Uitje in gezinsverband

 

In het begin van het jaar kreeg ik onverwacht de vraag van R. of ik soms geen zin had om met hem en S. in juli naar de Grote Prijs van België in Spa-Francorchamps te gaan. Zelf zou dat niet in me zijn opgekomen, ook al ben ik ooit een grote fan van de sport geweest. Het zou ook m'n vierde bezoek worden aan de Belgische Grand Prix, na 1990, de emotioneel meest geladen want zou m;n grote idool voor het eerst, en naarlater bleek ook het laatst. Bovendien startte hij vanop de eerste plaats, kregen we 3 starts en won hij dominant de wedstrijd. Wat kun je meer wensen?

De andere edities waren 2001 (mocht mee omdat een goede kennis en gemeenschappelijke fan op een of andere manier aan enkele tickets was geraakt) en 2017, toen we er voor het eerst met z'n 3-en naartoe gingen. Voor de zonen was dat hoogstwaarschijnlijk een hele belevenis, ook al werd hun favoriet, Sebastian Vettel (Ferrari) 2de achter zijn dat seizoen grote rivaal, Lewis Hamilton (Mercedes).

In 2017 was ik nog diegene die min of meer de leiding nam (geheel normaal; zij waren bijna 18 en 15), maar ditmaal liet ik me eerder op sleeptouw nemen eens we daar waren aangekomen.
Maar eerst moesten we zaterdag nog bij m'n zus en haar man langs die sinds anderhalf jaar in Spa zelf wonen (voorheen in Francorchamps). Zij zaten met ongeduld te wachten op ons bezoek, want ze vindt wellicht dat ze R. en S. te weinig ziet...

De heenreis bood S. dan de kans om voor het eerst eens zelf met de Alfa Romeo te rijden, iets wat hij wellicht al een hele tijd eens hoopte te kunnen doen. En hij bracht het er niet zo slecht vanaf :). Ik maakte me althans toch weinig tot geen zorgen naast hem; in die mate dat ik enkele keren indommelde...
2 weken ervoor hadden we elkaar nog gezien en oordeelde hij ongetwijfeld dat de auto toch maar in bedenkelijke staat was door al het stof dat hij letterlijk al ruim een jaar of zo aan het vergaren was in de garage. Daarom had ik hem de ochtend voor onze uitstap toch maar naar een Pakistaanse "car wash" genomen vlakbij m'n appartement om hem eens onder handen te laten nemen. Erna blonk hij weer haast als nieuw 😃, maar de zoon heeft er met geen (goedkeurend) woord over gerept... Misschien was hij door emoties overmand dat hij er zelf ook eens mee mocht rijden 😉
Wat R. er allemaal van vond, weet ik eigenlijk niet.

Na wat sport op TV kijken werd de barbecue tot grote ergernis van een van de buren aangestoken, voor wat geroosterd vlees en aardappel in de schil. Ze hadden heel wat moeite gedaan om te proberen het ons naar de zin te maken, wat toch vrij goed gelukt was.
Na nog wat keuvelen werd het voor mij toch tijd om te gaan slapen, want de dag erop moest vroeg worden opgestaan. Had daarvoor een opblaasbare matras gekocht, want ze hadden ginder niet voldoende slaapplaats voor 5. Alleen was de matras die ik had gekocht voor 2 personen en was er op de vloer maar plaats voor eentje voor 1 persoon... Enfin, heb toch wat kunnen slapen. Blijkbaar speelden de Fransen en Engelsen toen nog een spektakelmatch in de wedstrijd om de 3de en 4de plaats van het WK. 

