Sándor Márai - Gloed

Trouwe lezers met een relatief goed geheugen herinneren zich misschien dat dit boek hier eerder al kort werd vermeld, want het vergezelde me immers op m'n laatste reis naar Brazilië.
Echter, veel had ik er daar niet in gelezen, want haalde daar meer plezier uit "Gabriela" van Jorge Amado en daarnaast "Het koninkrijk van deze wereld" van de Cubaan Alejo Carpentier, die daar en toen ook gewoon toepasselijker waren en bovendien leek de thematiek me gepaster voor wanneer ik terug zou zijn in Europa en in de winter. Het leek me immers niet bepaald een opbeurend boek en meer beladen met zwaarmoedigheid dan de andere twee, iets waar ik toen minder behoefte aan had.

Maar deze week heb ik het opnieuw ter hand genomen, nadat beide andere (eindelijk) uitgelezen waren. 
Het is een dun werk en als ik erin slaag om consequent elke avond een paar bladzijden te lezen, zou het me moeten lukken om het binnen een jaar uit te lezen...
Tot nu toe is me dat toch al gelukt en het is ook gewoon fijn om vlak voor het slapengaan bijvoorbeeld nog enkele bladzijden uit een boek te lezen dan gewoon maar weer wat met de GSM en sociale media bezig te zijn.

Het bevalt me ook inderdaad een stuk meer het werk nu te lezen 😊

Reacties

Populaire posts van deze blog

Honey Wilder (en toch ook Kay Parker)

Flamenco

Poule et Poulette