2 gialli (?) + Mississipi Burning (en onder meer Sambre ook nog)

Dit weekend een aardig aantal uren doorgebracht in Cinematek.

Eerst vrijdag voor een giallo-avond, met 2 vertoningen.
De giallo was een Italiaans fenomeen, vernoemd naar de misdaadromans die er in dat land verschenen en blijkbaar steevast een gele kaft hadden, een beetje naar analogie met de Série Noire in Frankrijk.

Vanaf de jaren '60 werd de giallo dan een subgenre van de Italiaanse film (als zoiets bestaat): een misdaadfilm die gaandeweg evolueerde naar films met naakt, horrorelementen en scripts met soms wel vreemde bokkesprongen.
Er zijn blijkbaar een aantal klassiekers in het genre en een van de bekende regisseurs die films van dat genre maakte, ken ik wel van naam: Dario Argento. Maar dat was het zowat. Tot vrijdagavond dus toen het weer "B tot Z"-films avond in Cinematek was, waar ik uit nieuwsgierigheid een dubbelticket voor kocht (voor de prijs van 1).

- La dama rossa uccide sette volte - Emilio Miraglia (1972), en
- Sette note in nero - Lucio Fulci (1977)

Grote teleurstelling merkbaar van bij het begin van beide films: ze zijn in het Engels i.p.v. Italiaans 😞
Voor de rest geen grootse prenten en het was lastig om de hele tijd wakker te blijven.
"B tot Z" is een leuke formule maar op een vrijdagavond van 19 tot 23u de aandacht bij films houden waarvan je vaak denk wat je daar eigenlijk zit te doen... niet evident. En iets voor de ontknoping van de 2de ben ik toch maar vertrokken, m'n Cinematek-maat Ben alleen achterlatend (hij had wel niet het recht me veel verwijten te maken, want heeft zeker de helft van de film liggen slapen...).
Beide films (en gialli in het algemeen) gaan over een moordmysterie dat uiteindelijk opgelost raakt.

De dag erna stond er in Cinematek alweer een film op het programma waarvoor ik een ticket had gekocht: Mississipi Burning** - Alan Parker (1988)
Een confronterende film, een mokerslag bijna, over het racisme en de segregatie in het zuiden van de VS die er nog tot diep in de tweede helft van de 20ste eeuw werd toegepast.
2 rechercheurs van het FBI die aanvankelijk niet bepaald goed overeenkomen (één een oude rot, de andere een jongere die meer volgens de regels wil handelen maar niet altijd het beoogde/verhoopte resultaat boekt), onderzoeken de verdwijning (en naar later blijkt moord) op 3 mensenrechtenactivisten (waarvan 1 zwarte, niet onbelangrijk in deze context) die samen onderweg waren.

Verschillende grootse acteerprestaties: in de eerste plaats toch van Gene Hackman, maar ook Frances McDormand en Willem Dafou zijn heel goed. En dan is er nog een van m'n favoriete acteurs, waarvan ik  niet eens wist dat hij in de film meespeelde: Brad Dourif. 
Soms dreigde de film wat langdradig te worden en vraag je na de zoveelste in brand gestoken kerk/schuur/huis af waarom het zo lang duurt. Maar mogelijk is dat om te laten begrijpen dat een onderzoek tijd vergt. En ook om te laten zien dat de FBI-onderzoekers niet bepaald de mentaliteit van de locals snappen; het personage van Dafoe roept dat ook letterlijk een of tweemaal uit ("what's wrong with these people!?"). Maar het was toch vooral puur genieten en ook met afgrijzen kijken of jezelf ook in vraag stellen.

Voorts nog:

Sambre
Ook de laatste 3 episodes van deze 6-delige serie bekeken.
Echt wel een aanrader, ook voor de acteurs die echt goed zijn en het filmen zonder al te veel (technische) opsmuk of sensatiezucht. Gewoon een sober verteld verhaal, ook qua vorm maar mogelijk vormt dat net mee de kracht van deze reeks.
In de grensstreek tussen Frankrijk en België was enkele tientallen jaren een serieverkrachter actief. Uiteindelijk wordt hij toch gevat, maar pas na enkele tientallen aanrandingen of verkrachtingen.

The Usual Suspects* - Bryan Singer (1995)
Blijkbaar een klassieker uit de jaren '90 en er valt wat voor te zeggen (heb hem mogelijk eerder al gezien, want de naam van de spin in het web komt me vaag bekend voor).
Heb hem wel in 2 keer gezien en het tweede deel viel me uiteindelijk wat tegen, vooral dan de ontknoping, ook al zag ik die helemaal niet aankomen (maar weinig kijkers blijkbaar) maar vond die uiteindelijk wel bij de haren getrokken. Misschien wel wat giallo-achtig wat dat betreft ;-). 
Kevin Spacey is indrukwekkend en een jonge (en nog slanke) Benicio del Toro speelt een bijrol (sinds "Traffic" toch een acteur waar ik een zwak voor heb).
Een aantal criminelen komen ogenschijnlijk toevallig met elkaar in contact en beramen enkele overvallen maar dat loopt uiteindelijk erg fout. Keyser Soze blijkt een meesterlijk manipulator (en ik twijfel tussen 1 en 2 sterren; een van die films die je eigenlijk een 2de keer zou moeten bekijken).