakte met een paar voormalige commandanten. Een daarvan was lichtjes berucht wegens zijn veeleisendheid voor zijn medewerkers/collega's maar daar heb ik zelf eigenlijk amper iets van gemerkt. Met mij leek hij redelijk coulant of die indruk had ik toch of ik moet aan zijn eisen voldaan hebben, zou theoretisch ook kunnen. Het was fijn nog eens een gesprekje met hem te kunnen hebben, al heb ik niet alles begrepen door het lawaai rond ons. Hij is wel duidelijk een dagje ouder en lijdt ook zichtbaar aan enkele kwaaltjes...

Daarna nog aan een tafel gaan staan met wat huidige collega's en vervolgens maar vertrokken, samen met RSV, maar niet zonder eerst een exemplaar te gaan afhalen van het boek in kwestie en het te laten signeren en opdragen door de auteur. Vers van de pers; het was pas enkele dagen voordien geleverd en rook nog naar nieuw. Heb ik wat lectuur voor de komende dagen.
Dus RSV begeleid naar de tram en samen een stukje van het traject afgelegd tot ik eraf moest.

Denk dat zowat iedereen die erbij betrokken was tevreden naar huis is kunnen keren. Proficiat NC en KM voor het goede verloop; jullie mogen trots zijn! Al weet ik niet of ik in de toekomst nog wel wil meehelpen bij dergelijke zaken; niet goed voor m'n zenuwstelsel.