Asturias (1)
In november vorig jaar ontving ik van Brussels Airlines een promomail met allerlei bestemmingen waar ze tegen een "voordelige" prijs naartoe zouden vliegen.
"Laat me toch met rust" of zoiets dacht ik toen, "ben net terug uit Brazilië". Maar uit nieuwsgierigheid uiteindelijk toch maar eens geopend en bij de vele tientallen plaatsen stonden er toch een paar die me wel konden bekoren; daaronder ook "Asturias", een Noord-Spaanse regio waar ik nog nooit was geweest, met een erg trotse bevolking (vinden zichzelf in veel gevallen haast de enige volwaardige Spanjaarden, want zij hebben ooit de Moren tegengehouden in de Slag bij Covadonga in 722 en van daaruit begon de Reconquista).
Enfin, na veel wikken en wegen toch verleid mede door de aantrekkelijke prijs (maar was enkel voor de heenvlucht) maar concrete data kiezen viel toch wel wat tegen omdat je probeert je collega's op het werk niet in de problemen te brengen door hen op te zadelen met werk dat je normaal gezien zelf verricht (vergaderingen e.d.).
Qua vluchten weet ik niet meer of ik het negeerde of dat het me aanvankelijk ontgaan was, maar de heenreis verliep via 2 vluchten, waaronder eentje van Brussel naar Frankfurt, wat me helemaal niet lekker zat. Dat traject kun je toch makkelijk met de trein doen, zou ik denken. Maar het was niet anders. Vlucht zat ook praktisch helemaal vol, wat ik helemaal niet had verwacht. Vanuit Frankfurt ging het dan richting luchthaven Asturias (ten noorden van Oviedo).
Voor de terugvlucht verkoos ik Iberia i.p.v. opnieuw met Brussels Airlines/Lufthansa. Ook daar was er een korte vlucht: Asturias - Madrid (ongeveer 45 minuten, haast hetzelfde als Brussel - Frankfurt), iets wat vaste prik is als je op een niet heel populaire Spaanse bestemming vliegt.
Vooraf keek ik wel uit naar de reis maar tegelijk zat ik er toch mee in m'n maag, want dat betekende automatisch m'n katten weer 10 dagen achterlaten, iets waar ik altijd tegenop zie. Er mag dan wel 2x daags iemand langskomen voor minstens een half uur om hen eten en drinken te geven en hun kattenbak proper te maken, maar toch...
Ze weten ook intussen al dat er iets op til is telkens als m'n gele koffer enkele dagen voor vertrek opduikt.

Reacties
Een reactie posten