Overgangsdag: Museo (y circuito) Fernando Alonso - Amieva / Vis - Asturias (4)

Dinsdag was het moment gekomen om Avilés te verlaten en naar de volgende bestemming te gaan, een dorpje aan de rand van het nationaal park Picos de Europa. 

Eerst ging het daarvoor terug naar de luchthaven van Avilés om daar een huurauto op te pikken. Had daarvoor na lang twijfelen uiteindelijk gekozen voor het Spaanse bedrijf OK Mobility. Eens iets anders als de gebruikelijke (Amerikaanse) giganten en toch ook geen obscure onderneming.
Vóór de busreis eerst nog een Spaanse vermouth opgedronken in een taverne aan het bus- en treinstation: een Solera, die me best smaakte, mede door het decor en de relaxe sfeer.

Qua auto had ik gekozen voor het kleinste model, genre Fiat 500, hopende, maar zonder het zeker te weten, dat de koffer daarvan groot genoeg zou zijn om m'n valies in te stoppen.
Uiteindelijk bleek dat probleem van de baan, want ik kreeg een ander model toegewezen: een witte Citroën C3 en daar paste de koffer mooi in.
Het afhandelen van de administratie verliep probleemloos en daarbij wenste de jongedame achter de balie me ook alvast nog een fijne verjaardag een week later; een ongevraagde en onverwachte, maar wel fijne attentie toch. Een zoen kreeg ik er wel niet bij...

Vanuit de luchthaven Asturias ging het dan richting Cangas de Onis, zowat de toegangspoort voor dat deel van de Picos waar ik zou verblijven; een rit van normaal gezien een tweetal uur, denk ik, wat dus niet zo heel ver is. Maar aangezien ik "in de buurt" was, er eigenlijk praktisch voorbij zou rijden, had ik vooraf gepland om ook eens het Museo Fernando Alonso te bezoeken. Niet dat ik een fan ben (die dagen liggen toch wel achter me), maar kon net zo goed profiteren van de gelegenheid; hij is toch een groot racepiloot met een indrukwekkende carrière, zowel qua duur en aantallen automodellen waarmee hij gereden heeft (vooral) als qua resultaten. Ernaast ligt ook nog een kartbaan die bij het complex hoort, maar daar ben ik niet geweest, net zomin als op de luchthaven die er ook is, want m'n privévliegtuig had pech...
Wat overigens een grote meevaller was die voor de hele reis gold: nergens tol moeten betalen op de autosnelwegen, terwijl dat in Spanje toch vaak het geval was en ik daar ook mentaal op had voorbereid (op het eventuele tijdverlies of gedoe errond). Mooi!

Ook daar was men heel vriendelijk en ik had er zelfs een tijdje een "body guard" bij, want omdat er op dat moment zo weinig bezoekers aanwezig waren; kon men het zich veroorloven om me een zaalwachter toe te wijzen die me bijna tot op het einde bleef volgen. Ze stoorde zeker niet en had als praktisch voordeel dat ik haar af en toe een vraag kon stellen.
Ben er toch een tijdje blijven rondkijken (anderhalf uur?) en de collectie is inderdaad indrukwekkend; toen ik er was ontbraken de bolides van Aston Martin (zijn huidig team) en ook die waarmee hij aan de 500 Miles van Indianapolis had deelgenomen (2x, telkens opgave, denk ik), maar voor de rest leek het toch aardig compleet, met tientallen auto's en ook andere artefacten/objecten/parafernalia (helmen, motoren, racepakken, trofeeën enz.).

Ik vond het zeker de moeite. Voor mij persoonlijk waren de (test?)McLaren van Senna uit 1989, de Minardi waarmee Alonso zijn debuut maakte in de F1 en de Totyota waarmee hij zegevierde bij de 24u van Le Mans de hoogtepunten, met mogelijk ook nog de beide Renaults waarmee hij zijn twee F1-titels behaalde. Maar de rest is zeker ook interessant en talrijk: de collectie karts, uitrusting beginnend bij zijn prille begin als nog geen 5-jarig (of zoiets) jongetje.

Na het bezoek nog even in de museumwinkel gekeken en uiteindelijk met een fles lokale cider en een blikje olijfolie vertrokken. Om dan op weg te gaan naar het eerste vakantiehuisje.
Dat vond ik uiteindelijk een stuk makkelijker dan eerst gevreesd (had iets gelezen over een afgelegen plek dat via een klein baantje bereikt moest worden). "Vis" stond een stuk na het buitenrijden van Cangas de Onis gewoon aangeduid met een wegwijzer op de hoofdweg. Van daar was het inderdaad via een kronkelende asfaltweg nog een kleine 10 minuten, maar niets dramatisch.

Kwam goed aan in het in de bergen verstopte gehuchtje dat deel uitmaakt van de gemeente Amieva en kon me gaan aanmelden en installeren voor de komende 2,5 dagen.