BANAD 2025 - 1a: Grand Eldorado
Het is intussen al voorbij half maart en dus weer hoog tijd voor het BANAD-festival, ofwel het Brusselse evenement ter ere van art nouveau- en art deco-gebouwen. Het festival is gespreid over 3 weekends, waarbij telkens een weekend lang een aantal plekken in een beperkt aantal gemeentes kunnen worden bezocht. Het weekend daarna is het de beurt aan andere gemeentes en het laatste alweer aan andere.
Dit weekend had ik rondleidingen geboekt in 2 gebouwen in Brussel-Stad en eentje in Sint-Gillis.
Dit is de 3de editie waar ik aan meedoe (als bezoeker) en net als de vorige twee keer heb ik me wat laten vangen door het niet bijster intuïtieve inschrijvingssysteem, al was ik dit jaar wel net iets alerter en had ik dus een wat grotere keuze uit plaatsen die er konden worden bezocht. Het is opnieuw een op het eerste zicht toch interessante mix geworden tussen woonhuizen en kantoor- of andere gebouwen met een min of meer openbare functie.
De eerste was een filmzaal in een bioscoop op het De Brouckèreplein, de Grand Eldorado, die vroeger de grote zaal was van de bioscoop Eldorado, die ik nog gekend en enkele malen bezocht heb voordat het begin jaren '90 UGC De Brouckère werd.
Dit pand ligt op wandelafstand van m'n appartement maar toch slaagde ik erin heb begin van de inleiding te missen, omdat ik buiten aan het wachten was, terwijl iedereen binnen verzameld had...
Het De Brouckèreplein en de buurt in de onmiddellijke nabijheid ervan (Nieuwstraat, Adolphe Maxlaan) vormden zo'n 50 jaar lang een epicentrum van de filmwereld in Brussel in de zin dat er talrijke bioscopen waren gevestigd. Er was een heuse concurrentie tussen verschillende uitbaters om de mooiste of grootste zaal te hebben (cinema Plaza wat verderop richting Noordstation, cinema Scala er vlak naast (en later geannexeerd door Eldorado) voor genrefilms zoals thrillers en griezelfilms, Métropole, in de City 2 was er een waar onze moeder ons af en toe mee naartoe nam en nog heel wat andere die ik niet ken).
Uiteindelijk bleef het liedje niet duren en vanaf de jaren '60 ging het gestaag bergaf met de (Brusselse) bioscopen. De meeste sloten uiteindelijk de deuren en zo verging het ook de Eldorado, al ging deze enkele jaren later, na restauratie, weer open onder een nieuwe naam: UGC De Brouckère.
De zaal Grand Eldorado was het pronkstuk van de bioscoop met oorspronkelijk ruim 2.700 zitplaatsen, vele malen groter dan de huidige capaciteit. Deze zaal was in art decostijl gebouwd en versierd met allerlei exotische motieven. Gelukkig werd dit bij de restauratie behouden, maar de zaal werd dus veel kleiner gemaakt, aangezien filmzalen lang niet meer zoveel volk trokken als tijdens de glorieperiode (grofweg jaren 1930 tot 1960; met WOII uiteraard als cesuur).
Dit is echt een fijn initiatief.
Dit bezoek sloot ik eigenlijk af toen de rondleiding al gedaan was en iedereen van de groep vertrokken. Op weg naar de tweede rondleiding wandelde ik immers de Nieuwstraat in om nog eens naar de gevel te kijken van Cinéma Métropole. Die vormde samen met Hôtel Métropole (dat uitgaf op het De Brouckèreplein een complex, maar de ingang van de bioscoop was in de Nieuwstraat); het geheel werd, in verschillende stappen, op initiatief van de bierbrouwers Wielemans-Ceuppens gebouwd. In de 20ste eeuw werd er dus een bioscoop aan gebouwd, maar deze overleefde de grote crisis niet en sloot begin jaren '90 definitief de deuren. Het interieur ging daarbij haast volledig verloren.
Zelf heb ik er ooit nog "In the name of the rose" gezien, in 1987 als ik me niet vergis.
De gevel is geklasseerd en er huist intussen al lang een grote kledingzaak.
Het bas-reliëf van Zadkine waar ooit veel om te doen geweest is, zou er zich niet meer bevinden, maar wel in het Joods Museum, waar het (binnenkort?) weer door het publiek te bezichtigen zou moeten zijn, althans, dat is de bedoeling. Afwachten maar of die timing gehaald wordt. Het zou in alle geval een goede reden zijn om dat museum nog eens te bezoeken.
Reacties
Een reactie posten