Leesintermezzo en tip (Asturias 6)

Quasi de hele vakantie stonden de meldingen van m'n GSM af (niet storen-functie?).
Een uitstekende beslissing als je met vakantie bent; geen piepjes of andere geluiden die onophoudelijk weerklinken bij elk bericht van nieuwssites of andere apps en uw aandacht afleiden of je storen.
Je bekijkt het dan wat later wel en beslist of het al dan niet nodig is of de moeite om te antwoorden.
Zeker een aanrader en ga dat binnenkort opnieuw doen.

Voor de reis naar Asturias een hele tijd getwijfeld wat ik zou meenemen om te lezen. Uiteindelijk werden het deze twee boeken, die daar beide maar voor de helft uitgelezen raakten (toch beter als niets en meer dan wat ik doorgaans lees):

a) Viv Albertine, Clothes, clothes, clothes - Music, music, music - Boys, boys, boys
Een autobiografie van een Britse adolescente/jonge vrouw die in de jaren '70 meegesleept werd door de punkbeweging en er haar eigen plaatsje afdwong, mede door gitariste te worden van de vrouwelijke punkgroep The Slits (die pas vele jaren later buiten erg beperkte kring erkenning genoot). Maar het boek is veel ruimer dan dat.

Het is een indrukwekkend relaas van opgroeien als arm meisje in het Engeland van de jaren '60 en '70; een realiteit waar ik helemaal geen voeling mee heb en waarvan ik me haast niet kan inbeelden hoe dat geweest moet zijn. Daarna ging ze (meer dan vriendelijk) om met verschillende punkiconen uit Groot-Brittannië (Mick Jones, Keith Levine, Sid Vicious enz.) of de VS (Johnny Thunders). Om daarna samen met nog 3 andere jonge vrouwen een eigen groep te vormen, zonder zelf behoorlijk te kunnen spelen (wat bij de punkethos hoorde). 
Na het uitbrengen van hun tweede album (hun eerste is nog steeds bijzonder beluisterbaar) ging de groep uit elkaar en verdween Albertine jaren in de anonimiteit, waarin ze te kampen had met depressie, kanker en talloze vruchteloze pogingen om zwanger te raken.
Uiteindelijk krijgt ze toch een dochter, maar jaren later loopt dan weer haar huwelijk op de klippen. 

Heel wat ontmoedigende gebeurtenissen dus, maar toch zet ze uiteindelijk door.
Enfin, haar leven is zeker geen successtory maar je kunt toch haast alleen maar bewondering voor haar hebben. Iemand een de lagere sociale klassen (in Engeland nog steeds een stigma) met relatief weinig middelen en beperkt talent die haar eigen weg zoekt en uiteindelijk lijkt te vinden.

Het boek is een aangenaam werk om te lezen, zowel door de stijl (meestal (erg) korte zinnen) als de humor en ook het verhaal op zich. Daarin drukt ze ook meermaals haar grote liefde uit voor haar moeder, aan wie ze later ook een boek wijdde (of eerder, aan hun relatie). Vermoedelijk is dat ook de moeite waard om te lezen. Heel veel aandacht ook voor mode (zoals uit de titel ook valt op te maken). 
Heb het nog niet helemaal uitgelezen, maar hoop dat alsnog te doen voor volgende week, als er alweer een andere reis op het programma staat.
Ook nog even de opening ervan vermelden, die wel kan tellen. Vermoedelijk bedoeld voor nieuwsgierige mannen...

 b) Nana Kwame Adjei-Brenyah, Friday black
Een bundel kortverhalen maar ben eigenlijk al grotendeels vergeten waar ze allemaal over gingen. Onder meer racisme of vooroordelen t.o.v. zwarten, dystopische toestanden 
Het zijn geen vrolijk makende teksten maar ze reiken wel stof tot nadenken aan. Net zoals de titel een omkering is van een bekend consumptiefestival leven de protagonisten in een universum waar tal van zaken anders zijn, omgekeerd t.o.v. onze leefwereld. 

Na terugkeer concentreerde ik me als ik al las, op het boek van Albertine, dus het andere is de hele tijd blijven liggen. Zal het wel meenemen naar de volgende bestemming; misschien moet ik er maal helemaal opnieuw in beginnen?