Het kan verkeren

Dat recent 3 vrouwmensen zich uitgerekend tot mij wendden voor wat emotionele steun of begrip, terwijl ik daar zowat de minst geschikte persoon uit hun entourage voor moet zijn, zou ik denken.

Lijk totaal niet over de juiste eigenschappen te beschikken, wat in het verleden in m'n persoonlijk leven ook al overduidelijk gebleken is.
2 van de 3 liggen dan nog bovendien sinds kort jammer genoeg met elkaar overhoop terwijl ze/we vroeger goed overeen kwamen (met zelfs een WhatsApp-groepje voor ons 3-en), dus het is nog meer oppassen geblazen.

En toch. Mogelijk heb ik op dat vlak toch enige vorderingen gemaakt en evolueerde ik een beetje in gunstige zin.
Het gevoel van verkramping en lichte paniek is in alle geval nog steeds (onderliggend) aanwezig en een onbedoelde verbale uitschuiver ligt ook nog voortdurend op de loer. 
Maar bon, misschien is er toch enige beterschap.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Honey Wilder (en toch ook Kay Parker)

Afbeelding
Terloops is het hier al gegaan over Brigitte Lahaie, de (nog in leven zijnde) Franse legende (althans in bepaalde middens toch) die vanaf de tweede helft van de jaren '70 furore maakte in de filmwereld en talloze mannen het hoofd op hol bracht. Enkele jaren geleden ontdekte ik dan al argeloos surfend een Amerikaanse tijdgenote van haar die me haast meteen kon bekoren: Honey Wilder (rechts op de foto). En dit om verschillende redenen. Niet alleen viel ze fysiek in de smaak, onder meer omdat het nog een "natuurlijke" schoonheid was en geen opgevulde bimbo met enkel haar op haar hoofd, maar ook doordat ze ook echt kon acteren en bovendien een leuk accent had (Texaans zoals ik later vernam).  De eerste keer dat ik haar aan het werk zag en hoorde was in de film " Private Teacher ", waarin ze een van de vrouwelijke rollen speelt als bekommerde tante van een tienerjongen. Daarin wordt ze kundig bijgestaan door nog een andere actrice die eveneens daadwerkelijk kon acter...
Meer lezen

Flamenco

Afbeelding
Vrijdag nog eens een avondje uit gehad, met deels de nadruk op "-je". Enkele weken geleden via Instagram een bericht gezien over een optreden in de Elsense zaal "Espace Lumen", mij volledig onbekend, vlakbij het Flageyplein gelegen. Maar het volstond om m'n nieuwsgierigheid te wekken (wat niet zo moeilijk is) en ik had ook wel eens zin om nog eens naar een dergelijk optreden te gaan. Ook weer iets wat ik deels aan KP te danken heb. In Espace Lumen worden blijkbaar wel vaker optredens georganiseerd, waaronder flamenco-evenementen (mogelijk door hetzelfde gezelschap). Op vrijdagavond na 18 uur vertrokken en net te laat ter plekke geraakt, mede door het drukke verkeer, waardoor de tram op sommige stukken amper vooruit kwam. Dat ik misschien ook net iets te laat vertrokken ben, is lasterpraat. Op een vrijdagavond rond 19u in de buurt van de Baljuw- en Lesbroussartstraat passeren doet je wel beseffen dat het daar een levendige buurt is met veel horeca, dingen die je ...
Meer lezen

Poule et Poulette

Afbeelding
Een paar dagen nadat ik beide zonen had gezien in het bucolische Gierle was het de beurt aan m'n zus.  Het feit dat ze twee dagen na elkaar in Brussel moet werken, doet vreemde dingen met haar, want ze besloten dan maar dat te vieren door gewoon samen in onze hoofdstad te blijven overnachten. En om dat nog extra wat extra luister bij te zetten, nodigden ze me uit voor een etentje in een restaurant aan het Sint-Katelijneplein. Zo leerde ik het restaurant Poule et Poulette kennen, waar ik anders wellicht niet zou zijn binnen gegaan. Maar het eten viel nog wel mee, naast ook de babbel met zus en schoonbroer. Op het menu staan hoofdzakelijk (of zelfs uitsluitend?) kippengerechten, uit verschillende windstreken. Als afsluiter had ze nog een cadeautje voor me: een miniatuurautootje naar een van de racewagens waar F1-legende Ayrton Senna ooit nog mee in de lagere klassen had gereden. Blijkbaar had ze dat dubbel en deed het haar plezier het me te geven. Dat werd wel nog gewaardeerd en wat ...
Meer lezen