Nieuw persoonlijk record

Laatst een persoonlijk en al enkele decennia oud record aanzienlijk verbeterd, het dateerde namelijk van het voorlaatste of laatste jaar van de middelbare school. Een mooie prestatie! 
Toen "motiveerden" een klasgenoot/beste vriend en ik elkaar door af en toe te trachten de ander zijn resultaat te verbeteren. Hoe het nu met hem staat, weet ik niet, want na het secundair zijn we elkaar haast compleet uit het oog verloren en was er zo goed als geen contact meer, uitgezonderd toen Prince overleed, wat op school zijn grote muzikale idool was. 

van ergens in de 40 dagen naar 84, dus haast 3 maanden; wellicht net geen verdubbeling en hoogstwaarschijnlijk zal dit definitief blijken; zo'n zelfdiscipline of  ga ik wellicht niet meer kunnen opbrengen. Werd wellicht ook wel (groen)deels geholpen door andere bekommernissen/afleiding.
 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Honey Wilder (en toch ook Kay Parker)

Afbeelding
Terloops is het hier al gegaan over Brigitte Lahaie, de (nog in leven zijnde) Franse legende (althans in bepaalde middens toch) die vanaf de tweede helft van de jaren '70 furore maakte in de filmwereld en talloze mannen het hoofd op hol bracht. Enkele jaren geleden ontdekte ik dan al argeloos surfend een Amerikaanse tijdgenote van haar die me haast meteen kon bekoren: Honey Wilder (rechts op de foto). En dit om verschillende redenen. Niet alleen viel ze fysiek in de smaak, onder meer omdat het nog een "natuurlijke" schoonheid was en geen opgevulde bimbo met enkel haar op haar hoofd, maar ook doordat ze ook echt kon acteren en bovendien een leuk accent had (Texaans zoals ik later vernam).  De eerste keer dat ik haar aan het werk zag en hoorde was in de film " Private Teacher ", waarin ze een van de vrouwelijke rollen speelt als bekommerde tante van een tienerjongen. Daarin wordt ze kundig bijgestaan door nog een andere actrice die eveneens daadwerkelijk kon acter...
Meer lezen

BANAD 2b - Taverne/hotel Espérance

Afbeelding
Zaterdagnamiddag was er een bezoek geprogrammeerd aan een plek die ik al wat kende: Taverne en hotel Espérance , pal in het centrum van Brussel. Heel wat jaren geleden ben ik er verschillende avonden geweest om in de taverne een biertje te drinken en wat van de sfeer te proeven ook en heb er ook eens een nacht doorgebracht samen met KP, helaas in wat tragische omstandigheden, maar soit. We hebben toch getracht er wat van te profiteren. De taverne en het hotel waren van bij het begin ontworpen als rendez-vousplek/-hotel waar je dus wat tijd kon spenderen met iemand die doorgaans niet uw officiële wederhelft was. Geen idee tot wanneer dit de belangrijkste bedoeling was van Espérance maar deze periode ligt wellicht toch al enkele decennia achter ons. De opdrachtgever en de architect, Léon Govaerts , vonden elkaar daarin. Govaerts had verschillende watertjes doorzwommen qua stijl en eindigde blijkbaar zijn loopbaan met dit etablissement in art decostijl. Het oorspronkelijke interieur is no...
Meer lezen

Andermaal een primeur

Voor het eerst in m'n leven Mypension geraadpleegd.  Op 1 juli 2038 ga ik, volgens de huidige voorwaarden, met pensioen kunnen gaan. Wat een prachtig vooruitzicht! Het balkje van m'n loopbaan tot pensioendatum is al voor zeker 2/3 gevuld; een fijne gedachte.
Meer lezen