Momimol; proberen om te gaan met verlies en er weer bovenop te komen (boekenwijsheden noch advies)

Thelma & Louise* - Ridley Scott (1991)  Twee gewone doordeweekse echtgenotes willen een avondje uitgaan, maar dat loopt mis wanneer er een van hen wordt aangerand, waarna ze geen ander alternatief zijn om op de vlucht te slaan en onderweg een spoor van (dood en) vernieling achterlaten.  Het door Geena Davis gespeelde personage (Thelma) is in het eerste gedeelte relatief irritant door alle domme beslissingen die ze neemt, maar uiteindelijk is zij het die beide consequent op het ingeslagen pad houdt en "ervoor gaat". Mooie landschappen, een jonge Brad Pitt (blegh) en Harvey Keitel in bijrollen, redelijk wat psychologische diepgang.  Uiteindelijk gaan ze voor de bevrijdende optie (niet echt een keuze). Het leek op cultuurvlak een wat atypisch voorjaar voor mij te gaan worden: geen deelname aan het BANAD-festival en Offspring leek ook aan mij te zullen voorbij gaan, ondanks het feit dat er ook een uitgebreid luik van Spaanse cultfilms die zogezegd afrekenden met het Franc...

In de herfst van vorig jaar m'n voertuigenpark ingeperkt van 2 auto's, 2 moto's en 1 fiets naar 1 van elk. Maar sinds gisteren is daar alweer verandering in gekomen, met nu 2 fietsen in m'n bezit..., waarvan nu ook 1 elektrische. Dat is onder meer nog steeds een rechtstreeks gevolg van de testfiets die ik vorig jaar mocht uitproberen via m'n werk, wat goed was meegevallen en eigenlijk had ik al eerder een e-fiets willen kopen, maar toen ik in augustus dan eindelijk klaar was om er een te bestellen ging de zaakvoerder van Magic Vélos , de fietswinkel die ik op het oog had, want vlakbij m'n werk gelegen en zowel kundig als heel vriendelijk, op groot verlof en hij raadde me aan na zijn verlof nog eens terug te komen. Heb toen maar naar hem geluisterd, maar toen vond ik het niet meteen meer nodig, want de zomer liep dan al op z'n einde en besloot dan maar te wachten tot begin dit jaar. Maar vanaf de late herfst was de winkel dan enkele maanden gesloten wegens ve...

Gisteren een drukke dag met verschillende uitstappen om hoofdzakelijk boodschappen op het programma. Een ervan bracht me ook langs Pêle-Mêle vlakbij het Anneessensplein, een winkel die ik al zeker 35 jaar ken, maar waar ik intussen al minstens 10 jaar niet meer binnen geweest was, dus ook nog niet in de 4 jaar dat ik weer in Brussel woon, in vogelvlucht op hoogstens een kilometer afstand van daar? Dus dan toch maar beslist om er eens binnen te stappen. Het is er qua inrichting erg veranderd sinds vroeger maar het concept lijkt grotendeels hetzelfde: tweedehands boeken, films, strips, muziek, wat speelgoed enz. een echte grot van Ali Baba voor wie graag gewoon wat snuistert, eventueel in de hoop iets te vinden dat de moeite is. Tijdschriften zijn er wel nog amper. Er heerste zoals zo vaak een gezellige drukte. Heb er gewoon wat rondgekuierd, de sfeer opsnuivend en gewoon wat kijkend links en rechts. Geen aankopen, maar nu ik er nog eens geweest ben, is de kans groot dat ik er (veel) va...