de zin van het leven. Zin zowel in de betekenis van "goesting" als in de betekenis van "zingeving" misschien is het dan ook stilletjesaan tijd om conclusies te trekken
Maar Mario er is nog zoveel schoons om te zien horen en te doen, jij bent niet alleen, we geven allemaal om jou, maar ik begrijp je zij gaat verder en jij kan dat nog niet, komt wel
Sorry, maar dat geloof ik dus helemaal niet. Je kan iets blijven herhalen als een mantra, dat het wel goed komt, dat klopt niet, het komt niet meer goed. En zelfs gesteld dat het ooit in een hypothetische toekomst goed had kunnen komen, vrees ik dat het dan al veel te laat is
Terloops is het hier al gegaan over Brigitte Lahaie, de (nog in leven zijnde) Franse legende (althans in bepaalde middens toch) die vanaf de tweede helft van de jaren '70 furore maakte in de filmwereld en talloze mannen het hoofd op hol bracht. Enkele jaren geleden ontdekte ik dan al argeloos surfend een Amerikaanse tijdgenote van haar die me haast meteen kon bekoren: Honey Wilder (rechts op de foto). En dit om verschillende redenen. Niet alleen viel ze fysiek in de smaak, onder meer omdat het nog een "natuurlijke" schoonheid was en geen opgevulde bimbo met enkel haar op haar hoofd, maar ook doordat ze ook echt kon acteren en bovendien een leuk accent had (Texaans zoals ik later vernam). De eerste keer dat ik haar aan het werk zag en hoorde was in de film " Private Teacher ", waarin ze een van de vrouwelijke rollen speelt als bekommerde tante van een tienerjongen. Daarin wordt ze kundig bijgestaan door nog een andere actrice die eveneens daadwerkelijk kon acter...
Voor het eerst in m'n leven Mypension geraadpleegd. Op 1 juli 2038 ga ik, volgens de huidige voorwaarden, met pensioen kunnen gaan. Wat een prachtig vooruitzicht! Het balkje van m'n loopbaan tot pensioendatum is al voor zeker 2/3 gevuld; een fijne gedachte.
...moet zowel zij als ik gedacht hebben gisterennamiddag. Na aan de Arduinkaai (achter de KVS) een bij Olbrechts gekocht broodje américain te hebben verorberd, wilde ik langs de Lakensestraat weer richting Dansaertstraat gaan om eens de vitrines van enkele opticiens te bekijken. Op de hoek Arduinkaai en Lakensestraat stond er echter een door het leven getekende dame geposteerd die me vroeg of ik haar geen koffie kon betalen... Uitgerekend op die hoek is er dan ook een café en aangezien ik in een wat euforische bui was doordat ik wegens het zachte weer m'n smakelijke broodje gewoon buiten zonder gestoord te worden had kunnen opeten, stemde ik ermee in om haar een koffie in die bar te betalen. Samen stapten we daar dus binnen, maar ik maakte haar meteen duidelijk dat het enkel m'n bedoeling was haar een koffie te betalen en helemaal niet haar gezelschap of andere diensten van haar te verlangen. Ze zei toen iets, maar dat heb ik helemaal niet begrepen, al meen ik verstaan te hebbe...
Maar Mario er is nog zoveel schoons om te zien horen en te doen, jij bent niet alleen, we geven allemaal om jou, maar ik begrijp je zij gaat verder en jij kan dat nog niet, komt wel
BeantwoordenVerwijderenSorry, maar dat geloof ik dus helemaal niet. Je kan iets blijven herhalen als een mantra, dat het wel goed komt, dat klopt niet, het komt niet meer goed. En zelfs gesteld dat het ooit in een hypothetische toekomst goed had kunnen komen, vrees ik dat het dan al veel te laat is
BeantwoordenVerwijderen