Ergens rond 5u was het dan opstaan, iets wat blijkbaar van S. wel een erg grote inspanning vergde. Afscheid genomen van zus en schoonbroer en zo rustig op weg richting het circuit. Na wat zoeken vonden we de parking waarvoor ik (2x, waarvan 1 vergeefs, al heb ik ze wel betaald...) een plekje had betaald. En van daar met al heel wat vroege vogels naar het circuit, waar we ons aan de rechte lijn na de Raidillon neerzetten om daar de rest van het evenement te blijven zitten. Van daar zagen we de bolides de Raidillon uit komen en een kleine kilometer of zo verder afbuigen van de lange rechte lijn. We konden ze dus meerdere seconden na elkaar zien, elke ronde weer.

Het begon met een wedstrijd voor F3 bolides, gevolgd door eentje voor F2-auto's (gewonnen door een jonge Braziliaan) en dan een manche van de Porsche Cup. Die werd dan weer gevolgd door een "race" met een handvol historische F1-auto's, gaande van begin jaren '70 (De Tomaso) tot ergens begin jaren '00 (Jordan), waarna er een parade kwam van VIP's en tot slot toch ook de F1-rijders die in een open vrachtwagen rond het circuit werden gereden om de fans te begroeten.

De start was tegen 15u gepland en de voorbereidingen begonnen ergens een dik half uur eerder of zo. Toen de eerste F1-bolide langskwam voor 1 of 2 verkenningsrondjes was ik eigenlijk helemaal verrast. Had die helemaal niet horen aankomen en pas toen hij de Raidillon uitkwam, besefte ik dat de piloten zich gingen klaarmaken om hun startposities in te nemen.
Een voorbijrazend, compact startveld blijft nog wel indrukwekkend maar er is toch iets verloren gegaan.

De race zelf was tot 2/3 ervan vrij spannend. Eerst reed de jonge Mercedes-rijder Antonelli aan de leiding, maar verloor deze na de bandenwissels aan Charles Leclerq in zijn Ferrari. Antonelli bleef hem wel op de hielen zitten en haalde hem uiteindelijk ook al bij al zonder heel veel moeite in. Zo eindigden ze ook, op korte afstand van elkaar, maar je kreeg nooit de indruk dat de Ferrari-rijder nog echt een vuist kon maken. 3de werd de Nederlander Verstappen.
Het meest onder de indruk was ik nog van de Franse rijder Isack Hadjar en titelvoerend Lando Norris, die 6de en 7de eindigden na een inhaalwedstrijd. De laatste reed zelfs even aan de leiding, maar viel redelijk ver terug na een minder vlot verlopen bandenwissel.
Indrukwekkend was ook om te zien dat Alonso in zijn Aston Martin op 2 ronden van de winnaar eindigde, dat op het langste circuit op de kalender; een mooie illustratie van hoe "traag" deze bolides dit seizoen soms zijn. 

Na de aankomst vertrokken we op ons gemak weer naar de parkeerweide, niet vermoedend dat we daar zeker 2,5u volledig stil zouden staan, vermoedelijk wegens een ontevreden landbouwer die een conflict had met de organisator van de Grand Prix en dit zo kenbaar wilde maken. Zelfs na het afraken van het parkeerterrein ging het nog stapvoets, maar uiteindelijk raakten we dan toch de autosnelweg op en vanaf dan ging het relatief vlot.
Beide zoons afgezet in Turnhout en dan weer naar Brussel. Dat alles maakte wel dat we een groot stuk van de finale van het WK voetbal op de radio moesten beluisteren, wat toch een zekere charme had, vond ik (weet niet of de kinderen dat zo fijn vonden). Zij konden uiteindelijk nog wel de 2de helft en verlengingen live op TV bekijken; ik moest het met de radio blijven doen en van de verlengingen hoorde ik pas iets diep in de 2de toen Spanje gelukkig al wel had gescoord (verstoord internet via de GSM eenmaal thuis...).

Vermoeiend maar leuk weekend wat mij betreft; hopelijk gold dit ook voor de kinderen en zus/schoonbroer. Daarna was het de rest van de maand weer over naar de orde van de dag, namelijk de verhuis.
3 dagen eerder waren ook de meubels overgebracht dus slapen deed ik al in m'n nieuw/eigen appartement.